Zwemmer zwem!

Vroeg begonnen is half gewonnen...
7 jaar geleden in Terrey Hills Swim School: Toon 4 jaar oud, Marie 3. Willem en ik zaten in de babyklas waar we spijtig genoeg geen beeldmateriaal van hebben.



Fast forward naar 15 februari 2011:
Vorige week was het Corpus Christi Swimming Carnival, de jaarlijkse zwemwedstrijd voor alle leerlingen vanaf Year 3 tot en met Year 6.

Toon en Willem hadden grote ambities. Ze wilden beiden "age champion" worden. Willem had vorig jaar wel een aantal races gewonnen, maar hij had toen nog niet door hoe hij het moest aanpakken om kampioen te worden. Toon zag zijn kans nu schoon nadat hij de vorige jaren steeds in de schaduw stond van een oudere jongen die nu dus naar de middelbare school is!
Ze hadden zich voor zowat alle races ingeschreven zodat ze zeker genoeg punten zouden vergaren. Als je eerste, tweede of derde wordt, krijg je bovendien extra punten. En gezwommen dat ze hebben!
's Morgens vroeg begonnen Toon en Willem met 100m freestyle (crawl). Omdat er in de hele school maar een 8-tal jongens waren die 100m zwommen, gingen alle leeftijden (van 9 tot 12) samen het zwembad in. Bij de eerste lengte lag Willem al iets voor op Toon. Hij finishte derde, Toon vijfde... "Oeioeioei, als dat maar goed komt" dacht ik ;-).
Toon moest natuurlijk wel even slikken omdat zijn kleine broer hem verslagen (ge-beat) had, maar focuste zich op de andere races, waar hij wel in de prijzen viel en hoe! Voor de statistieken:
- 1ste in 50m freestyle, 50m butterfly (vlinderslag) en 50m backstroke (rug)
- 2de in 50m breaststroke (schoolslag) en met zijn ploeg 2de in de relay (aflossingskoers)
- 3de in de individuele medley (200m in totaal, 50m van elke slag)
Gisteren waren alle scores en tijden uitgerekend en kwam hij thuis met een trofee: Age Champion van de 12-jarige jongens!

Marie had zich alleen ingeschreven voor 25m races. Ze zou wel 50m kunnen zwemmen, maar ik denk dat ze ook haar moment van glorie wilde beleven. Bovendien had ze de week voor de Swimming Carnival een spier in haar schouder bezeerd tijdens de vlinderslag, dus we wilden haar niet te veel pushen. En ze mocht van de overwinning proeven:
- 1ste in 25m freestyle en 25m breaststroke
- 2de in 25m backstroke
Goed gedaan, meisje!

En dan ons klein spook. Misschien hadden we hem de tweede naam Fred(erik) moeten geven. Een kleine raket in het water, vooral zijn freestyle is prachtig om te zien. Aan de "backstroke" en de "butterfly" moet nog wat geschaafd worden, maar hij zette ook een fantastische reeks neer:
- 1ste in 50m butterfly (wegens geen andere leeftijdsgenoten ;-))
- 2de in 50m freestyle (race + finale)
- 3de in 100m freestyle
En ja hoor, ook Willem kwam gisteren thuis met zijn trofee: Age Champion van de 9-jarige jongens!

Volgende week worden Toon en Willem afgevaardigd naar het Cluster Swimming Carnival, waarin alle scholen van het bisdom het tegen elkaar opnemen. Daar zitten er natuurlijk veel meer snelle visjes in de vijver, maar het wordt toch reuze spannend!

Craft & Fun Fair

Even terug in de tijd...
Hoe het komt dat ik het sinds onze terugkeer van België zó druk had. Op zondag 13 september was het de jaarlijkse Craft & Fun Fair op school.
Het was nu de derde -en laatste- keer dat ik de Silent Auction op mij nam, een activiteit die hier op geen enkele fundraiser ontbreekt. Twee jaar geleden stopte mijn voorgangster ermee en er waren niet direct vrijwilligers om het van haar over te nemen. Tijdens een vergadering voor class mums heb ik me dan kandidaat gesteld om het te doen, niet wetende wat het inhield, maar toen iedereen zowat achterover viel van verbazing begreep ik al snel dat er een serieuze adder onder het gras zat: héél veel werk. Maar ja, iemand moet het doen. Het brengt elk jaar heel wat geld op.
Voorbereiding: je bezoekt, belt, schrijft, emailt zoveel mogelijk winkels, organisaties, sportclubs met de vraag om te sponsoren. In het beste geval is het antwoord positief. Zij schenken een waardebon voor een etentje, massage, tennislessen, fitness-lidmaatschap, bijlessen Engels, enz. of geven je een paar Pandora-bedeltjes, een voetbal, alles kan. Al die donaties worden verpakt, de bons gekopieerd en voor elk van hen wordt er een "bidding sheet" gemaakt waarop iedereen zijn bod kan schrijven. Het is verkoop bij opbod -auction-, maar op papier -silent-. Tegen het einde van de dag wordt het bieden afgesloten. Dan kan het soms spannend zijn als twee mensen absoluut hetzelfde willen. De laatste bieder heeft de prijs en 'mag' betalen.
Voor de school is het pure winst. Voor de koper kan het een absoluut koopje zijn. Zo hadden we een paar designer zonnebrillen die 3-400 dollar waard waren en voor 40 en 100 dollar respectievelijk zijn verkocht.
Hoewel we er in het huidige economische klimaat aanvankelijk geen goed oog in hadden, hebben we toch donaties ingezameld ter waarde van 12.000 dollar, verkocht voor een totaal van 5.500 dollar. Geen slecht resultaat, voorwaar!

De hele fair is een serieuze inspanning voor de hele school. Iedereen wordt verondersteld zijn bijdrage te leveren. Er zijn internationale "food stalls" waarvoor het eten wordt klaargemaakt door families van school. Zo is er Indisch, Chinees, Italiaans, BBQ en Zuidafrikaanse desserts. Volgend jaar misschien Belgische wafels? Er is een tombola waarvoor elke familie een kleinigheid meebrengt, een kraam met geschenkdozen die door elke familie gevuld worden met eigen inspiratie, een "gourmet" stall (nog zo'n typisch Angelsaksisch fenomeen) waarvoor elke familie een taart bakt of jams en chutneys maakt, een Vlaamse kermis en echte foorattracties voor de kids, tweedehands boeken, speelgoed, juwelen- en snuisterijen: alles!
Als je zoveel aanbiedt en verdient (totale opbrengst 42.000 dollar!!!) -voor een schooltje met slechts 190 families-, betekent het natuurlijk dat iedereen paraat moet zijn: een ware krachtslag voor de hele school en een zucht van opluchting dat deze drukke trimester achter de rug is.
Terwijl de ouders druk bezig zijn met alle voorbereidingen, kijken de kinderen reikhalzend uit naar de grote dag. Wij hebben hier natuurlijk ook geen kermis zoals in België, dus voor hen is dit een waardig alternatief. Het was een prachtige dag, uitzonderlijk warm 33°C en de kids hebben zich rot geamuseerd met hun vrienden, en daar gaat het om, meer dan om het geld (hoewel dat al eens vergeten wordt...).

JANSSEN-BIJDRAGE

1: flyers (pamfletten) posten met de glimlach.
2: de Fun Fair Gazette uitrapen.
3-5: eindelijk is het zover! Willem in actie
4-6-7: Toon en Marie aan het werk in Concert Band en String Group
8: nog niet genoeg rommel thuis?
Ontbreekt: Jan in de Italiaanse kraam

SILENT AUCTION

1: onze living voller en voller
2: onze kraam (rechts van ons de Gift Boxes)
3-6: onze klanten keuren de "goodies"
4: voor die ene keer dat ik op de foto sta
5: net voor het afsluiten van het bieden. Gegadigden blijven bij hun bidding sheet om indien nodig nog op te bieden tot de laatste snik.

Vorige week

Ons internet is een paar dagen buiten strijd geweest. Dan besef je pas hoeveel tijd je doorbrengt aan de computer: gewoon wat surfen, een mailtje hier en daar. Zonder voel je je direct helemaal geïsoleerd van de buitenwereld.
De laatste weken heb ik thuis gewerkt, en ook dat liep wat vierkant. Ik gebruik een online woordenboek Frans-Engels en zoek voortdurend vanalles op in Wikipedia. Vandaag is er een technieker van Telstra langsgeweest. Volgens hem waren er veel problemen in de buurt. Hij heeft een onderdeeltje vervangen in onze internet-box. De kabel, waar het volgens Jan aan ligt, kon hij niet checken omdat het te nat was en hij niet geëlektrocuteerd wilde worden: fair enough! Het belangrijkste is dat ik veel sneller online ben en ook blijf, dus voorlopig heeft hij gelijk gekregen. (Jan hoopt natuurlijk stiekem dat het opnieuw mis gaat...)

Hoogtepunt vorige week was een theatervoorstelling die gratis uit de lucht kwam vallen. Marie M. was door een vriend uitgenodigd om naar het toneel te gaan. Vrienden van hem hadden het stuk mee geschreven. Door omstandigheden kon hij op het laatste nippertje niet meer, dus mocht ik mee. Het stuk heet Breast Wishes, een musical comedy. De Vagina-monologen heb ik nooit gezien, maar ik neem aan dat het in dezelfde trend was.

Wij hebben ons kostelijk geamuseerd. Het was ongelooflijk grappig, knap geacteerd, mooi gezongen. Thema's: verschillende maten en gewichten, beha's, vergroting, borstvoeding en natuurlijk kon ook het hoofdstuk borstkanker niet ontbreken, heel aangrijpend gebracht maar zelfs daar ontbrak de komische noot niet. Als je in de buurt woont: een sterke aanrader!

Voor de rest heb ik tweemaal de canteen gedaan op school en de andere dagen geprobeerd om te werken. Geprobeerd, ja, want hoewel ik thuis werk om tijd te winnen (geen gependel), verlies ik tijd door nog even de wasmachine te starten, de was uit te hangen, de keuken op te ruimen, de hond uit te laten, eventjes mijn mail te checken. En voor je het weet, is het tijd om de kids af te halen. Discipline, my dear! Niet dat ik mijn werk niet graag doe, daar niet van. Ik geniet ervan om mijn hersenen nog eens te activeren. En de oude teksten die ik aan het vertalen ben zijn vaak heel boeiend, soms wat langdradig, maar het blijft een uitdaging om de oubollige woorden en zinsconstructies zo te draaien en keren tot ik een leesbare en begrijpelijke Engelse tekst op papier krijg. En het gevoel dat ik zelf geld verdien -hoe weinig dan ook- is ook niet onprettig.

Vrijdagavond zijn we naar een schooldebat gaan kijken of -beter- luisteren. Onze school heeft twee "debating teams". Zij nemen het elke week op tegen een team van een andere school. Het thema wordt de week voordien opgegeven. Ook de stellingname van je team wordt opgegeven. De ene keer verdedig je de stelling, dan ben je "the affirmative team". De andere keer ben je het er niet mee eens, ben je "the negative team". Elke spreker van het team heeft zijn taak. De eerste definieert het thema en legt de aanpak van zijn team uit. De tweede brengt de argumenten naar voor. De derde weerlegt de tegenargumenten. De vierde vat alles nog eens samen. De "adjudicator" (jury) legt na het debat (van een half uur) uit welke de positieve punten waren en waar nog verbetering mogelijk is en hoe. En dan is er natuurlijk een winnend team.
De stelling vorige week was dat reclamespotjes voor junkfood tijdens kinderzendtijd afgeschaft zouden moeten worden. Ons team moest de stelling verdedigen. Ik stond ervan versteld hoe kinderen van 11 jaar zich zo kunnen verwoorden -voor een publiek- en vooral hoe zij kunnen inpikken op de tegenargumenten en die weerleggen. Ze leren daar de technieken voor, maar toch. Ik was onder de indruk. Ons team had spijtig genoeg verloren, maar het was de eerste keer van het hele seizoen. Toon wil volgend jaar ook meedoen, zegt hij. We shall see!

De week

Onze week was een beetje opwindender* dan de doorsnee week. (*toegegeven, ieders normen zijn verschillend.)

Vanaf maandag hebben we nieuwe buren. We hebben nog niet uitgebreid gebabbeld, maar we hebben al wel kennisgemaakt. Buurvrouw = Pauline, buurman = Nigel, zonen Joshua en Ruben zijn 15 en 12. Het is een Joodse familie en ik dénk dat ze uit Engeland komen, maar niet rechtstreeks. Ik kan me vergissen natuurlijk, maar op het eerste zicht zien het er heel rustige mensen uit. Dus ik verwacht niet direct wilde fuiven en braspartijen ;-).

Over braspartijen gesproken, dinsdagavond had de Belgische Ambassade ons uitgenodigd op een receptie ter gelegenheid van het bezoek van niemand minder dan Karel De Gucht. Altijd leuk om gratis te gaan drinken in het Belgian Beer Café. We waren met een hele groep vrienden en je komt ook altijd nieuwe Belgen tegen. Als je achter je rug "Zwaanst na nie, hey" hoort, is het uiteraard redelijk duidelijk waar de spreker vandaan komt. Iemand anders in hetzelfde groepje bleek uit Merksplas afkomstig te zijn, op 10 km van Hoogstraten! De wereld is klein. Karel was er trouwens niet toen we aankwamen, gaan shoppen in Sydney heb ik gehoord (maar weet niet of de bron betrouwbaar was). Hij heeft ons wel vereerd met een speech, in het Engels want de Belgian Society is ook hier half-Frans half-Nederlands. Een compromis dus, Belgen zijn daar goed in! En dan is hij... verdwenen, niks handjes schudden of socializen om te zien wie die Belgen in Sydney nu zijn. Met of zonder Karel, wij zijn natuurlijk iets langer blijven plakken. Na de receptie hebben we lekker Belgisch gegeten. Niets beter dan een Belgische pot Nieuw-Zeelandse mosselen!

Donderdagavond hebben we onze eerste boekengroep gehad bij Babs. Wij hadden allemaal iets gelezen van Dimitri Verhulst naar aanleiding van zijn nominatie voor de Libris-prijs 2009. Ikzelf had zijn boek "Godverdomse dagen op een godverdomse bol" gelezen, of tenminste een stuk ervan. Daarin vertelt hij de geschiedenis van de mensheid in -zo staat op het kaft- een oerknal van taal. En dat is het, wow!
Het algemeen besluit (als dat er een moet zijn) was dat hij zeker af en toe uit de hoek komt als een taalvirtuoos, maar dat zijn kijk op de wereld wel héél zwart is. Zijn bedoeling bestaat er blijkbaar in de lezer zoveel mogelijk te shockeren, en wel... daar slaagt hij in. Benieuwd of hij de prijs krijgt...
Het was een gezellige avond en -efficiënt dat wij worden- de volgende is al gepland.

Gisteren en vandaag hebben wij op school zeep verkocht voor Moederdag. Dat is hier de eerste zondag van mei. Gisteren zaten wij op een half uur door onze zeep heen, dus moest er een tweede lading aanrukken, inderhaast ingepakt worden en deze middag verkocht worden. Sommige moeders hadden blijkbaar schrik dat hun kids met lege handen zouden afkomen zondag :-). Voor ons wordt het een vaderloze moederdag want Jan vertrekt morgen naar België. We mogen niet klagen want normaal zou hij dinsdag al vertrokken zijn via Amerika. Zondagavond te bezichtigen op de pingpong neem ik aan!

Morgenvroeg staan we weer op de sportvelden. Het succes van vorige week zal moeilijk geëvenaard kunnen worden want toen werden onze 3 spruiten verkozen tot Player of the Match! Met zulke sportieve ouders kan het niet anders dan dat ze uitblinken natuurlijk :-).

En dan vers van de pers:
Vorige week zijn Willem en Toon begonnen met schaaklessen op school, gegeven door de Sydney Academy of Chess. Toon kreeg vorige week de Chess Star of the Week voor zijn schitterende concentratie. Vandaag viel Willem dezelfde eer te beurt voor zijn fantastische inzet. Ik zou daar wel eens vlieg willen zijn.

Open Day

Vrijdagmorgen was het open-deur op school. Deze is vooral bedoeld voor nieuwe families die een beslissing moeten nemen omtrent de school waar ze hun kinderen naartoe willen sturen. Alle huidige families zijn ook welkom. Het programma is bedoeld om de school te "showcasen", te laten zien wat we in huis hebben. Marie was een van de leerlingen die hun tekstje mochten voorlezen: "Why I like learning at Corpus Christi".
Verder zongen de Song Club en het koor, speelde het viool-ensemble (waar binnenkort ook Marie bij zal zijn) en als afsluiter was er de Concert Band, waarin Toon trompet speelt. Het is het tweede jaar dat hij speelt. Vorig jaar startte hij bij de Training Band. Zij speelden 3 opgewekte deuntjes, waarvan hier "Freedom's March" and "Fun Fun Fun" van de Beach Boys (Willem dacht de Beach Balls).

Verdienstelijke kids

Onze eerste Merit Awards van het jaar zijn binnen.
Willem: "for always staying on-task",
om zijn aandacht altijd bij zijn werk te houden. Dat heeft hij nodig in zijn klas met "meer dan 29 kinderen". Het zijn er 30 om precies te zijn, maar om de een of andere reden zegt Willem altijd "meer dan 29".
Gisteren toen ik in de klas ging helpen met lezen/schrijven zag ik met eigen ogen een staaltje van zijn focus. De andere 2 jongens aan zijn tafel waren een beetje aan 't lummelen en Willem deed aanvankelijk ook wel mee, maar schoot toen toch goed in gang en maakte zijn hele verhaal af, mét illustraties. Net zoals Toon heeft ook Willem oog voor detail. Eén van de mannetjes in zijn verhaal tekende hij met een Ipod.

Toon: "for writing which is always surprising, creative and humourous", voor zijn schrijven dat altijd verrassend, creatief en humoristisch is.
Een staaltje van zijn creatief werk:
huiswerk van deze week. Maak een gekke zin met een van de spellingwoorden:
"On the weekend the local preschool was silent until a stampede of toddlers came running. One particular toddler has black blood and was pure evil, so he brought his science kit and blew up the preschool." Kijkt te veel filmpjes denk ik :-).

En tijdens dezelfde assembly viel ook Marie in de prijzen. In de wekelijkse rubriek "Thank you for keeping our school clean and tidy. We will now draw a raffle ticket." kwam Marie's naam uit de bus. Ze kreeg een bonnetje voor een granita uit de canteen als dank voor haar bijdrage om de speelplaats netjes te houden.

Motivatie is alles!

Ondertussen in Oz...

Terwijl ik een frisse neus haalde in de Franse Alpen, zwommen onze kids er de stukken af tijdens het Swimming Carnival van onze school. Dat is een zwemwedstrijd waaraan alle leerlingen, behalve de kleinsten die water-estafetten doen, meenemen. De allerbesten gaan hogerop, naar de zwemwedstrijden van het bisdom enz.
Op de foto's zie je onze kinderen uitgedost in het geel en goud. Dat is omdat ze deel uitmaken van het Gold Colourhouse.
Alle kinderen op school zijn ingedeeld in 4 colourhouses: gold, green, red and blue. Het is voor deze colourhouses dat ze punten vergaren tijdens het swimming carnival en athletics carnival (gewoon door mee te doen, niet omdat ze de besten zijn), maar ook tijdens een gewone schooldag kunnen ze punten verdienen voor hun "team" door heel goed mee te werken in de klas, door formulieren op tijd binnen te brengen, door de speelplaats te helpen opruimen, enz. Het is dus een motivatie om het goed te doen. Elke week tijdens de "assembly" wordt de puntenstand gegeven, voor de rest hebben we er weinig "last" van.
Onze kids hebben het uitstekend gedaan. Toon werd eerste in 25 m freestyle (crawl), eerste in 25m backstroke (rug) en tweede in 25m breaststroke (schoolslag).
Marie werd tweede in 25m freestyle en derde in 25m breaststroke.Willem was een van de drie year-one's die meededen met de zwemwedstrijd. En hij heeft na een spannende race de 25m freestyle gewonnen!
Wij natuurlijk apetrots op onze waterratten... en blij dat jaren zwemlessen hun vruchten afwerpen.

Back to school!

Veel te kort die vakantie, maar niets aan te doen.
Deze morgen was het weer van datte, de schrik van elke moeder: bokes smeren, fruit en snacks klaarmaken, drinkebussen vullen.Ik heb wel verschillende pogingen moeten ondernemen om het kroost uit bed te krijgen, inclusief Jan die deze namiddag naar de US-Zwitserland-België-US vertrok.
De ochtendroutine ging redelijk vlot, zo vlot zelfs dat er nog tijd was (dachten ze toch) om met de go-kart te gaan rijden. Na de obligate eerste-schooldagfoto's kwamen we uiteindelijk toch nog te laat, want het parkeren was een hel.
Toen Willem zijn nieuwe klas binnenging keek hij even wat sip. Ik denk dat het tot hem doordrong dat hij niet zijn vertrouwde klas met de vertrouwde juf binnen mocht.
Maar alles is goed verlopen. Ze kwamen deze namiddag allemaal enthousiast terug. Houden zo!

't Is hier WAAAARM!

Vorige zaterdag zijn we thuisgekomen van een prachtige vakantie in Tasmania; binnenkort meer daarover; moet mijn foto's (zo'n kleine 700) en gedachten nog ordenen.

We kwamen niet alleen thuis met de gebruikelijke berg was en andere rommel (die we ondertussen min of meer "verwerkt" hebben), maar het hele huis stond ook nog flink op zijn kop als gevolg van de schilderwerken. In de living en de keuken stonden de grootste meubelstukken in het midden van de kamer. Alle ramen en vloeren zaten onder een fijn laagje stof en de slaapkamers van de kinderen waren volgepropt met stoelen, tafeltjes, matten en de inhoud van alle kasten. Niet echt "thuis" komen, maar daar stond wel tegenover dat alles netjes geschilderd was, een werk dat onszelf wéken zou kosten en er -met dat vooruitzicht- nog lang niet van zou gekomen zijn.
Zaterdagavond hebben we ons wat beholpen, vlug wat gegeten en ons een weg gebaand naar ons bed.

Zondag hebben we de hele dag gepoetst, meubels terug op hun plaats gezet, wasmachines gevuld, enzovoorts. 's Avonds was het huis al iets leefbaarder, maar gezellig in de zetel zitten kon nog niet echt. We hebben namelijk geen gordijnen meer in de living, met als gevolg dat we ons in een visbokaal wanen. Volgende week worden nieuwe gordijnen geleverd, de week daarna roller blinds die ons ook overdag privacy moeten geven (geen overbodige luxe, zeker met dit weer; kan Jan rustig in zijn "onderlijfke" in de zetel op zijn laptop werken).

Gelukkig was de temperatuur zondag draaglijk. Het was namelijk al heel warm geweest de afgelopen week, toen wij nog in het frissere Tasmania zaten. Gevolg van dit warme en droge weer waren de eerste bosbranden. Ook in onze gemeente Ku-ring-Gai heeft het gebrand, in Killara, hier vlakbij. Gelukkig zijn er geen slachtoffers gevallen en zijn ook de huizen gespaard gebleven. De dreiging voor bosbranden is er altijd met dit weer. Alles is extreem droog. Daarbij nog wat wind en het minste vonkje zet een heel bos binnen de kortste keren in lichterlaaie.

Vanaf maandag was het weer prijs: tropische temperaturen! We schommelen al de hele week rond de 35°C (in de schaduw). Het heeft een paar keer serieus ge-onweerd, maar na wat verkoeling 's avonds is het de volgende ochtend weeral even warm. Ons huis heeft enkel airco in een paar kamers. We proberen het altijd zo lang mogelijk zonder te stellen door zoveel mogelijk ramen tegenover elkaar open te zetten en een tocht te creëren, maar die tocht voelde deze week eerder als een haardroger en maakte het binnen nog warmer en benauwder. Om toch een redelijke nachtrust te hebben, hebben we in onze slaapkamer (de enige kamer die zowat de hele dag in de zon ligt) airco en fan aangezet.

Het tempo gaat serieus naar beneden, moet ik zeggen. Alles op het gemakske, véél drinken en voor de kinderen véél zwemmen. We hebben ook elke dag een ontsnappingspoging gedaan naar het shoppingcenter waar het lekker koel is. Dinsdagnamiddag zijn we schoolschoenen gaan kopen. Woensdag zijn we naar de film "The tale of Desperaux" geweest, heel mooi. Gisteren hebben we allerlei boodschappen gedaan: autopapieren voor 2 auto's en camper-trailer in orde gebracht, mijn auto weggebracht voor inspectie (viel trouwens in panne recht voor de garage dus kon me ineens een andere batterij aanschaffen). De garage ligt net naast het shoppingcentrum dus ondertussen konden de kinderen daar "plaster painting" doen, een gipsen beeldje kiezen en schilderen. Auto terug afgehaald, vlug naar huis, wat gezwommen en dan terug de auto in, want we hadden een driedubbele afspraak bij de kapper.
Vandaag hebben we Jan's auto voor inspectie afgeleverd en zijn we ondertussen -weeral in St. Ives Shopping Village- naar een gratis voorstelling van Captain Bandanna gaan kijken. Tijdens de vakantie zijn er allerlei activiteiten om de kids zoet te houden. Deze was wel leuk, maar op een iets jonger publiek gericht. Daarna nog wat schoolgerief gekocht en terug naar huis, gegeten, en dan de kids weeral het zwembad in voor de rest van de dag.

* Op de foto wordt het mega-pak stiften heel zorgvuldig en diplomatisch verdeeld tussen Toon en Marie. Willem's lijst met benodigdheden voor Year 1 was nog heel beperkt, maar toch voelde hij zich apetrots met zijn paar kaftjes, gom en "glue sticks".

Ik ben niet zo'n zwemmer, maar de laatste dagen heb ik ook een duik genomen (zonder mijn haar nat te maken natuurlijk :-) ).
Morgen zou het nog 36°C worden, maar tijdens het weekend wordt ook onweer verwacht en begin volgende week zou het iets koeler zijn.
Maandag is het Australia Day, de nationale feestdag laat ons zeggen. Gezien de Aussies over het algemeen veel vaderlandslievender zijn dan wij Belgen feest iedereen hier mee. Elke gemeente heeft zijn eigen festiviteiten en bij de mensen thuis wordt er uiteraard volop gebarbecued.

Nog een dagje respijt na de feestelijkheden en dan terug naar school, op 28 januari dus. De vakantie is ongelooflijk snel gegaan. De eerste twee weken heb je natuurlijk nog Kerst en Oud-Nieuw, dus die tijd is sowieso al gevuld. Als je dan nog even (twee weekjes of zo :-) ) weg bent, schiet er niet meer veel tijd over om gewoon niks te doen, gewoon wat vriendjes op bezoek te hebben en wat te lanterfanten. Acht-negen weken zoals in België is misschien wel heel lang, vooral voor gezinnen waar beide ouders werken, maar 5,5 week vind ik te kort en ik ben niet de enige.
Het is me ook een raadsel waarom de school niet altijd op 1 februari begint. Elk jaar is het een andere datum, die ook nog eens verschilt van school tot school. Gisteren stond er een advertentie in de krant voor ouders van staatsscholen. Als ze niet weten wanneer precies hun kind naar school moet, kunnen ze een bepaald nummer bellen. Hoe belachelijk is dat? Waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan, niet?

Derde week van december

Het is de laatste week van het schooljaar: ongelooflijk hoe snel het is gegaan! De hele week krijgen de kinderen al hun werk mee naar huis + de "inboedel" van de klas: alle naambordjes, posters, enz.
Ik ben druk bezig met een "albumpje" dat Mrs. Elliott, Toon's juf, zal krijgen als aandenken aan haar klas. Elk kind heeft een kerstfiguur versierd en op de achterkant een persoonlijke dankboodschap geschreven. Voor de voor- en achterkant van het album heb ik een collage gemaakt met foto's van alle kinderen. Ik ben er weeral een aantal dagen mee zoet. Spijtig genoeg krijg ik van al dat typen -en vooral "muizen"- veel RSI-klachten (Repeated Strain Injury): tintelingen in handen, krampen in handen en polsen, stijve armen, schouders en nek. Narelle (mijn geweldige osteopate) weet alle pijnlijke plaatsen precies te vinden... Domenica is heel blij met de attenties en dat is wat telt, toch?

* Op woensdag mogen alle kinderen naar hun klas en juf van volgend jaar.
Willem zal in een grote klas zitten. Omdat de school een leerkracht minder dan dit jaar heeft toegewezen gekregen, is er gesnoeid in het aantal klassen. Het aantal kindies was te laag om nog twee klassen te verantwoorden, dus komen ze alle 30 in één klas te zitten. Leerkracht is Ms McDermott, een jonge juf waar Marie 2 jaar geleden bij in Year 1 zat (toen ze nieuw was op school). Zij krijgt wel elke dag assistentie van een hulpleerkracht.
Marie gaat naar Year 3 en zit bij Mrs. Elliott, Toon's juf, een fantastische leerkracht én persoon.
Marie zat ook bij haar in Kindy en vindt haar geweldig. Natuurlijk zal ze als Year 3-leerkracht iets andere eisen stellen dan in Kindy...
Toon gaat naar Year 4 en komt in een graad-klas Year 3-4 te zitten. Dit had de directrice vorige week al aan mij laten weten, met de vraag of we er bezwaar tegen hadden. Geen probleem.
Zijn juf wordt Ms. Farrell, die er een jaartje tussenuit is geweest met loopbaanonderbreking. Of ze met de ouders goed over de baan kan, daar zijn de meningen over verdeeld, maar iedereen is het er wel over eens dat ze een prima leerkracht is die goed discipline houdt.

* Donderdag 18 december: kerstfeestje Year 3
Nog op het nippertje georganiseerd, maar een voltreffer. Wij komen mét kinderen bijeen in Terrey Hills Tavern. Blijkbaar een goede formule want de opkomst is heel goed: zo spaar je natuurlijk een babysitter uit die je al gauw 10 dollar per uur betaalt.

* Vrijdag 19 december: laatste schooldag
's Morgens al afscheid genomen van Mrs. Lawrence, Willem's juf. Ik heb de hele week al een beetje getreurd omdat er een einde komt aan het fantastische eerste jaar dat Willem achter de rug heeft. Mrs. Lawrence was echt een super-juf voor de kindies: lief maar ook streng, meevoelend, altijd een welgemeende glimlach. Ik zal haar missen, Willem ook :-) . Hopelijk komen we haar nog eens in een andere klas tegen.

Voor de moeders is deze dag nog een laatste kans om zonder kinderen hun kerstinkopen te gaan doen en ik kom er dan ook een handvol tegen in het shopping center. Na veel korte shopmomenten ("Ik moet dit en dat nog, maar ik heb nu écht geen tijd. Kom volgende week wel terug.") moet ik nu knopen doorhakken. Opdracht volbracht.
Goed op tijd naar school in de namiddag, want de zesdejaars worden officieel uitgeleide gedaan uit de school. Om 3 uur vormt de hele school een erehaag vanaf de deur van de zesde klas. Dan komen de zesdejaars erdoor gelopen en hun lagere school-carrière zit erop. Een emotioneel moment (lijkt misschien melig, maar ik kan er niet aan doen.): door de vele activiteiten op en buiten de school, en door hun rol als school captains leer je de kinderen heel goed kennen. Doordat ik voor het jaarboek een pagina heb gemaakt rond de kindies en hun buddies (uit year 6) heb ik extra tijd met deze jongens en meisjes gespendeerd.
Het is fijn dat de hele school stilstaat bij het afscheid (hun graduation dinner hebben ze vorige week al gehad met hun ouders). Als ik terugdenk aan ons zesde jaar, kan ik mij niets herinneren van enige 'plechtigheden'. Hoe gebeurt dat nu in België?

Tweede week december

* Maandag 8 december:
Na het lezen bij Willem in de klas ben ik naar de begrafenis gegaan van Susana de Luca, grootmoeder van vrienden van school. Na de begrafenis leukere dingen: een reflexologie-sessie bij Gretel. Het duurt niet lang of ik bevind me in een toestand tussen slapen en waken: zalig!

* Dinsdag 9 december: Open Class in de hele school.
Elke klas geeft een presentatie van het werk dat ze gedurende het hele trimester gedaan hebben in de "integrated units". Dit trimester werkten ze allemaal rond Science & Technology, ieder op zijn niveau natuurlijk, maar elk volgens hetzelfde stramien: research, gegevens verzamelen, noteren, enz.
Eerst mochten we op bezoek in Willem's klas. Aan de muur hing het resultaat van al hun noeste arbeid. Zij hadden het over verschillende plaatsen gehad (op school, de winkels, de straat, het strand) en wat de gevaren/leuke kanten ervan zijn, welke voorzorgen je kan nemen als je ernaar toe gaat, enz. De kindies stelden zelf alles voor aan de ouders: één voor één legden ze een stukje uit van de hele puzzel: ze deden het fantastisch en iedereen was onder de indruk.
Na hun presentatie konden ze elk hun eigen werk tonen aan hun bezoekers.
Na een half uur begon de voorstelling in Marie's klas. Zij hadden een heel trimester rond "mensen die in de gemeenschap werken" gewerkt en rond geluid. Ook daar weer kwam elk kind van de klas aan het woord. De meeste kinderen vertelden hun boodschap zonder een spoor van nervositeit. Het feit dat ze hier veel aandacht besteden aan spreken in het openbaar (public speaking) werpt zeker zijn vruchten af. Ik zou het bestorven hebben.
Een half uur later bij Toon in de klas. Hier kregen de kinderen wel wat last van plankenkoorts (de leeftijd zeker?). Zij werden heel verlegen en spraken heel stilletjes. Zij hadden rond technologie in de brede zin van het woord gewerkt en hadden indrukwekkend veel informatie vergaard en verwerkt. In het begin van het trimester was Jan gastspreker geweest voor de hele graad. Jan had een hele presentatie gemaakt van hoe hij er toe gekomen was om wetenschapper te worden en dan uitgelegd hoe het er in de praktijk aan toegaat. Natuurlijk ook uitgebreid verteld over het gehoorimplantaat. Alle kinderen vonden het fantastisch en blijkbaar werd er in de klasssen nog heel vaak naar verwezen.
's Avonds kerstfeestje met de ouders (vooral mama's) van Marie's jaar. Jan kon niet mee want die is ondertussen druk aan het repeteren met the Cochlear Band.

* 11 december: mijn eerste P&F vergadering. Het P&F staat voor "Parents & Friends Association", het oudercomité dus. Op 26 november was ik officieel aangesteld als lid van "the Executive Committee". We moesten al meteen aan de slag, vooral om het te hebben over de Art & Fun Fair die volgend schooljaar al op 3 mei plaats heeft.

* vrijdag 12 december: End of Year Mass voor de hele school. Een mooie viering om te bedanken voor het voorbije schooljaar. Na de viering krijgen de zesdejaars hun getuigschrift en worden de school captains voor het volgend jaar voorgesteld. Die worden elk jaar verkozen uit de huidige vijfdejaars door alle leerlingen van de school. Zij moeten de school vertegenwoordigen op enkele gelegenheden buiten de school (bv. jaarlijks bezoek aan het parlement), ze leiden de wekelijkse schoolbijeenkomsten (assemblies), leiden de schoolraad waarin alle klassen vertegenwoordigd zijn, bereiden de slogans voor voor de zwem- en atletiekdag, enz. Het komt erop neer dat de laatstejaars leren om een "echte leiderspositie" op te nemen, iets wat belangrijk wordt beschouwd voor hun ontwikkeling.
Na de misviering naar de kapper!

* zaterdag 13 december: Cochlear Christmas Party
Het is weer zover: we mogen ons nog eens optutten voor een wel heel groot kerstfeest: zo'n 1000 man schuift de knieën onder 100 tafels voor een lekker diner. Er wordt niet alleen eten voorgeschoteld. We krijgen ook een goeie portie entertainment. Eerst is er de Cochlear Band waar Jan deel van uitmaakt sinds we hier voet aan wal zetten. Jan speelt gitaar. Het was al een paar jaar geleden sinds ze nog op het kerstfeest speelden omdat het muzikale brein van de groep een tijd in Europa heeft gewerkt. Ze speelden een heel nieuw repertoire en de dansvloer stond in een mum van tijd vol!
De "echte" band die het daarna overnam, had heel wat meer moeite om iedereen op de been te houden. Het voordeel van de thuisploeg natuurlijk!
Er kwam ook nog een goochelaar (blijkbaar de beste van heel Australië) en toegegeven: hij was een echte krak (ik ben niet zo'n goochelfanaat, maar hij was subliem, en zag er ook "cute" uit).
Dan staat er op het programma "we dance the night away", met dien verstande dat om 12 uur stipt alles gedaan is: Australische gewoonte.

Back in the swing of things

Zaterdag hebben we een "home improvement" dag gehad. Tijdens onze vakantie was er nieuwe (rol)gazon gelegd in onze achtertuin. Jan kwam nu op het lumineuze idee dat we ingebouwde "sprinklers" nodig hadden, dus moest hij een paar rollen... wegrollen en wat graven en... ik kon het niet aanzien. Ook de paal van de wasdraad moest nog weg. Normaal doe je die dingen vóórdat je gazon legt, maar er was een foutje geslopen in onze communicatie... Enfin, ons irrigatiesysteem werkt piekfijn en de nieuwe wasdraad ligt in mijn auto te wachten tot Jan terug komt uit Amerika. (Heb alleen een klein ongelukje gehad op de parking van Bunnings. Terwijl ik me druk maakte over een madammeke met een grote BMW die op een andersvaliden-plaats ging staan, reed ik tegen de bumper van de auto die links van me stond. Schade mijn voertuig: pinker kapot en nog maar wat verf 'verwijderd'. Schade tegenpartij: een kras op de bumper + een stukje plastic uit de strip erboven. Allemaal niet erg, ware het niet dat de andere auto welgeteld één dag jong was. Soit, de verzekering regelt dat allemaal wel.)

Maandagmorgen konden we er niet meer onderuit: na 2 weken vakantie -die veel langer leken- moeten we terug op tijd uit bed. De kinderen zitten duidelijk nog in hun vakantieritme want ik moet all kamers meermaals aandoen om hen wakker te krijgen. Ze hebben er echt nog geen zin in, maar een halfuurtje later zitten ze in de auto te zingen en druk te babbelen terwijl ze zich nog snel insmeren met zonnecrème: het is nu al warm!
Ik had maandag een reflexologie-sessie geboekt bij Gretel: strategisch gepland na 2 weken kids! Eerst een voetbadje en handmassage terwijl we druk bijpraten, dan op de tafel een gelaatsmassage en dan mijn voeten nog: zalig!

Quite interesting!
Keep Walking.....
Just check this out......
The Organs of your body have their sensory touches at the bottom of your foot, if you massage these points you will find relief from aches and pains.

As you can see the heart is on the left foot. Typically they are shown as points and arrows to show which organ it connects to.
It is indeed correct since the nerves connected to these organs terminate here.
This is covered in great details in Acupressure studies or textbooks.
God created our body so well that he thought of even this. He made us walk so that we will always be pressing these pressure points and thus keeping these organs activated at all times.
So, keep walking...

Dinsdag terug yoga, zwemmen, lezen, huiswerk maken en nog eventjes een cake bakken want Toon heeft morgen een feestje in de klas omdat ze -bijna- allemaal hun eerste communie hebben gedaan.

Een van deze weken moeten alle pagina's voor het school-jaarboek af, dus heb ik gisteren een paar uur zitten knoeien in Adobe Photoshop. Vandaag de hulp ingeroepen van een meer ervaren fotoshop-ster en zie: de wereld ziet er weeral heel anders uit.

School Musical: A KIDSUMMER NIGHT'S DREAM

Een van de hoogtepunten van het schooljaar: op 17 en 18 september werd de school musical opgevoerd door alle leerlingen van Corpus Christi.
Dit jaar viel de keuze op "A Kidsummer Night's Dream": een adaptatie van Shakespeare's Midsummer Night's Dream. Het verhaal speelt zich deels in de echte wereld af, aan het hof van Athene, deels in de wereld van feeën en pixies. Alle ingrediënten voor een moderne musical: verliefdheid, macht, betovering, humor, enz.
Praktisch gezien mag onze school het auditorium van onze buren van Masada College (een Joodse middelbare school) gebruiken.

Een heel trimester waren de kinderen bezig om hun liedjes en danspasjes aan te leren. Het vijfde en zesde leerjaar krijgen de eer om de hoofdrollen te vertolken. Vijf én zes omdat er maar om de twee jaar een musical is, het andere jaar is er een kerstconcert. Op deze manier krijgen alle kinderen de kans om minstens eenmaal in hun schoolcarrière te schitteren als grote sterren.

Niet alleen de kinderen en leraars waren druk bezig. Naar gewoonte worden ook de ouders opgetrommeld en in de praktijk komt dat natuurlijk neer op de thuiswerkende moeders. Alle kostuums (op een paar klassen na die geleende kostuums hadden) werden geknipt, genaaid, garlands (hoofdtooi) geknoopt, de decorstukken geschilderd en versierd, professionele make-up, foto's van alle klassen voor en tijdens de musical, acteeradvies: er waren vrijwilligers voor elke specialiteit. Na de musical gaat er dan ook een zucht van verlichting door de school.

Het resultaat mocht er absoluut zijn. De kostuums zagen er heel kleurrijk uit en schitterden (letterlijk en figuurlijk) onder de spots. De hoofdacteurs kenden hun rollen uitstekend en er waren een paar echte talenten bij waarvan het me niet zou verbazen als ze later in een of andere tv-serie opduiken. Alle kinderen genoten ervan om mooie kostuums te dragen (afgezien van een paar jongens die het niet echt zagen zitten om zich in broekkousen te vertonen) en op het podium te staan voor een gevulde zaal. Het slotmoment was heel pakkend (van "zo mooi", "zo lief", "zo overweldigend" ... en "zo spijtig dat onze familie en vrienden er niet bij kunnen zijn") en een prachtige afsluiter van een magische avond.

Donderdag 4 september: "book parade"

De eerste week van september is het hier boekenweek. Vandaag is het "book parade" op school. Iedereen verkleedt zich dan in zijn/haar favoriete boekpersonage. Het thema dit jaar is "fuel your mind".
Voor de mama's betekent dit zoeken naar een outfit die niet te veel tijd noch geld kost. Als er geen wilde ideeën van zoon- of dochterlief komen, wordt de creativiteit een beetje gestuurd.
Willem was makkelijk: hij kon nog 2 afdragertjes van Toon hebben. De keuze was oftewel Kuifje (we mogen best trots zijn op onze wereldvermaarde Belgische vriend) oftewel Wally (jeans + t-shirt + zelfgemaakte wally-muts van 2 jaar geleden). Willem ging voor Kuifje en was -uiteraard- de enige van de hele school.
Toon wilde Samoerai Jack zijn, wie dat ook moge zijn... Hij kon zijn oud taekwondo pak aandoen, dus mij best.
Marie werd samen met vriendin Alice "Thing 1" en "Thing 2" uit A cat in a hat". Alle rode spullen bij elkaar gezocht die we nog hadden, een blauwe pruik + een paar lange handschoenen uit de 2-Dollar Shop en ze waren klaar. Ze zagen er heel grappig uit en konden optrekken met de vele "cats" die er waren.
Opzet geslaagd.