Ondertussen in Oz...

Terwijl ik een frisse neus haalde in de Franse Alpen, zwommen onze kids er de stukken af tijdens het Swimming Carnival van onze school. Dat is een zwemwedstrijd waaraan alle leerlingen, behalve de kleinsten die water-estafetten doen, meenemen. De allerbesten gaan hogerop, naar de zwemwedstrijden van het bisdom enz.
Op de foto's zie je onze kinderen uitgedost in het geel en goud. Dat is omdat ze deel uitmaken van het Gold Colourhouse.
Alle kinderen op school zijn ingedeeld in 4 colourhouses: gold, green, red and blue. Het is voor deze colourhouses dat ze punten vergaren tijdens het swimming carnival en athletics carnival (gewoon door mee te doen, niet omdat ze de besten zijn), maar ook tijdens een gewone schooldag kunnen ze punten verdienen voor hun "team" door heel goed mee te werken in de klas, door formulieren op tijd binnen te brengen, door de speelplaats te helpen opruimen, enz. Het is dus een motivatie om het goed te doen. Elke week tijdens de "assembly" wordt de puntenstand gegeven, voor de rest hebben we er weinig "last" van.
Onze kids hebben het uitstekend gedaan. Toon werd eerste in 25 m freestyle (crawl), eerste in 25m backstroke (rug) en tweede in 25m breaststroke (schoolslag).
Marie werd tweede in 25m freestyle en derde in 25m breaststroke.Willem was een van de drie year-one's die meededen met de zwemwedstrijd. En hij heeft na een spannende race de 25m freestyle gewonnen!
Wij natuurlijk apetrots op onze waterratten... en blij dat jaren zwemlessen hun vruchten afwerpen.

Moeke May is terug Down Under.

Vrijdagnamiddag trokken we terug naar de luchthaven om Moeke af te halen. Het was druk op de weg, maar we waren net op tijd want Moeke kwam net door de gate.
Iedereen heel opgewonden, ook al omdat Moeke nog wat kerstkadootjes in haar koffer had zitten: dankuwel!
Het is hier nog altijd "lekker warm" dus zaterdagnamiddag brachten we door aan het zwembad. Ook Sébastien was zaterdag van de partij. Cathy en Frank vertrekken spijtig genoeg naar Melbourne. Vrijdag en zaterdag verhuisden ze, dus waren we blij dat Sébastien hier nog eens kon komen spelen.
Voor Moeke is het hier niet alleen luieren. Na een resort-vakantie in Singapore wordt ze hier steevast aan het werk gezet. Zondagavond hebben we alle schoolboeken gekaft: een plakkerige klus. Ondertussen keken we naar de mannenfinale van de Australian Open. Spánnend! Ik moest en zou het einde van de match zien, maar het werd laat want -wat te verwachten viel- ze waren aan elkaar gewaagd. Ik vond dat Nadal de eindzege verdiend had, maar toen Roger tijdens de prijsuitreiking in tranen uitbarstte, had ik ook wel wat medelijden met hem. Door Roger's tranen durfde de arme Nadal dan weer amper te glimlachen met zijn triomf. De cheque zal wel veel goedmaken zeker?

Laatste vakantiedag

Op de laatste vakantiedag hebben we gedaan waar we tijdens de hele vakantie nog niet echt toe gekomen waren: "hanging out" zeggen ze hier, gewoon thuis zijn en wat niksen.
In de namiddag hadden we wel (of tenminste de kinderen) hun eerste zwemles van het jaar. Het enthousiasme was niet overdonderend, maar zoals altijd krijgen ze dan te horen "swimming is not negotiable". Over zwemmen valt niet te onderhandelen, want 1) zo hebben ze wat beweging, 2) het is veiliger en 3) zo leren ze fatsoenlijk zwemmen terwijl ik het zelf nooit verder heb gebracht dan mijn oude-vrouwen-schoolslag.

Na het zwemmen hebben de kinderen op tijd gegeten zodat ze ook op tijd naar bed konden voor hun eerste schooldag.
Toen Tine en Goof (en Bob uiteraard) terugkwamen uit Sydney met een echt vlaggetje voor ieder van hen (op Australia Day zelf hadden we er geen kunnen bemachtigen), spurtten de jongens meteen naar buiten. Jan had dit weekend een aanhangwagen voor hun go-kart gemaakt en mocht daar zodra hij thuis was 2 gaatjes inboren. En dit is het resultaat: apetrots!
En zo'n aanhangwagen is zó handig. Tijdens het rijden pikken ze alle takken en schors op en verzamelen het -gesorteerd uiteraard- in bakken zodat we bij de volgende kampeertrip geen hout meer moeten sprokkelen.
Ondertussen heb ik een pavlova (meringue-taart) gemaakt, eigenlijk met een dag vertraging. Pavlova is het nationale Aussie dessert, hoewel de Nieuwzeelanders ook die eer opeisen. Anna Pavlova was een Russische ballerina die in 1926 Nieuw-Zeeland bezocht tijdens een wereldtoernee. Volgens de kiwi's zou een kiwi-chef het dessert voor haar uitgevonden hebben. Volgens de Aussies was het een Aussie chef die er voor het eerst mee op de proppen kwam in 1935. Anyway, gisteren heb ik dus een Belgische versie gemaakt, waarmee ik niet de geschiedenis zal ingaan, maar hij zag er toch echt uit en was bovendien best te pruimen.
Zo ging hij de oven in. Dit is het gemakkelijke gedeelte.
Het uit de oven halen of tenminste van de ovenschaal af halen ging niet zonder complicaties: de bodem bleef aan het bakpapier plakken en de harde "schelp" barstte. De binnenkant moet namelijk zacht blijven (zoals marshmallow) en de buitenkant krokant.
Maar met wat camouflage is dat euvel snel verholpen. En de smaak was OK!

Back in the swing of things

Zaterdag hebben we een "home improvement" dag gehad. Tijdens onze vakantie was er nieuwe (rol)gazon gelegd in onze achtertuin. Jan kwam nu op het lumineuze idee dat we ingebouwde "sprinklers" nodig hadden, dus moest hij een paar rollen... wegrollen en wat graven en... ik kon het niet aanzien. Ook de paal van de wasdraad moest nog weg. Normaal doe je die dingen vóórdat je gazon legt, maar er was een foutje geslopen in onze communicatie... Enfin, ons irrigatiesysteem werkt piekfijn en de nieuwe wasdraad ligt in mijn auto te wachten tot Jan terug komt uit Amerika. (Heb alleen een klein ongelukje gehad op de parking van Bunnings. Terwijl ik me druk maakte over een madammeke met een grote BMW die op een andersvaliden-plaats ging staan, reed ik tegen de bumper van de auto die links van me stond. Schade mijn voertuig: pinker kapot en nog maar wat verf 'verwijderd'. Schade tegenpartij: een kras op de bumper + een stukje plastic uit de strip erboven. Allemaal niet erg, ware het niet dat de andere auto welgeteld één dag jong was. Soit, de verzekering regelt dat allemaal wel.)

Maandagmorgen konden we er niet meer onderuit: na 2 weken vakantie -die veel langer leken- moeten we terug op tijd uit bed. De kinderen zitten duidelijk nog in hun vakantieritme want ik moet all kamers meermaals aandoen om hen wakker te krijgen. Ze hebben er echt nog geen zin in, maar een halfuurtje later zitten ze in de auto te zingen en druk te babbelen terwijl ze zich nog snel insmeren met zonnecrème: het is nu al warm!
Ik had maandag een reflexologie-sessie geboekt bij Gretel: strategisch gepland na 2 weken kids! Eerst een voetbadje en handmassage terwijl we druk bijpraten, dan op de tafel een gelaatsmassage en dan mijn voeten nog: zalig!

Quite interesting!
Keep Walking.....
Just check this out......
The Organs of your body have their sensory touches at the bottom of your foot, if you massage these points you will find relief from aches and pains.

As you can see the heart is on the left foot. Typically they are shown as points and arrows to show which organ it connects to.
It is indeed correct since the nerves connected to these organs terminate here.
This is covered in great details in Acupressure studies or textbooks.
God created our body so well that he thought of even this. He made us walk so that we will always be pressing these pressure points and thus keeping these organs activated at all times.
So, keep walking...

Dinsdag terug yoga, zwemmen, lezen, huiswerk maken en nog eventjes een cake bakken want Toon heeft morgen een feestje in de klas omdat ze -bijna- allemaal hun eerste communie hebben gedaan.

Een van deze weken moeten alle pagina's voor het school-jaarboek af, dus heb ik gisteren een paar uur zitten knoeien in Adobe Photoshop. Vandaag de hulp ingeroepen van een meer ervaren fotoshop-ster en zie: de wereld ziet er weeral heel anders uit.