Na het lezen bij Willem in de klas ben ik naar de begrafenis gegaan van Susana de Luca, grootmoeder van vrienden van school. Na de begrafenis leukere dingen: een reflexologie-sessie bij Gretel. Het duurt niet lang of ik bevind me in een toestand tussen slapen en waken: zalig!
* Dinsdag 9 december: Open Class in de hele school.
Elke klas geeft een presentatie van het werk dat ze gedurende het hele trimester gedaan hebben in de "integrated units". Dit trimester werkten ze allemaal rond Science & Technology, ieder op zijn niveau natuurlijk, maar elk volgens hetzelfde stramien: research, gegevens verzamelen, noteren, enz.
Eerst mochten we op bezoek in Willem's klas. Aan de muur hing het resultaat van al hun noeste arbeid. Zij hadden het over verschillende plaatsen gehad (op school, de winkels, de straat, het strand) en wat de gevaren/leuke kanten ervan zijn, welke voorzorgen je kan nemen als je ernaar toe gaat, enz. De kindies stelden zelf alles voor aan de ouders: één voor één legden ze een stukje uit van de hele puzzel: ze deden het fantastisch en iedereen was onder de indruk.
Na hun presentatie konden ze elk hun eigen werk tonen aan hun bezoekers.
Na een half uur begon de voorstelling in Marie's klas. Zij hadden een heel trimester rond "mensen die in de gemeenschap werken" gewerkt en rond geluid. Ook daar weer kwam elk kind van de klas aan het woord. De meeste kinderen vertelden hun boodschap zonder een spoor van nervositeit. Het feit dat ze hier veel aandacht besteden aan spreken in het openbaar (public speaking) werpt zeker zijn vruchten af. Ik zou het bestorven hebben.
Een half uur later bij Toon in de klas. Hier kregen de kinderen wel wat last van plankenkoorts (de leeftijd zeker?). Zij werden heel verlegen en spraken heel stilletjes. Zij hadden rond technologie in de brede zin van het woord gewerkt en hadden indrukwekkend veel informatie vergaard en verwerkt. In het begin van het trimester was Jan gastspreker geweest voor de hele graad. Jan had een hele presentatie gemaakt van hoe hij er toe gekomen was om wetenschapper te worden en dan uitgelegd hoe het er in de praktijk aan toegaat. Natuurlijk ook uitgebreid verteld over het gehoorimplantaat. Alle kinderen vonden het fantastisch en blijkbaar werd er in de klasssen nog heel vaak naar verwezen.
's Avonds kerstfeestje met de ouders (vooral mama's) van Marie's jaar. Jan kon niet mee want die is ondertussen druk aan het repeteren met the Cochlear Band.* 11 december: mijn eerste P&F vergadering. Het P&F staat voor "Parents & Friends Association", het oudercomité dus. Op 26 november was ik officieel aangesteld als lid van "the Executive Committee". We moesten al meteen aan de slag, vooral om het te hebben over de Art & Fun Fair die volgend schooljaar al op 3 mei plaats heeft.
* vrijdag 12 december: End of Year Mass voor de hele school. Een mooie viering om te bedanken voor het voorbije schooljaar. Na de viering krijgen de zesdejaars hun getuigschrift en worden de school captains voor het volgend jaar voorgesteld. Die worden elk jaar verkozen uit de huidige vijfdejaars door alle leerlingen van de school. Zij moeten de school vertegenwoordigen op enkele gelegenheden buiten de school (bv. jaarlijks bezoek aan het parlement), ze leiden de wekelijkse schoolbijeenkomsten (assemblies), leiden de schoolraad waarin alle klassen vertegenwoordigd zijn, bereiden de slogans voor voor de zwem- en atletiekdag, enz. Het komt erop neer dat de laatstejaars leren om een "echte leiderspositie" op te nemen, iets wat belangrijk wordt beschouwd voor hun ontwikkeling.
Na de misviering naar de kapper!
* zaterdag 13 december: Cochlear Christmas Party
Het is weer zover: we mogen ons nog eens optutten voor een wel heel groot kerstfeest: zo'n 1000 man schuift de knieën onder 100 tafels voor een lekker diner. Er wordt niet alleen eten voorgeschoteld. We krijgen ook een goeie portie entertainment. Eerst is er de Cochlear Band waar Jan deel van uitmaakt sinds we hier voet aan wal zetten. Jan speelt gitaar. Het was al een paar jaar geleden sinds ze nog op het kerstfeest speelden omdat het muzikale brein van de groep een tijd in Europa heeft gewerkt. Ze speelden een heel nieuw repertoire en de dansvloer stond in een mum van tijd vol!
De "echte" band die het daarna overnam, had heel wat meer moeite om iedereen op de been te houden. Het voordeel van de thuisploeg natuurlijk!
Er kwam ook nog een goochelaar (blijkbaar de beste van heel Australië) en toegegeven: hij was een echte krak (ik ben niet zo'n goochelfanaat, maar hij was subliem, en zag er ook "cute" uit).
Dan staat er op het programma "we dance the night away", met dien verstande dat om 12 uur stipt alles gedaan is: Australische gewoonte.
No comments:
Post a Comment