Vorige zondag kwam ik nietsvermoedend met mijn wasmand de trap af toen er iets onder het terras vluchtte. Ik had Godzila even in het nauw gedreven. Hij twijfelde, bekeek me eens goed en waagde het dan toch om er onderuit te komen. Toon had ondertussen het fototoestel gehaald zodat ik nog eens een poging kon doen om een close-up van onze bezoeker te maken. En dit is het resultaat. Volgende keer probeer ik nog wat dichter te komen.
Maandagavond -Jan zat op hotel in Sydney- zag ik in mijn ooghoek een insect op de muur in de hall. Oef, geen kakkerlak. Maar wow, het was een mega-mier van zo'n 3,5 cm. Eerst natuurlijk geprobeerd een foto te nemen, maar toen viel ze van de muur ergens onder de trap. Ik wilde niet het risico nemen dat iemand er met zijn blote voeten op zou trappen. Marie en Toon komen 's nachts regelmatig naar onze slaapkamer. Als je weet hoe een klein mierenbeetje pijn kan doen, wat zou een beet van dit exemplaar dan wel niet zijn? Uiteindelijk toch gevonden en na een korte strijd (zij ging in de aanval) in een potje gedaan zodat Toon haar de volgende dag mee naar school zou kunnen nemen. Onderzoek op internet wees uit dat het meer dan waarschijnlijk een bull ant was. De koningin, de grootste uit de kolonie, zou 's avonds op zoek naar eten gaan, wat klopte. Toon heeft haar de volgende dag op school vrijgelaten.
3 comments:
Wat een schatjes!
dat groene beestje is een pray mantis!!!!
groetjes
Shirley
Merci!
tot vrijdag, groetjes Inn
Post a Comment