Nieuwe meisjes...

... dat hopen we toch. Deze morgen heb ik onze nieuwe kippen afgehaald. De dame die ze leverde -zonder twijfel een echte kippenfanaat- zei dat ze "beautiful, gorgeous" waren. Voor mij zijn het twee bruine kippen. Ze zijn nog een beetje onwennig of misschien gewoon aan de luie kant. De toekomst zal het uitwijzen. Ze zijn nu zo'n 18 weken oud, maar zouden al snel gaan leggen, en ook véél gaan leggen, want het zijn Eisenbrowners, dé legkip bij uitstek.

Toon is TIEN!

Tien jaar geleden, op 29-9-99, was ie er, onze eerste zoon!
We herinneren het ons als de dag van vandaag: de week ervoor nog rap efkens een nieuwe vloer leggen in de gang en het toilet, zodat ik hoogzwanger nog wat zakken cement moest gaan halen in de Brico en voor de "course of nature" dagenlang gebruik moest maken van een emmer, hoe ik de dag ervoor nog bloemetjes ben gaan kopen bij Van Uytsel om te planten in mijn bakken, wat ik de avond ervoor gekookt heb, hoe "het" 's nachts begon en ik me afvroeg of dat het nu was, hoe we naar het ziekenhuis reden en hoe we daar in de opslagruimte van de kraamafdeling terecht kwamen, voor even, daarna zouden we verhuizen naar een echte verloskamer (het was een drukke nacht). Alles ging echter zo snel dat Toon het levenslicht zag tussen stapels Roze Dozen en zitballen. Maar het kon ons allemaal weinig deren.
Zo'n klein ventje, maar al vroeg een eigen karakter en dat is zo gebleven. Soms noem je het creatief (zijn kunstwerken) en inventief (zijn opstellen), soms eigenwijs (zijn mening over kleding), soms ronduit koppig ("I do it MY way!" of "Wat maakt het uit???"): Toon heeft zijn eigen stempel en drukt die dan ook graag overal op. Een slim manneke met in zijn hoofd een ongelooflijke schat aan informatie en "facts". Vliegtuigen, auto's, dieren: alle cijfers en wetenswaardigheden worden opgeslagen in zijn computer. De computer, nog zo'n passie, samen met TV: úren kan hij ervoor doorbrengen (als hij mag). Een gevoelige jongen met een eigen gevoel voor humor. Hij kan heel verdrietig zijn, én bOOs, maar ook zó de slappe lach hebben.

Vandaag dus 10. Een echt feest hebben we niet vandaag. Jan is weg en de normale activiteiten moeten doorgaan. Hij heeft wel net met ijslollies getrakteerd in zijn klas. Deze avond mag hij kiezen wat we eten (het wordt MacDonald's, wat me niet slecht uitkomt, want ik heb nog een vergadering). En daarna zal er tijdens de vakantie nog wel gevierd worden.

Zijn kado heeft hij alvast gekregen: de fiets waar hij al maanden geleden zijn oog op had laten vallen. Het is de laatste fiets die wij hem zullen moeten kopen, want het is een grote fiets.Gelukkige verjaardag Toon
en veel plezier met je fiets!

Carwash yeah!

Deze morgen hadden we terug een prachtige hemel, de vertrouwde staalblauwe. Het stof is gaan liggen.
De luchtkwaliteit is bijna terug normaal. Gisteren werden er zo'n 15.500 microgram stofdeeltjes opgemeten per kubieke meter: niet gezond! Vandaag zitten we bijna terug aan de normale 10 microgram. We mogen dus onze normale activiteiten hernemen, inclusief sporten: wat een geruststelling ;-) !

Wat te verwachten was: alle carwashes draaien op volle toeren. Ze hebben in allerijl reclamespotjes opgenomen voor op de radio. Mijn Magna zal nog even moeten wachten. Geen tijd en geen zin om een halfuur aan te schuiven. Misschien overleeft hij het zelfs niet, twee wasbeurten in een week. Normaal zijn dat er twee per jaar!

Blowin' in the wind...

Elk jaar in de lente krijgen we hier "spring storms". Deze lente (ook al is het temperatuursgewijs eerder zomer) vormt geen uitzondering op deze regel.
De afgelopen nacht kregen we echter meer dan alleen wind. Ik was al een paar keer wakker geworden van de wind en vroeg me af wat er allemaal zou zijn weggewaaid rond ons huis. Om 6 uur kwam Marie naar boven. "Mama, de lucht ziet zo helemaal mooi oranje!" De wind kwam duidelijk uit het rode centrum van Oz. Het was prachtig. Ook toen het al lichter was, hing er een oranje gloed in de lucht. De keerzijde van al dat moois was dat alles onder het rode woestijnzand zat. Alle auto's kwamen precies recht van een trip door de Northern Territory. Uiteraard was die van mij pas eergisteren naar de carwash geweest. Na wekenlang met een smerige auto te hebben rondgereden, dacht ik dat het de moment was om er eindelijk eens iets aan te doen. Mis poes! De man van de carwash kan beter bij de weerdienst gaan werken. Toevallig hadden ze net een promotie: 2de beurt aan vermindere prijs.
Deze namiddag kregen we een bericht dat alle voetbalmatchen zijn afgelast vanwege "high particle levels and hazardous air quality" (te veel fijn stof in de lucht). Er wordt ook gevreesd dat het stof (vandaag kwam er per uur 75.000 ton in de zee terecht; nu verplaatst de massieve stofwolk zich noordwaarts) ecologische systemen zou aantasten, waaronder het kwetsbare Great Barrier Reef.
Dat de wind maar snel gaat liggen...

Gepikt bij Eva (sorry maar ik wou ze jullie niet onthouden): hier staan nog meer foto's.

Feest!

Sinds onze terugkeer uit België is het hier ver-schrik-ke-lijk druk geweest, maar daarover later meer. Vandaag hebben we feest gevierd. Marie heeft vandaag haar Eerste Communie gedaan.
Zonder familie is dat niet helemaal (of helemaal niet) hetzelfde als een communiefeest in België, maar dankzij onze Australische familie -lees fantastische Belgische vrienden in Sydney- is het voor Marie en ons toch een bijzondere dag geworden.