België

Ondertussen ben ik weeral een dikke week terug in Sydney en het lijkt al een ver verleden, maar ik bén er twee weken tussenuit geweest, zonder man en zonder kinderen.

Hoewel ik nerveuzer werd naarmate de vertrekdatum dichterbij kwam, heb ik "de knop" redelijk snel kunnen omdraaien -op de luchthaven :-)- en heb ik genoten van twee weken zonder dagelijkse beslommeringen.
De reis ging als een "piece of cake". Zonder kids reis je echt "light". Eén stuk handbagage, één formuliertje invullen, één paspoort boven halen en nauwgezet terug wegsteken, één paar schoenen uitdoen, enz. Zalig: eerst een glaasje champagne en wat lekkers in de lounge op de luchthaven en dan 8 uur onderweg naar Bangkok zonder lastig gevallen te worden. Gewoon mijn boek uitgelezen, gegeten en gedronken. Wat dat drinken betreft, had de steward mij liever meer zien drinken, maar ik houd het liever matig op het vliegtuig. Trouwens, te veel alcohol is niet goed voor DVT (deep vein thrombosis, risico op bloedklonters). In Bangkok heb ik nog een boek gekocht, maar omdat ik een boek liefst wat laat bezinken voor ik een nieuw begin, heb ik een film gekeken. Het filmaanbod was niet denderend en mijn keuze evenmin (Nights in Rodanthe) maar als Richard Gere hoofdrolspeler is, kan de plot wat minder ;-).

In België stond het ontvangstcomité -ma en pa- me al op te wachten. Het was koud, niet moeilijk als je ineens een 25-tal graden zakt. Het was al zes jaar geleden dat ik nog een winter meemaakte in België en tijdens de rit naar huis viel het me op hoe grijs en kaal ons landje eruit ziet in de winter: geen blaadjes aan de bomen, weiden kortgegraasd en modderig, lucht grijs: sorry, ik vond het niet direct een aangenaam zicht en vroeg me af hoe ik daar in godsnaam ooit terug aan zou wennen. De gum trees hier blijven het hele jaar groen of als het heel lang heel droog is een beetje grijsgroen, maar blaadjes zijn er altijd.

Veel tijd had ik niet in Minderhout. Mijn skigerief eens bekeken en alvast in mijn valies gegooid. Een dut in de namiddag en 's avonds viel ik al snel in slaap.
Voor het skiën: zie volgende post.

Zaterdag 28 februari kwamen we 's morgens vroeg aan in Hoogstraten. 's Avonds stond de volgende speciale gelegenheid op het programma die ik kon meepikken: het 25-jaar huwelijksfeest van Marij (mijn nicht die altijd naast ons heeft gewoond) en Jef. Marij had haar trouwalbum meegebracht. Amai, hoe wij er toen uitzagen: hilarisch! of net niet...
Ik had gedacht dat ik het niet te laat zou maken, maar ik amuseerde me té goed. Een echte fuif met goede muziek en lekker eten: daarvoor moet je toch in België zijn.

Zondag heb ik het rustig gehouden. Eerst nog eens goed uitgeslapen en dan bij ons Karin en Jos gaan eten. In de namiddag een wandeling gemaakt in Minderhout. Ver geraakte ik niet want ik kwam verschillende bekenden tegen waarmee een babbeltje geslaan moest worden. 's Avonds had ik met Trix en Els afgesproken in een bistro, excuseer Mangerie, in Hoogstraten waar het niet alleen voor de klanten gezellig vertoeven is. Ook het personeel had dikke pret ;-). Het eten was ook lekker en bijpraten met goede vriendinnen is natuurlijk nooit een probleem. Toen de hele keet leeg was en de rolluiken naar beneden werden gelaten (en dat was geen kot in de nacht), zijn we naar een andere plaats op zoek gegaan, wat niet zo eenvoudig is op een zondagavond in Hoogstraten.
Maandag ben ik overdag met Marij, tante Hilda en mijn moeder in Turnhout gaan winkelen, kwestie van niet met een leeg valies terug naar huis te moeten :-). Mijn middelbaar heb ik voor een stuk aan het Graf gestudeerd, dus het is leuk om daar nog eens terug te komen.
Maandagavond afspraak oep't Plaain, de Dageraadplaats in Antwerpen. Het was ook al weer een paar jaar geleden dat ik daar geweest was en vroeger -vooral pre-kinderen- kwamen we daar minstens een keer per week: god, waar is de tijd?
's Avonds een gezellig etentje met Maaike, Greet, Lieve, May en Karin. Hilde had ik vooraf nog even bezocht om bij te praten en Anne-Mie was er door een gebrek in mijn organisatie ocharme geheel overgeschoten. Sorry Anne-Mie: zoals beloofd starten we volgende keer bij jullie!
Dinsdag ben ik met mijn ma naar Antwerpen gereden. Mijn bergschoenen waren aan nieuwe zolen toe en bij de Kampeerder konden ze daarvoor zorgen. Zoveel herinneringen aan elke straat in Antwerpen! Geluncht in de Stadsfeestzaal die bijna onherkenbaar is geworden, heel mooi.
's Avonds nog Chinees gegeten met de familie,
woensdag wat boodschapjes gedaan en
op naar de luchthaven.
Mijn verblijf zat erop. Het skiën was superleuk, het verblijf in Minderhout was net lang genoeg om me niet te gaan vervelen (zonder kinderen, was en plas), het thuisfront was overeind gebleven (hoewel Toon een kleine week ziek is geweest), DUS: we besluiten voorzichtigjes dat deze formule voor herhaling vatbaar is.
Nog eens een dikke merci aan Moeke May die me de kans gaf om dit snoepreisje te ondernemen en aan mijn familie voor de zoals gewoonlijk super ontvangst!