Kamperen in Cattai NP

Wat een prachtig weekend hebben wij gehad! Samen met nog 5 andere Belgische gezinnen zijn we gaan kamperen in Cattai National Park. Dat ligt aan de Hawkesbury River op een uurtje rijden van Sydney.
Onze groep: Sabine en Bart met Celine, Thibaut en Julie, Eva en Jurgen met Rosemarie en Jan-Willem, Anne en Filip met Rune, Luna en Senne, Shirley en Peter met Nolle, Chris met Julian.

We zijn vrijdagavond vertrokken. Het was niet meer gelukt om voor het donker aan te komen (zelfs niet te vertrekken), maar we hebben het gevonden.
Zaterdagmorgen hebben we een mooie bushwandeling gemaakt. Dat idee viel niet meteen in goede aarde bij de kinderen, maar met al hun getetter hadden ze maar amper door dat ze aan het wandelen waren. De Willemkes moesten wel wat aangepord worden, maar af en toe een snoepje hielp.
In de namiddag hebben we de Hawkesbury-oever verkend. Spijtig genoeg geen groot strand op onze camping, alleen een aanlegsteiger. Bart en Filip verzorgden boot- en kayakritjes op de rivier, Toon en Willem deden nog eens een poging om vis te vangen en uiteindelijk mochten alle kids echt zwemmen in de rivier want het werd iets te warm op de steiger. Dolle pret met de kayak!
Wat het vissen betreft: Willem en Toon hebben hun eerste vissen gevangen en ook Nolle had beet! Er gaat dus nog meer gevist worden.
's Avonds een lekker BBQ-buffet en daarna straffe verhalen rond het kampvuur. En het werd een beetje laat...
's Morgens een trage start, een lang-uitgerekt ontbijt en de grote opruim. Toen alles ingepakt was, zijn we nog met z'n allen naar Wisemans Ferry gereden, waar we gepicknickt hebben in een idyllisch park aan de Hawkesbury. De kids hebben nog eens geplonst in de rivier onder het goedkeurend oog van mama's en papa's.
Daarna huiswaarts gekeerd.
Conclusie: mooie omgeving, prachtweer, leuk samen gespeeld, veel gelachen, goed gezelschap en boeiende babbels. Wanneer zijn we nog eens weg?
Meer foto's.

Moemoe is 95

Gisteren is moemoe, Julia Bastijns, 95 jaar geworden!
Binnen 5 jaar vieren wij dus haar honderdste.
Lieve moemoe, wij wensen je een prettig feestje vandaag. Binnen een paar maanden zien we je weeral terug.
Dikke kussen van ons allemaal.

Open Day

Vrijdagmorgen was het open-deur op school. Deze is vooral bedoeld voor nieuwe families die een beslissing moeten nemen omtrent de school waar ze hun kinderen naartoe willen sturen. Alle huidige families zijn ook welkom. Het programma is bedoeld om de school te "showcasen", te laten zien wat we in huis hebben. Marie was een van de leerlingen die hun tekstje mochten voorlezen: "Why I like learning at Corpus Christi".
Verder zongen de Song Club en het koor, speelde het viool-ensemble (waar binnenkort ook Marie bij zal zijn) en als afsluiter was er de Concert Band, waarin Toon trompet speelt. Het is het tweede jaar dat hij speelt. Vorig jaar startte hij bij de Training Band. Zij speelden 3 opgewekte deuntjes, waarvan hier "Freedom's March" and "Fun Fun Fun" van de Beach Boys (Willem dacht de Beach Balls).

Earth Hour

Weet je nog? Vorig jaar zaten wij ineens in het VRT-journaal . Op 29 maart deden wij samen met miljoenen andere gezinnen in Australië een uurtje het licht uit om de actie te steunen die zegt dat we met z'n allen een stapje terug moeten met ons energieverbruik. Australië weet al van de globale opwarming want het proces is nu al bezig. De bosbranden die onlangs een groot deel van Victoria in de as legden en meer dan 100 slachtoffers maakten, werden veroorzaakt door de uitzonderlijke hitte en droogte. Voor de toekomst worden er nog veel meer ernstige bosbranden voorspeld. Ook cyclonen, overstromingen, alle extreme weersomstandigheden zijn een rechtstreeks of onrechtstreeks gevolg van de opwarming. En de hele wereld zal er mee te maken krijgen. En onze kinderen gaan er helemaal niet onderuit kunnen.

Morgen kan je stemmen: voor de aarde of voor globale opwarming.
Earth Hour is twee jaar geleden in Sydney begonnen. Ondertussen zijn er wereldwijd steden die meedoen.
Het doet me plezier dat er dit jaar ook heel wat Belgische steden deelnemen aan Earth Hour, hopelijk ook heel veel gezinnen. Een uurtje in het donker is niets. Het is zelfs gezellig. Rustig eten, geen ruzie over de televisie (die zet je ook uit), een spelletje spelen bij kaarslicht, en op het gemak naar bed. Wij hebben het vorig jaar een hele avond volgehouden.

DUS NIET VERGETEN: ZATERDAG VAN 8u30 tot 9u30

VOTE EARTH

YOUR LIGHT SWITCH IS YOUR VOTE

This year, Earth Hour has been transformed into the world’s first global election, between Earth and global warming.

For the first time in history, people of all ages, nationalities, race and background have the opportunity to use their light switch as their vote – Switching off your lights is a vote for Earth, or leaving them on is a vote for global warming. WWF are urging the world to VOTE EARTH and reach the target of 1 billion votes, which will be presented to world leaders at the Global Climate Change Conference in Copenhagen 2009.

This meeting will determine official government policies to take action against global warming, which will replace the Kyoto Protocol. It is the chance for the people of the world to make their voice heard.

Earth Hour began in Sydney in 2007, when 2.2 million homes and businesses switched off their lights for one hour. In 2008 the message had grown into a global sustainability movement, with 50 million people switching off their lights. Global landmarks such as the Golden Gate Bridge in San Francisco, Rome’s Colosseum, the Sydney Opera House and the Coca Cola billboard in Times Square all stood in darkness.

In 2009, Earth Hour is being taken to the next level, with the goal of 1 billion people switching off their lights as part of a global vote. Unlike any election in history, it is not about what country you’re from, but instead, what planet you’re from. VOTE EARTH is a global call to action for every individual, every business, and every community. A call to stand up and take control over the future of our planet. Over 74 countries and territories have pledged their support to VOTE EARTH during Earth Hour 2009, and this number is growing everyday.

We all have a vote, and every single vote counts. Together we can take control of the future of our planet, for future generations.

VOTE EARTH by simply switching off your lights for one hour, and join the world for Earth Hour.

Saturday, March 28, 8:30-9:30pm.

Verdienstelijke kids

Onze eerste Merit Awards van het jaar zijn binnen.
Willem: "for always staying on-task",
om zijn aandacht altijd bij zijn werk te houden. Dat heeft hij nodig in zijn klas met "meer dan 29 kinderen". Het zijn er 30 om precies te zijn, maar om de een of andere reden zegt Willem altijd "meer dan 29".
Gisteren toen ik in de klas ging helpen met lezen/schrijven zag ik met eigen ogen een staaltje van zijn focus. De andere 2 jongens aan zijn tafel waren een beetje aan 't lummelen en Willem deed aanvankelijk ook wel mee, maar schoot toen toch goed in gang en maakte zijn hele verhaal af, mét illustraties. Net zoals Toon heeft ook Willem oog voor detail. Eén van de mannetjes in zijn verhaal tekende hij met een Ipod.

Toon: "for writing which is always surprising, creative and humourous", voor zijn schrijven dat altijd verrassend, creatief en humoristisch is.
Een staaltje van zijn creatief werk:
huiswerk van deze week. Maak een gekke zin met een van de spellingwoorden:
"On the weekend the local preschool was silent until a stampede of toddlers came running. One particular toddler has black blood and was pure evil, so he brought his science kit and blew up the preschool." Kijkt te veel filmpjes denk ik :-).

En tijdens dezelfde assembly viel ook Marie in de prijzen. In de wekelijkse rubriek "Thank you for keeping our school clean and tidy. We will now draw a raffle ticket." kwam Marie's naam uit de bus. Ze kreeg een bonnetje voor een granita uit de canteen als dank voor haar bijdrage om de speelplaats netjes te houden.

Motivatie is alles!

65!

Voke wordt 65 jaar vandaag!

Voke, wij wensen je een gelukkige verjaardag en nog vele fantastische jaren met ons en plezier met je paarden.

Dikke kussen van ons allemaal!

Wie het breed heeft...

laat het breed hangen :-)
Zou in het Engels vertalen als: "They that have plenty of butter can lay it on thick."
Vorige vrijdag hebben wij -9 year-one mums- ons eens flink in de wattekes laten leggen. Wij hebben genoten van een "Sparkling High Tea" in The Tea Room Gunners' Baracks. "High Tea" is hier een begrip. Het is een sjiek theekransje meestal opgediend in een sjiek etablissement.

Het was een prachtige dag. De kinderen waren op school. Het uitzicht vanop het terras was grandioos. Het gezelschap was vrolijk. De hapjes waren verfijnd en lekker. Niet voor elke week, maar je moet alles eens gedaan hebben...

Hi ladies, on the website of The Tea Room it says: "Enjoy an afternoon of decadence with traditional afternoon tea accompanied by Sydney's most magnificent harbour views."
Well, that's exactly what we did. Thanks again for the lovely afternoon!

Allemaal beestjes

't Was hier weer een beestenboel de afgelopen week.
Vorige zondag kwam ik nietsvermoedend met mijn wasmand de trap af toen er iets onder het terras vluchtte. Ik had Godzila even in het nauw gedreven. Hij twijfelde, bekeek me eens goed en waagde het dan toch om er onderuit te komen. Toon had ondertussen het fototoestel gehaald zodat ik nog eens een poging kon doen om een close-up van onze bezoeker te maken. En dit is het resultaat. Volgende keer probeer ik nog wat dichter te komen.

(Je weet dat je op de foto kan klikken?)

Maandagavond -Jan zat op hotel in Sydney- zag ik in mijn ooghoek een insect op de muur in de hall. Oef, geen kakkerlak. Maar wow, het was een mega-mier van zo'n 3,5 cm. Eerst natuurlijk geprobeerd een foto te nemen, maar toen viel ze van de muur ergens onder de trap. Ik wilde niet het risico nemen dat iemand er met zijn blote voeten op zou trappen. Marie en Toon komen 's nachts regelmatig naar onze slaapkamer. Als je weet hoe een klein mierenbeetje pijn kan doen, wat zou een beet van dit exemplaar dan wel niet zijn? Uiteindelijk toch gevonden en na een korte strijd (zij ging in de aanval) in een potje gedaan zodat Toon haar de volgende dag mee naar school zou kunnen nemen. Onderzoek op internet wees uit dat het meer dan waarschijnlijk een bull ant was. De koningin, de grootste uit de kolonie, zou 's avonds op zoek naar eten gaan, wat klopte. Toon heeft haar de volgende dag op school vrijgelaten.Twee dagen later op onze slaapkamer nog een creepy crawlie. Dit mooie groene beestje, een vijftal centimer, familie van de sprinkhaan? Jan heeft hem terug buiten gezet.
En dan kwam Willem (als laatste van de drie) nog thuis met een brief die begon met de zin: "There has been an outbreak of head lice in your child's class": luizen gesignaleerd. Konden we nog maar eens op zoek naar beestjes. Gelukkig geen gevonden. Onze natuurlijke preventiespray (een brouwsel van wodka, geranium, lavendel, eucalyptus en water) stinkt verschrikkelijk, maar heeft misschien toch zijn nut.

Zeg nooit Chiquita...

tegen een Australische banaan.
Zoals je misschien weet, beschermt Australië de eigen landbouw hardnekkig. Onder het mom van geen vreemde ziekten binnen te laten, worden landbouwproducten uit andere landen zoveel mogelijk geweerd. Zo ook bananen. Zelfs toen een paar jaar geleden zowat alle bananenplantages in North Queensland vernield werden door een tyfoon, kwamen er geen vreemde bananen binnen, met als gevolg dat we maandenlang geen bananen konden eten omdat ze vreselijk duur waren. Een collega van Jan kreeg er toen zelfs eentje als verjaardagscadeau :-).
Terecht? Wij vinden in ieder geval dat de kwaliteit en de smaak van de Aussie bananen moet onderdoen voor die van de Chiquita, maar smaken verschillen. In ieder geval worden de Aussies veel sneller overrijp, maar niet getreurd.
Zien je bananen er uit zoals die van ons vandaag, dan kan je er dit mee maken:


De bekende "banana cake" -of "banana bread"- maak je als volgt:

Ingrediënten:
125 g margarine (ik gebruik altijd boter)
1,5 cup zelfrijzende bloem (1 cup = 128 g bloem of suiker) (zeven hoeft niet)
1 cup suiker
3 eieren
3 heel rijpe bananen, geplet
1/2 koffielepel bicarb-soda opgelost in 3 soeplepels hete melk
(optioneel - heb ik nog nooit gedaan ivm verbod op noten op school:
1/2 cup in stukjes gesneden -"roughly chopped" walnoten)

Boter smelten en met suiker vermengen. Eieren, bananen, bloem en rest van de ingrediënten toevoegen en goed roeren (niet nodig om echt te kloppen of mixen). In een ingevette cakevorm gieten (ik gebruik altijd bakpapier). Ik gebruik meestal een langwerpige vorm, maar in het recept staat een ronde met gat in het midden. Zelfs cupcakes heb ik ooit gedaan.
In een matig warme oven bakken voor ongeveer 35 minuten (matig zou 180-190°C zijn). Ik check altijd met mijn breinaald om te zien of hij in het midden doorbakken is. De bovenkant is meestal flink bruin voordat de binnenkant OK is.

Hij is supersnel gemaakt en bij mij nog nooit mislukt.
Het is een cake die je gemakkelijk een aantal dagen kan bewaren. In het Engels zeg je "moist" wat vertaalt als "vochtig", wat je natuurlijk niet echt zegt als je het over een cake hebt in het Nederlands. Wij zouden het beschrijven als "helemaal niet droog".
(P.S. op de foto bakte ik een dubbele portie.)
Smakelijk!

Opgeknipt staat netjes!