Showing posts with label feest. Show all posts
Showing posts with label feest. Show all posts

Friday, 8 May 2009

De week

Onze week was een beetje opwindender* dan de doorsnee week. (*toegegeven, ieders normen zijn verschillend.)

Vanaf maandag hebben we nieuwe buren. We hebben nog niet uitgebreid gebabbeld, maar we hebben al wel kennisgemaakt. Buurvrouw = Pauline, buurman = Nigel, zonen Joshua en Ruben zijn 15 en 12. Het is een Joodse familie en ik dénk dat ze uit Engeland komen, maar niet rechtstreeks. Ik kan me vergissen natuurlijk, maar op het eerste zicht zien het er heel rustige mensen uit. Dus ik verwacht niet direct wilde fuiven en braspartijen ;-).

Over braspartijen gesproken, dinsdagavond had de Belgische Ambassade ons uitgenodigd op een receptie ter gelegenheid van het bezoek van niemand minder dan Karel De Gucht. Altijd leuk om gratis te gaan drinken in het Belgian Beer Café. We waren met een hele groep vrienden en je komt ook altijd nieuwe Belgen tegen. Als je achter je rug "Zwaanst na nie, hey" hoort, is het uiteraard redelijk duidelijk waar de spreker vandaan komt. Iemand anders in hetzelfde groepje bleek uit Merksplas afkomstig te zijn, op 10 km van Hoogstraten! De wereld is klein. Karel was er trouwens niet toen we aankwamen, gaan shoppen in Sydney heb ik gehoord (maar weet niet of de bron betrouwbaar was). Hij heeft ons wel vereerd met een speech, in het Engels want de Belgian Society is ook hier half-Frans half-Nederlands. Een compromis dus, Belgen zijn daar goed in! En dan is hij... verdwenen, niks handjes schudden of socializen om te zien wie die Belgen in Sydney nu zijn. Met of zonder Karel, wij zijn natuurlijk iets langer blijven plakken. Na de receptie hebben we lekker Belgisch gegeten. Niets beter dan een Belgische pot Nieuw-Zeelandse mosselen!

Donderdagavond hebben we onze eerste boekengroep gehad bij Babs. Wij hadden allemaal iets gelezen van Dimitri Verhulst naar aanleiding van zijn nominatie voor de Libris-prijs 2009. Ikzelf had zijn boek "Godverdomse dagen op een godverdomse bol" gelezen, of tenminste een stuk ervan. Daarin vertelt hij de geschiedenis van de mensheid in -zo staat op het kaft- een oerknal van taal. En dat is het, wow!
Het algemeen besluit (als dat er een moet zijn) was dat hij zeker af en toe uit de hoek komt als een taalvirtuoos, maar dat zijn kijk op de wereld wel héél zwart is. Zijn bedoeling bestaat er blijkbaar in de lezer zoveel mogelijk te shockeren, en wel... daar slaagt hij in. Benieuwd of hij de prijs krijgt...
Het was een gezellige avond en -efficiënt dat wij worden- de volgende is al gepland.

Gisteren en vandaag hebben wij op school zeep verkocht voor Moederdag. Dat is hier de eerste zondag van mei. Gisteren zaten wij op een half uur door onze zeep heen, dus moest er een tweede lading aanrukken, inderhaast ingepakt worden en deze middag verkocht worden. Sommige moeders hadden blijkbaar schrik dat hun kids met lege handen zouden afkomen zondag :-). Voor ons wordt het een vaderloze moederdag want Jan vertrekt morgen naar België. We mogen niet klagen want normaal zou hij dinsdag al vertrokken zijn via Amerika. Zondagavond te bezichtigen op de pingpong neem ik aan!

Morgenvroeg staan we weer op de sportvelden. Het succes van vorige week zal moeilijk geëvenaard kunnen worden want toen werden onze 3 spruiten verkozen tot Player of the Match! Met zulke sportieve ouders kan het niet anders dan dat ze uitblinken natuurlijk :-).


En dan vers van de pers:
Vorige week zijn Willem en Toon begonnen met schaaklessen op school, gegeven door de Sydney Academy of Chess. Toon kreeg vorige week de Chess Star of the Week voor zijn schitterende concentratie. Vandaag viel Willem dezelfde eer te beurt voor zijn fantastische inzet. Ik zou daar wel eens vlieg willen zijn.

Sunday, 12 April 2009

Vrolijk Pasen

Happy Easter!

Ons Paasfeest zit er weeral op.
We hebben Pasen dit jaar thuis gevierd want zoals gewoonlijk waren we weer veel te laat om een oppas te vinden voor Buddy. Dus hadden we gasten uitgenodigd: Benita en Michael met hun dochters Ciara ('Keira' uitgesproken, 11) en Caitlin (bijna 9). Michael (van Ierse afkomst, is hier bijna 23 jaar), is een collega van Jan. Zij wonen hier vlakbij in Turramurra. Benita is zwanger van hun derde kindje dat binnen 10 weken verwacht wordt.

Op Goede Vrijdag zijn we al begonnen met de voorbereidingen. Onze bloembakken waren dringend aan wat plantjes toe, dus een paar keer naar het tuincentrum. Dan de gebruikelijke pre-bezoek opruim rond het huis en "grote" kuis (in onze ogen dan toch) binnen. Boodschappen voor twee dagen. De winkels zijn hier maar een paar keer per jaar écht allemaal toe en Goede Vrijdag is één van die dagen. Grote paniek dus want wij zijn dat absoluut niet gewoon. Hier kan je zowat dag en nacht je boodschappen doen (onze lokale Woolworths is open tot middernacht tijdens de week, 9 uur zaterdag en 8 uur zondag). Gisteren cake gebakken, salades gemaakt, en nog de laatste boodschapjes. Deze morgen nog een flinke eindsprint tot onze gasten nietsvermoedend binnenwandelden.

Onze nacht was heel kort: om middernacht onder de dekens, maar om half vijf kwam Toon al binnenvallen. Hij was een beetje "nerveus". Wat als hij de Easter Bunny(*) zou tegenkomen op de terugweg naar zijn kamer? De schrik weerhield hem er niet van ons nog een tweede keer wakker te komen maken. En om zes uur liep de wekker af voor de Easter Bunny. Om half zeven was Willem wakker, gevolgd door Marie en Toon. Om zeven uur ben ik -voor de tweede keer- uit mijn bed gekropen om het startsein voor de Easter Egg Hunt te geven, want ze zaten met zijn drietjes nog braafkes t.v. te kijken. Ze waren al wel wat teleurgesteld omdat ze binnen niets gevonden hadden. Aan buiten hadden ze niet gedacht. Zodra de eitjes geraapt en geteld waren (heel belangrijk), hebben we ons op ons paasbest uitgedost om naar de mis van 8 uur te gaan: een primeur ten huize Janssen! Op onze bank is er waarschijnlijk meer gegaapt dan in de hele kerk samen :-).

Nu zijn we allemaal moe maar voldaan. Het was een gezellige, rustige dag. Volgens Toon was het zijn beste Pasen ooit!

(*) Wij hebben hier geen paasklokken. Dat zou een beetje te ver zijn natuurlijk, vanuit Rome komen met al die chocola. Ook geen paashaas, maar letterlijk vertaald dus een "paaskonijn"!

Wednesday, 11 March 2009

België

Ondertussen ben ik weeral een dikke week terug in Sydney en het lijkt al een ver verleden, maar ik bén er twee weken tussenuit geweest, zonder man en zonder kinderen.

Hoewel ik nerveuzer werd naarmate de vertrekdatum dichterbij kwam, heb ik "de knop" redelijk snel kunnen omdraaien -op de luchthaven :-)- en heb ik genoten van twee weken zonder dagelijkse beslommeringen.
De reis ging als een "piece of cake". Zonder kids reis je echt "light". Eén stuk handbagage, één formuliertje invullen, één paspoort boven halen en nauwgezet terug wegsteken, één paar schoenen uitdoen, enz. Zalig: eerst een glaasje champagne en wat lekkers in de lounge op de luchthaven en dan 8 uur onderweg naar Bangkok zonder lastig gevallen te worden. Gewoon mijn boek uitgelezen, gegeten en gedronken. Wat dat drinken betreft, had de steward mij liever meer zien drinken, maar ik houd het liever matig op het vliegtuig. Trouwens, te veel alcohol is niet goed voor DVT (deep vein thrombosis, risico op bloedklonters). In Bangkok heb ik nog een boek gekocht, maar omdat ik een boek liefst wat laat bezinken voor ik een nieuw begin, heb ik een film gekeken. Het filmaanbod was niet denderend en mijn keuze evenmin (Nights in Rodanthe) maar als Richard Gere hoofdrolspeler is, kan de plot wat minder ;-).

In België stond het ontvangstcomité -ma en pa- me al op te wachten. Het was koud, niet moeilijk als je ineens een 25-tal graden zakt. Het was al zes jaar geleden dat ik nog een winter meemaakte in België en tijdens de rit naar huis viel het me op hoe grijs en kaal ons landje eruit ziet in de winter: geen blaadjes aan de bomen, weiden kortgegraasd en modderig, lucht grijs: sorry, ik vond het niet direct een aangenaam zicht en vroeg me af hoe ik daar in godsnaam ooit terug aan zou wennen. De gum trees hier blijven het hele jaar groen of als het heel lang heel droog is een beetje grijsgroen, maar blaadjes zijn er altijd.

Veel tijd had ik niet in Minderhout. Mijn skigerief eens bekeken en alvast in mijn valies gegooid. Een dut in de namiddag en 's avonds viel ik al snel in slaap.
Voor het skiën: zie volgende post.

Zaterdag 28 februari kwamen we 's morgens vroeg aan in Hoogstraten. 's Avonds stond de volgende speciale gelegenheid op het programma die ik kon meepikken: het 25-jaar huwelijksfeest van Marij (mijn nicht die altijd naast ons heeft gewoond) en Jef. Marij had haar trouwalbum meegebracht. Amai, hoe wij er toen uitzagen: hilarisch! of net niet...
Ik had gedacht dat ik het niet te laat zou maken, maar ik amuseerde me té goed. Een echte fuif met goede muziek en lekker eten: daarvoor moet je toch in België zijn.

Zondag heb ik het rustig gehouden. Eerst nog eens goed uitgeslapen en dan bij ons Karin en Jos gaan eten. In de namiddag een wandeling gemaakt in Minderhout. Ver geraakte ik niet want ik kwam verschillende bekenden tegen waarmee een babbeltje geslaan moest worden. 's Avonds had ik met Trix en Els afgesproken in een bistro, excuseer Mangerie, in Hoogstraten waar het niet alleen voor de klanten gezellig vertoeven is. Ook het personeel had dikke pret ;-). Het eten was ook lekker en bijpraten met goede vriendinnen is natuurlijk nooit een probleem. Toen de hele keet leeg was en de rolluiken naar beneden werden gelaten (en dat was geen kot in de nacht), zijn we naar een andere plaats op zoek gegaan, wat niet zo eenvoudig is op een zondagavond in Hoogstraten.
Maandag ben ik overdag met Marij, tante Hilda en mijn moeder in Turnhout gaan winkelen, kwestie van niet met een leeg valies terug naar huis te moeten :-). Mijn middelbaar heb ik voor een stuk aan het Graf gestudeerd, dus het is leuk om daar nog eens terug te komen.
Maandagavond afspraak oep't Plaain, de Dageraadplaats in Antwerpen. Het was ook al weer een paar jaar geleden dat ik daar geweest was en vroeger -vooral pre-kinderen- kwamen we daar minstens een keer per week: god, waar is de tijd?
's Avonds een gezellig etentje met Maaike, Greet, Lieve, May en Karin. Hilde had ik vooraf nog even bezocht om bij te praten en Anne-Mie was er door een gebrek in mijn organisatie ocharme geheel overgeschoten. Sorry Anne-Mie: zoals beloofd starten we volgende keer bij jullie!
Dinsdag ben ik met mijn ma naar Antwerpen gereden. Mijn bergschoenen waren aan nieuwe zolen toe en bij de Kampeerder konden ze daarvoor zorgen. Zoveel herinneringen aan elke straat in Antwerpen! Geluncht in de Stadsfeestzaal die bijna onherkenbaar is geworden, heel mooi.
's Avonds nog Chinees gegeten met de familie,
woensdag wat boodschapjes gedaan en
op naar de luchthaven.
Mijn verblijf zat erop. Het skiën was superleuk, het verblijf in Minderhout was net lang genoeg om me niet te gaan vervelen (zonder kinderen, was en plas), het thuisfront was overeind gebleven (hoewel Toon een kleine week ziek is geweest), DUS: we besluiten voorzichtigjes dat deze formule voor herhaling vatbaar is.
Nog eens een dikke merci aan Moeke May die me de kans gaf om dit snoepreisje te ondernemen en aan mijn familie voor de zoals gewoonlijk super ontvangst!