Woensdag 1 oktober - werk aan de winkel

Ik moet dringend mijn vertalingen afwerken. Omdat dat met kids thuis niet lukt, gaan ze vandaag een hele dag naar de Kids Club (de voor-en naschoolse + vakantie-opvang op school). Zo hebben ze ook eens wat afwisseling. Vandaag is het Middeleeuwse thema-dag: spelletjes, eten, knutselen. Ik drop ze 's morgens om 8 uur af en ben om kwart voor zes klaar met mijn vertaalwerk: net op tijd!

Dit is echt het einde van mijn opdracht. Toen we hier net woonden kwam onze buurvrouw Marie (die op de universiteit van New South Wales werkt) af met de vraag of ik interesse had om thuis te werken voor een prof geschiedenis. Prof. Brawley begon toen aan een boek over de diplomatieke betrekkingen tussen Nederland en Indonesië in de jaren '40. Hij focust op een Indonesische familie die na de Japanse invasie van Indonesië naar Australië uitwijkt. Als de vader (die werkt voor de Nederlandse Inlichtingendienst) omkomt in een vliegtuigongeval, neemt zijn vrouw die taak van hem over. Omwille van het "White Australia"-beleid dat in die tijd werd gevolgd, worden Mevr. Jacob en 8 van haar kinderen met deportatie bedreigd. Om dit te voorkomen huwt ze hun huisbaas en wordt Mrs. O'Keefe. Hoe het uiteindelijk afloopt, weet ik nog niet omdat de laatste teksten in het Engels zijn en ik die dus niet hoef te vertalen (wat meteen de drang om ze te lezen wegneemt). Ik weet wel dat 2 kinderen nog altijd in Australië zijn.

Prof. Brawley had voor zijn onderzoek alle nodige documenten opgezocht en gekopieerd in archieven in Nederland, Engeland en Australië, maar uiteraard was het merendeel hiervan in het Nederlands. Ik ben dan begonnen met alle documenten (briefwisseling, militaire rapporten, krantenartikels, alles) te vertalen op cassette zodat hij eerst een selectie kon maken en zien welke documenten relevant waren voor zijn onderzoek.
Aanvankelijk heb ik zo'n 1000 pagina's vertaald. Eind vorig jaar kwamen er nog een aantal Nederlandse documenten boven water.

Ik heb het altijd heel interessant gevonden. Omdat ik simultaan vertaalde -dus las en onmiddellijk mondeling vertaalde- was ik de hele tijd 100% geconcentreerd op mijn werk: de perfecte manier om dagelijkse beslommeringen met kinderen, huishouden enz. te vergeten!
Het onderwerp was ook heel boeiend, het taalgebruik heel stijf en formeel. Ik heb vaak gelachen, maar ook gevloekt en gefoeterd als ik met een alinea-lange zin begon en na een paar regels muurvast kwam te zitten: waar is hier in godsnaam het werkwoord? De 'stop' en 'rewind'-knopjes op de cassetterecorder zijn héél intensief gebruikt.

Een voorbeeld van een draak van een zin:
Extract uit een brief dd. 28 november 1946 gericht aan Zijne Excellentie den Minister van Overzeesche Gebiedsdeelen te 's Gravenhage:

"Met verwijzing naar het ministerieel schrijven van 9 november jl. Commissariaat voor Indische Zaken, afdeeling A, no. 11/312 heb ik de eer Uwe Excellentie mede te deelen, dat, gelijk ik Haar reeds bij mijn codetelegram No. 50 berichtte, ik na overleg met Hs. Ms. Gezant te Melbourne en den Legercommandant besloten heb der Australische Regeering te doen mededeelen, dat, zoo deze zou volharden in hare weigering de 300 te Casino gedetineerde Indonesische militairen naar Morotai te doen vervoeren, waar zij hun verdere straf zouden uitzitten, in ieder geval op 15 December a.s. het Nederlandse bewakingsdetachement zou worden teruggetrokken, zoodat de betrokken Indonesiërs vanaf dien datum ten laste van laatstgenoemde Regeering zouden komen."

En de volgende zin...
"UHoogEdelGestrenge gelieve de hernieuwde verzekering van mijn hoogachting te willen aannvaarden."
... is nu gewoonweg: "Yours sincerely"