De week

Onze week was een beetje opwindender* dan de doorsnee week. (*toegegeven, ieders normen zijn verschillend.)

Vanaf maandag hebben we nieuwe buren. We hebben nog niet uitgebreid gebabbeld, maar we hebben al wel kennisgemaakt. Buurvrouw = Pauline, buurman = Nigel, zonen Joshua en Ruben zijn 15 en 12. Het is een Joodse familie en ik dénk dat ze uit Engeland komen, maar niet rechtstreeks. Ik kan me vergissen natuurlijk, maar op het eerste zicht zien het er heel rustige mensen uit. Dus ik verwacht niet direct wilde fuiven en braspartijen ;-).

Over braspartijen gesproken, dinsdagavond had de Belgische Ambassade ons uitgenodigd op een receptie ter gelegenheid van het bezoek van niemand minder dan Karel De Gucht. Altijd leuk om gratis te gaan drinken in het Belgian Beer Café. We waren met een hele groep vrienden en je komt ook altijd nieuwe Belgen tegen. Als je achter je rug "Zwaanst na nie, hey" hoort, is het uiteraard redelijk duidelijk waar de spreker vandaan komt. Iemand anders in hetzelfde groepje bleek uit Merksplas afkomstig te zijn, op 10 km van Hoogstraten! De wereld is klein. Karel was er trouwens niet toen we aankwamen, gaan shoppen in Sydney heb ik gehoord (maar weet niet of de bron betrouwbaar was). Hij heeft ons wel vereerd met een speech, in het Engels want de Belgian Society is ook hier half-Frans half-Nederlands. Een compromis dus, Belgen zijn daar goed in! En dan is hij... verdwenen, niks handjes schudden of socializen om te zien wie die Belgen in Sydney nu zijn. Met of zonder Karel, wij zijn natuurlijk iets langer blijven plakken. Na de receptie hebben we lekker Belgisch gegeten. Niets beter dan een Belgische pot Nieuw-Zeelandse mosselen!

Donderdagavond hebben we onze eerste boekengroep gehad bij Babs. Wij hadden allemaal iets gelezen van Dimitri Verhulst naar aanleiding van zijn nominatie voor de Libris-prijs 2009. Ikzelf had zijn boek "Godverdomse dagen op een godverdomse bol" gelezen, of tenminste een stuk ervan. Daarin vertelt hij de geschiedenis van de mensheid in -zo staat op het kaft- een oerknal van taal. En dat is het, wow!
Het algemeen besluit (als dat er een moet zijn) was dat hij zeker af en toe uit de hoek komt als een taalvirtuoos, maar dat zijn kijk op de wereld wel héél zwart is. Zijn bedoeling bestaat er blijkbaar in de lezer zoveel mogelijk te shockeren, en wel... daar slaagt hij in. Benieuwd of hij de prijs krijgt...
Het was een gezellige avond en -efficiënt dat wij worden- de volgende is al gepland.

Gisteren en vandaag hebben wij op school zeep verkocht voor Moederdag. Dat is hier de eerste zondag van mei. Gisteren zaten wij op een half uur door onze zeep heen, dus moest er een tweede lading aanrukken, inderhaast ingepakt worden en deze middag verkocht worden. Sommige moeders hadden blijkbaar schrik dat hun kids met lege handen zouden afkomen zondag :-). Voor ons wordt het een vaderloze moederdag want Jan vertrekt morgen naar België. We mogen niet klagen want normaal zou hij dinsdag al vertrokken zijn via Amerika. Zondagavond te bezichtigen op de pingpong neem ik aan!

Morgenvroeg staan we weer op de sportvelden. Het succes van vorige week zal moeilijk geëvenaard kunnen worden want toen werden onze 3 spruiten verkozen tot Player of the Match! Met zulke sportieve ouders kan het niet anders dan dat ze uitblinken natuurlijk :-).

En dan vers van de pers:
Vorige week zijn Willem en Toon begonnen met schaaklessen op school, gegeven door de Sydney Academy of Chess. Toon kreeg vorige week de Chess Star of the Week voor zijn schitterende concentratie. Vandaag viel Willem dezelfde eer te beurt voor zijn fantastische inzet. Ik zou daar wel eens vlieg willen zijn.