Er was er nog eentje jarig

...Dat kan je wel zien, dat was mij. (zoals onze kinderen dat zeggen: "it was me".)
Om de geschiedenis niet te vervalsen en mijzelf niet de euuwige jeugd te geven (zou toch niet pakken), een korte vermelding van mijn "speciale dag".
Toon had me vrijdagavond gevraagd of ik "tot tien uur in mijn bed kon blijven". Geen probleem, dacht ik, maar ik had zoveel te doen dat het om half negen toch begon te kriebelen. Marie kwam nog even polsen hoe oud ik nu net was (je zou van minder de tel kwijt raken) zodat ze haar tekening kon aanpassen... "Wrijf het er maar in, ja!" Na een dik uur mocht ik me beneden vertonen waar ik ontvangen werd met een serenade van Marie op de viool en daarna Toon met de trompet. De tafel was gedekt met alles wat er in de ijskast te vinden was en iedereen had een tekening gemaakt. Toon had er zelfs een biljet van 5 Dollar bij gedaan :-) .

Waar ik 's zaterdags meestal op mijn gemak de krant lees bij een kopje koffie, heb ik dat uitgerekend nu niet kunnen doen. Te druk met lolly-bags, vlug nog boodschappen doen, taartvorm gaan lenen van Rosie (over-buurvrouw) taart bakken, icing maken.
Marie (McKenzie) had aangeboden om te komen babysitten zodat Jan en ik op ons gemak konden gaan eten. Op het uur dat onze tafel geboekt was, stond ik echter nog Willem's taart te versieren. Telefoontje en op 10 minuutjes omgekleed en wat opgekalefaterd.

Omdat het allemaal rap-rap moest, hadden we geboekt in een plaatselijk restaurant Tables, in het voorjaar nog in het nieuws toen een aantal klanten ferm ziek werden van een asperge-roomsaus die te lang bewaard was gebleven. Een oudere man heeft het niet overleefd en toen is er uiteraard een rechtszaak van gekomen die nog niet beslecht is, geloof ik. Maar we dachten dat het hier in ieder geval veilig moest zijn gezien dit hen geen tweede keer zou overkomen.
En voilà, zelfs de oesters hebben we overleefd.
We waren op tijd thuis, maar zijn toch nog te lang opgebleven...
dus deze avond op tijd erin! Slaapwel.

Willem's Birthday Bash

Het is gelukt! Gisterenavond viel de regen nog met bakken uit de hemel, maar deze morgen scheen de zon. Net voor tienen waren we in het park Darnley Oval zodat we nog konden klaarzetten voor onze gasten arriveerden.
We hadden het park zo goed als voor onszelf alleen. De afspraak was dat Jan voor het entertainment van de gasten zou zorgen en ik voor de catering. Alles liep gesmeerd. Ze hebben gevoetbald, Dikke Bertha gespeeld, "What's the time Mr. Wolf?", een kleine schattenjacht gehouden, Chinese voetbal gedaan, wat ze wel heel leuk vonden, en ook in het speeltuintje hun hartje opgehaald. Net voor aankomst van de ouders nog gezongen voor de jarige en taart gegeten, of niet gegeten, want velen hadden het te druk om te eten. Er was dus nog een stevig stuk over. En ik gisteren maar denken dat ze te klein zou zijn.
Toen alles opgeruimd was, kon Willem thuis zijn kadootjes uitpakken. De volgende dagen (of weken) kan hij al het nieuws uitproberen. Nu had hij alleen oog (en tijd) voor zijn super-soaker, een mega-waterpistool. Toon en Willem vochten een "waterslag" uit in de tuin en eindigden in het zwembad.
Deze avond allemaal op tijd het bed in, want iedereen was moe. En dat geldt ook voor mij.

Jan is deze namiddag naar de US vertrokken. Deze morgen kreeg hij een telefoontje van Qantas met de melding dat de vlucht een aantal uur vertraagd was. Daardoor kon hij tot half zes thuis blijven in plaats van om één uur te vertrekken. Kwam ons prima uit! Hopelijk betekent dat niet dat ze nog in allerijl een technisch defect hebben moeten oplossen, want de laatste tijd zijn er regelmatig berichten van mankementen bij "de veiligste maatschappij ter wereld".
Deze week zit Jan in Boulder, Colorado. Hij is vrijdagochtend terug thuis, net op tijd dus voor Sinterklaas.
We gaan echter wel een van de highlights van het jaar missen: het diner van de Raad van Bestuur van Cochlear, altijd een leuke avond, niet in het minst door de locatie. Deze keer gaat het voor de derde keer door in Guillaume at Bennelong, een toprestaurant in het Opera House. Eerst een aperitiefje op een privé-terrasje tussen de befaamde "zeilen" van het Opera House mét uitzicht op de brug natuurlijk, dan vooral de heerlijke "Blue Swimmer Crab" (zie menu), lekkere wijn en nog een fles champagne mee naar huis om de dames te bedanken voor de steun geleverd aan hun drukke en toegewijde Cochlear-echtgenoten.
Niet dit jaar dus, hoewel ik mijn fles champagne wel heb gekregen. Kan ik me woensdag in mijn eentje bezatten...

Willem is 6 jaar!

Na zowat een jaar plannen (aftellen, verjaardagsfeestje, wie uitnodigen, lijsten met cadeaus) is het vandaag Willem zijn beurt. Onze benjamin is zes geworden... Wij kijken met lede ogen toe hoe onze "baby" nu ook al geen 5 meer is, maar een lagere school-kind.
Volgens hem is het OK: "we kunnen (mogen?) hem nog steeds oppakken," zei hij deze morgen.
Gisteren hebben we zijn cupcakes gebakken en versierd. Deze morgen riep hij, zodra hij wakker was om kwart voor zeven, luidkeels "Het is mijn verjaardag vandaag!" en kwam vervolgens bij ons (boven) aangestormd om het heuglijke nieuws te verkondigen.
Hij heeft toch nog een half uur kunnen wachten tot hij zijn cadeau kreeg. Ondertussen was hij zelfs al aangekleed.
Altijd even spannend bij Willem. Het is erop of eronder als je hem een cadeau geeft. Hij kan héél blij zijn, maar ook érg teleurgesteld. Gelukkig werd zijn Lego goedgekeurd en hij heeft het dan ook héél vaak herhaald, dat dit écht een supercadeau was.

Op school werd hij in de klas onthaald met een dikke knuffel van Mrs Lawrence. Willem straalde.

Deze namiddag kon hij niet wachten om zijn Lego-kustwacht in elkaar te zetten en is hij er al een uren zoet mee geweest. Na de telefoontjes uit België zijn we even naar McDonald's gegaan. Jan moest met het werk gaan eten en ik had geen zin om de gebruikelijke pannenkoeken te bakken (al te veel zoetigheid op de laatste dagen) en Maca's is ook altijd een schot in de roos.

Zondagmorgen vieren we Willem's verjaardag in het park. Zijn eerste échte verjaardagsfeestje: spannend!

Bedankt voor de kaarten en telefoontjes!

Marie is jarig!

Er is al héél lang afgeteld, maar vandaag is het zover: Marie is 8 jaar!

De feestelijkheden begonnen deze morgen met het openen van haar kadootje. Klein maar fijn: een hot pink Ipod.
Dan naar school. Voor morning tea had ze voor de hele klas cupcakes meegenomen die gisteren gebakken waren en door Marie, Toon en Willem eigenhandig waren versierd.
Voor na school waren 4 vriendinnetjes uitgenodigd voor een mini-verjaardagsfeestje. Eerst een feestelijke "afternoon tea". Voor de geïnteresseerden: fruit, marshmallows, fairy bread (brood met gekleurde sprinkles), chips, appelsap en cordial (siroop aangelengd met water).
Daarna hebben ze even gezwommen. De temperatuur van het water was terug tot 22°C gezakt, want de afgelopen dagen was het fris, regenachtig en vooral heel winderig.
Na het zwemmen hebben de meisjes kerstdecoraties gekleurd en versierd met vooral veel glitter glue. Eigenlijk was dit voorzien als binnenactiviteit voor als het slecht weer was, maar ze hadden er zin in en ik had me voorgenomen om zo weinig mogelijk in te grijpen en hen gewoon rustig te laten doen.
Dan moest er natuurlijk nog taart gegeten worden. Die hadden we ook gisteren gebakken en versierd.
En daarna kwamen de mama's en papa de meisjes ophalen.
Voilà: one birthday down, two to go!