Vakantiewerk

So this is Christmas...

Gezinsuitbreiding!

Zaterdag zijn we uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van Emma, tweejarige dochter van Jessica en Michael Goorevitch (werkt bij Cochlear; hebben een jaar -2002- in A'pen gewoond). Uiteindelijk wordt het een kleine delegatie: Marie en ikzelf. Jan en de jongens hebben thuis nog een klus te klaren.
Ondertussen kennen we al enkele gezichten uit de familie- en vriendenkring, maar ik babbel het meest met een Fransman die in Sydney is om zijn dochter te bezoeken. Hij is van de Elzas, waar we een paar maanden nog op vakantie waren met onze familie: een kleine wereld!
's Avonds ga ik babysitten bij Marie, altijd een makkie: Patrick en Nicholas gedragen zich als engeltjes en gaan slapen zonder enig probleem.

Zondag wordt er hard verder gewerkt in onze tuin en na de middag is het zover: wij gaan onze kippen afhalen bij de familie Harris (Pat zit bij Willem in de klas). Twee kippen van ongeveer 3 maanden krijgen de namen Hanna (naar Hanna Montana, een tieneridool) en Lilly. Ik ken ze niet uit elkaar, maar de kinderen hebben zo hun trucjes.
Jan heeft een kippenhok gemaakt dat bestand is tegen slangen, possums en andere ongenode gasten. De eerste dag zitten niet alleen de kippen in het hok, maar ook 3 Janssen-kids.
Nu nog kippen-sitters vinden voor de vakantie... De timing is natuurlijk niet ideaal, maar als het aanbod er is, wat doe je dan?

Derde week van december

Het is de laatste week van het schooljaar: ongelooflijk hoe snel het is gegaan! De hele week krijgen de kinderen al hun werk mee naar huis + de "inboedel" van de klas: alle naambordjes, posters, enz.
Ik ben druk bezig met een "albumpje" dat Mrs. Elliott, Toon's juf, zal krijgen als aandenken aan haar klas. Elk kind heeft een kerstfiguur versierd en op de achterkant een persoonlijke dankboodschap geschreven. Voor de voor- en achterkant van het album heb ik een collage gemaakt met foto's van alle kinderen. Ik ben er weeral een aantal dagen mee zoet. Spijtig genoeg krijg ik van al dat typen -en vooral "muizen"- veel RSI-klachten (Repeated Strain Injury): tintelingen in handen, krampen in handen en polsen, stijve armen, schouders en nek. Narelle (mijn geweldige osteopate) weet alle pijnlijke plaatsen precies te vinden... Domenica is heel blij met de attenties en dat is wat telt, toch?

* Op woensdag mogen alle kinderen naar hun klas en juf van volgend jaar.
Willem zal in een grote klas zitten. Omdat de school een leerkracht minder dan dit jaar heeft toegewezen gekregen, is er gesnoeid in het aantal klassen. Het aantal kindies was te laag om nog twee klassen te verantwoorden, dus komen ze alle 30 in één klas te zitten. Leerkracht is Ms McDermott, een jonge juf waar Marie 2 jaar geleden bij in Year 1 zat (toen ze nieuw was op school). Zij krijgt wel elke dag assistentie van een hulpleerkracht.
Marie gaat naar Year 3 en zit bij Mrs. Elliott, Toon's juf, een fantastische leerkracht én persoon.
Marie zat ook bij haar in Kindy en vindt haar geweldig. Natuurlijk zal ze als Year 3-leerkracht iets andere eisen stellen dan in Kindy...
Toon gaat naar Year 4 en komt in een graad-klas Year 3-4 te zitten. Dit had de directrice vorige week al aan mij laten weten, met de vraag of we er bezwaar tegen hadden. Geen probleem.
Zijn juf wordt Ms. Farrell, die er een jaartje tussenuit is geweest met loopbaanonderbreking. Of ze met de ouders goed over de baan kan, daar zijn de meningen over verdeeld, maar iedereen is het er wel over eens dat ze een prima leerkracht is die goed discipline houdt.

* Donderdag 18 december: kerstfeestje Year 3
Nog op het nippertje georganiseerd, maar een voltreffer. Wij komen mét kinderen bijeen in Terrey Hills Tavern. Blijkbaar een goede formule want de opkomst is heel goed: zo spaar je natuurlijk een babysitter uit die je al gauw 10 dollar per uur betaalt.

* Vrijdag 19 december: laatste schooldag
's Morgens al afscheid genomen van Mrs. Lawrence, Willem's juf. Ik heb de hele week al een beetje getreurd omdat er een einde komt aan het fantastische eerste jaar dat Willem achter de rug heeft. Mrs. Lawrence was echt een super-juf voor de kindies: lief maar ook streng, meevoelend, altijd een welgemeende glimlach. Ik zal haar missen, Willem ook :-) . Hopelijk komen we haar nog eens in een andere klas tegen.

Voor de moeders is deze dag nog een laatste kans om zonder kinderen hun kerstinkopen te gaan doen en ik kom er dan ook een handvol tegen in het shopping center. Na veel korte shopmomenten ("Ik moet dit en dat nog, maar ik heb nu écht geen tijd. Kom volgende week wel terug.") moet ik nu knopen doorhakken. Opdracht volbracht.
Goed op tijd naar school in de namiddag, want de zesdejaars worden officieel uitgeleide gedaan uit de school. Om 3 uur vormt de hele school een erehaag vanaf de deur van de zesde klas. Dan komen de zesdejaars erdoor gelopen en hun lagere school-carrière zit erop. Een emotioneel moment (lijkt misschien melig, maar ik kan er niet aan doen.): door de vele activiteiten op en buiten de school, en door hun rol als school captains leer je de kinderen heel goed kennen. Doordat ik voor het jaarboek een pagina heb gemaakt rond de kindies en hun buddies (uit year 6) heb ik extra tijd met deze jongens en meisjes gespendeerd.
Het is fijn dat de hele school stilstaat bij het afscheid (hun graduation dinner hebben ze vorige week al gehad met hun ouders). Als ik terugdenk aan ons zesde jaar, kan ik mij niets herinneren van enige 'plechtigheden'. Hoe gebeurt dat nu in België?

Tweede week december

* Maandag 8 december:
Na het lezen bij Willem in de klas ben ik naar de begrafenis gegaan van Susana de Luca, grootmoeder van vrienden van school. Na de begrafenis leukere dingen: een reflexologie-sessie bij Gretel. Het duurt niet lang of ik bevind me in een toestand tussen slapen en waken: zalig!

* Dinsdag 9 december: Open Class in de hele school.
Elke klas geeft een presentatie van het werk dat ze gedurende het hele trimester gedaan hebben in de "integrated units". Dit trimester werkten ze allemaal rond Science & Technology, ieder op zijn niveau natuurlijk, maar elk volgens hetzelfde stramien: research, gegevens verzamelen, noteren, enz.
Eerst mochten we op bezoek in Willem's klas. Aan de muur hing het resultaat van al hun noeste arbeid. Zij hadden het over verschillende plaatsen gehad (op school, de winkels, de straat, het strand) en wat de gevaren/leuke kanten ervan zijn, welke voorzorgen je kan nemen als je ernaar toe gaat, enz. De kindies stelden zelf alles voor aan de ouders: één voor één legden ze een stukje uit van de hele puzzel: ze deden het fantastisch en iedereen was onder de indruk.
Na hun presentatie konden ze elk hun eigen werk tonen aan hun bezoekers.
Na een half uur begon de voorstelling in Marie's klas. Zij hadden een heel trimester rond "mensen die in de gemeenschap werken" gewerkt en rond geluid. Ook daar weer kwam elk kind van de klas aan het woord. De meeste kinderen vertelden hun boodschap zonder een spoor van nervositeit. Het feit dat ze hier veel aandacht besteden aan spreken in het openbaar (public speaking) werpt zeker zijn vruchten af. Ik zou het bestorven hebben.
Een half uur later bij Toon in de klas. Hier kregen de kinderen wel wat last van plankenkoorts (de leeftijd zeker?). Zij werden heel verlegen en spraken heel stilletjes. Zij hadden rond technologie in de brede zin van het woord gewerkt en hadden indrukwekkend veel informatie vergaard en verwerkt. In het begin van het trimester was Jan gastspreker geweest voor de hele graad. Jan had een hele presentatie gemaakt van hoe hij er toe gekomen was om wetenschapper te worden en dan uitgelegd hoe het er in de praktijk aan toegaat. Natuurlijk ook uitgebreid verteld over het gehoorimplantaat. Alle kinderen vonden het fantastisch en blijkbaar werd er in de klasssen nog heel vaak naar verwezen.
's Avonds kerstfeestje met de ouders (vooral mama's) van Marie's jaar. Jan kon niet mee want die is ondertussen druk aan het repeteren met the Cochlear Band.

* 11 december: mijn eerste P&F vergadering. Het P&F staat voor "Parents & Friends Association", het oudercomité dus. Op 26 november was ik officieel aangesteld als lid van "the Executive Committee". We moesten al meteen aan de slag, vooral om het te hebben over de Art & Fun Fair die volgend schooljaar al op 3 mei plaats heeft.

* vrijdag 12 december: End of Year Mass voor de hele school. Een mooie viering om te bedanken voor het voorbije schooljaar. Na de viering krijgen de zesdejaars hun getuigschrift en worden de school captains voor het volgend jaar voorgesteld. Die worden elk jaar verkozen uit de huidige vijfdejaars door alle leerlingen van de school. Zij moeten de school vertegenwoordigen op enkele gelegenheden buiten de school (bv. jaarlijks bezoek aan het parlement), ze leiden de wekelijkse schoolbijeenkomsten (assemblies), leiden de schoolraad waarin alle klassen vertegenwoordigd zijn, bereiden de slogans voor voor de zwem- en atletiekdag, enz. Het komt erop neer dat de laatstejaars leren om een "echte leiderspositie" op te nemen, iets wat belangrijk wordt beschouwd voor hun ontwikkeling.
Na de misviering naar de kapper!

* zaterdag 13 december: Cochlear Christmas Party
Het is weer zover: we mogen ons nog eens optutten voor een wel heel groot kerstfeest: zo'n 1000 man schuift de knieën onder 100 tafels voor een lekker diner. Er wordt niet alleen eten voorgeschoteld. We krijgen ook een goeie portie entertainment. Eerst is er de Cochlear Band waar Jan deel van uitmaakt sinds we hier voet aan wal zetten. Jan speelt gitaar. Het was al een paar jaar geleden sinds ze nog op het kerstfeest speelden omdat het muzikale brein van de groep een tijd in Europa heeft gewerkt. Ze speelden een heel nieuw repertoire en de dansvloer stond in een mum van tijd vol!
De "echte" band die het daarna overnam, had heel wat meer moeite om iedereen op de been te houden. Het voordeel van de thuisploeg natuurlijk!
Er kwam ook nog een goochelaar (blijkbaar de beste van heel Australië) en toegegeven: hij was een echte krak (ik ben niet zo'n goochelfanaat, maar hij was subliem, en zag er ook "cute" uit).
Dan staat er op het programma "we dance the night away", met dien verstande dat om 12 uur stipt alles gedaan is: Australische gewoonte.

December: eventjes recapituleren

December is hier de drukste maand van het jaar. Elk jaar opnieuw denk ik dat ik het dit jaar allemaal onder controle zal hebben, maar uiteindelijk moet ik toegeven dat ik het weer begeven heb onder te veel druk(te). Een greep uit de activiteiten:

* 2 december: "thank you morning tea" op school. Voor alle vrijwilligers die op de een of andere manier geholpen hebben op school wordt er een koffiekransje gehouden in de leraarskamer.

* 6 december: Kindy Christmas Dinner
De ouders van elk leerjaar organiseren een of ander kerstfeestje. Angella and Rob, nieuwe kindy-ouders, hebben ons uitgenodigd (een dikke dertig paar ouders) om bij hen thuis te komen vieren. Ze hebben een half tennisveld dus ideaal om tafels te zetten. Er is een traiteur die de BBQ bedient en zelfs een DJ. Drank was BYO (Bring Your Own; heb je hier ook vaak in restaurants die geen drankvergunning hebben), maar geen probleem: méér dan genoeg (ai). Een gezellige avond.

* 7 december:
's Morgens blijkt dat de Sint ons huis niet voorbij is gereden (met een dag vertraging weliswaar maar hij kan niet overal tegelijk zijn natuurlijk). Iedereen blij: de jongens hebben elk een vishengel gekregen (al lang voor gezeurd) en Marie heeft een grote doos beados (de pareltjes waar je water op spuit om ze aan elkaar te doen plakken).
In de namiddag kunnen wij hem persoonlijk bedanken want hij komt op bezoek bij de Belgische Club. Het feestcomité organiseert elk jaar een feestje in de tuin van voorzitster Corinne.
Toen alle kindjes goed en wel waren aangekomen (en het zwembad al gevonden hadden) kwam de Sint aan, bijgestaan door Zwarte Piet/le Père Fouettard. Een voor een worden alle kinderen bij de Sint op het terras gevraagd om hun kadootje in ontvangst te nemen en een paar woorden te wisselen met de Sint. Mooi om te zien hoe onderdanig en stil ze daar staan.

Er was er nog eentje jarig

...Dat kan je wel zien, dat was mij. (zoals onze kinderen dat zeggen: "it was me".)
Om de geschiedenis niet te vervalsen en mijzelf niet de euuwige jeugd te geven (zou toch niet pakken), een korte vermelding van mijn "speciale dag".
Toon had me vrijdagavond gevraagd of ik "tot tien uur in mijn bed kon blijven". Geen probleem, dacht ik, maar ik had zoveel te doen dat het om half negen toch begon te kriebelen. Marie kwam nog even polsen hoe oud ik nu net was (je zou van minder de tel kwijt raken) zodat ze haar tekening kon aanpassen... "Wrijf het er maar in, ja!" Na een dik uur mocht ik me beneden vertonen waar ik ontvangen werd met een serenade van Marie op de viool en daarna Toon met de trompet. De tafel was gedekt met alles wat er in de ijskast te vinden was en iedereen had een tekening gemaakt. Toon had er zelfs een biljet van 5 Dollar bij gedaan :-) .

Waar ik 's zaterdags meestal op mijn gemak de krant lees bij een kopje koffie, heb ik dat uitgerekend nu niet kunnen doen. Te druk met lolly-bags, vlug nog boodschappen doen, taartvorm gaan lenen van Rosie (over-buurvrouw) taart bakken, icing maken.
Marie (McKenzie) had aangeboden om te komen babysitten zodat Jan en ik op ons gemak konden gaan eten. Op het uur dat onze tafel geboekt was, stond ik echter nog Willem's taart te versieren. Telefoontje en op 10 minuutjes omgekleed en wat opgekalefaterd.

Omdat het allemaal rap-rap moest, hadden we geboekt in een plaatselijk restaurant Tables, in het voorjaar nog in het nieuws toen een aantal klanten ferm ziek werden van een asperge-roomsaus die te lang bewaard was gebleven. Een oudere man heeft het niet overleefd en toen is er uiteraard een rechtszaak van gekomen die nog niet beslecht is, geloof ik. Maar we dachten dat het hier in ieder geval veilig moest zijn gezien dit hen geen tweede keer zou overkomen.
En voilà, zelfs de oesters hebben we overleefd.
We waren op tijd thuis, maar zijn toch nog te lang opgebleven...
dus deze avond op tijd erin! Slaapwel.

Willem's Birthday Bash

Het is gelukt! Gisterenavond viel de regen nog met bakken uit de hemel, maar deze morgen scheen de zon. Net voor tienen waren we in het park Darnley Oval zodat we nog konden klaarzetten voor onze gasten arriveerden.
We hadden het park zo goed als voor onszelf alleen. De afspraak was dat Jan voor het entertainment van de gasten zou zorgen en ik voor de catering. Alles liep gesmeerd. Ze hebben gevoetbald, Dikke Bertha gespeeld, "What's the time Mr. Wolf?", een kleine schattenjacht gehouden, Chinese voetbal gedaan, wat ze wel heel leuk vonden, en ook in het speeltuintje hun hartje opgehaald. Net voor aankomst van de ouders nog gezongen voor de jarige en taart gegeten, of niet gegeten, want velen hadden het te druk om te eten. Er was dus nog een stevig stuk over. En ik gisteren maar denken dat ze te klein zou zijn.
Toen alles opgeruimd was, kon Willem thuis zijn kadootjes uitpakken. De volgende dagen (of weken) kan hij al het nieuws uitproberen. Nu had hij alleen oog (en tijd) voor zijn super-soaker, een mega-waterpistool. Toon en Willem vochten een "waterslag" uit in de tuin en eindigden in het zwembad.
Deze avond allemaal op tijd het bed in, want iedereen was moe. En dat geldt ook voor mij.

Jan is deze namiddag naar de US vertrokken. Deze morgen kreeg hij een telefoontje van Qantas met de melding dat de vlucht een aantal uur vertraagd was. Daardoor kon hij tot half zes thuis blijven in plaats van om één uur te vertrekken. Kwam ons prima uit! Hopelijk betekent dat niet dat ze nog in allerijl een technisch defect hebben moeten oplossen, want de laatste tijd zijn er regelmatig berichten van mankementen bij "de veiligste maatschappij ter wereld".
Deze week zit Jan in Boulder, Colorado. Hij is vrijdagochtend terug thuis, net op tijd dus voor Sinterklaas.
We gaan echter wel een van de highlights van het jaar missen: het diner van de Raad van Bestuur van Cochlear, altijd een leuke avond, niet in het minst door de locatie. Deze keer gaat het voor de derde keer door in Guillaume at Bennelong, een toprestaurant in het Opera House. Eerst een aperitiefje op een privé-terrasje tussen de befaamde "zeilen" van het Opera House mét uitzicht op de brug natuurlijk, dan vooral de heerlijke "Blue Swimmer Crab" (zie menu), lekkere wijn en nog een fles champagne mee naar huis om de dames te bedanken voor de steun geleverd aan hun drukke en toegewijde Cochlear-echtgenoten.
Niet dit jaar dus, hoewel ik mijn fles champagne wel heb gekregen. Kan ik me woensdag in mijn eentje bezatten...

Willem is 6 jaar!

Na zowat een jaar plannen (aftellen, verjaardagsfeestje, wie uitnodigen, lijsten met cadeaus) is het vandaag Willem zijn beurt. Onze benjamin is zes geworden... Wij kijken met lede ogen toe hoe onze "baby" nu ook al geen 5 meer is, maar een lagere school-kind.
Volgens hem is het OK: "we kunnen (mogen?) hem nog steeds oppakken," zei hij deze morgen.
Gisteren hebben we zijn cupcakes gebakken en versierd. Deze morgen riep hij, zodra hij wakker was om kwart voor zeven, luidkeels "Het is mijn verjaardag vandaag!" en kwam vervolgens bij ons (boven) aangestormd om het heuglijke nieuws te verkondigen.
Hij heeft toch nog een half uur kunnen wachten tot hij zijn cadeau kreeg. Ondertussen was hij zelfs al aangekleed.
Altijd even spannend bij Willem. Het is erop of eronder als je hem een cadeau geeft. Hij kan héél blij zijn, maar ook érg teleurgesteld. Gelukkig werd zijn Lego goedgekeurd en hij heeft het dan ook héél vaak herhaald, dat dit écht een supercadeau was.

Op school werd hij in de klas onthaald met een dikke knuffel van Mrs Lawrence. Willem straalde.

Deze namiddag kon hij niet wachten om zijn Lego-kustwacht in elkaar te zetten en is hij er al een uren zoet mee geweest. Na de telefoontjes uit België zijn we even naar McDonald's gegaan. Jan moest met het werk gaan eten en ik had geen zin om de gebruikelijke pannenkoeken te bakken (al te veel zoetigheid op de laatste dagen) en Maca's is ook altijd een schot in de roos.

Zondagmorgen vieren we Willem's verjaardag in het park. Zijn eerste échte verjaardagsfeestje: spannend!

Bedankt voor de kaarten en telefoontjes!

Marie is jarig!

Er is al héél lang afgeteld, maar vandaag is het zover: Marie is 8 jaar!

De feestelijkheden begonnen deze morgen met het openen van haar kadootje. Klein maar fijn: een hot pink Ipod.
Dan naar school. Voor morning tea had ze voor de hele klas cupcakes meegenomen die gisteren gebakken waren en door Marie, Toon en Willem eigenhandig waren versierd.
Voor na school waren 4 vriendinnetjes uitgenodigd voor een mini-verjaardagsfeestje. Eerst een feestelijke "afternoon tea". Voor de geïnteresseerden: fruit, marshmallows, fairy bread (brood met gekleurde sprinkles), chips, appelsap en cordial (siroop aangelengd met water).
Daarna hebben ze even gezwommen. De temperatuur van het water was terug tot 22°C gezakt, want de afgelopen dagen was het fris, regenachtig en vooral heel winderig.
Na het zwemmen hebben de meisjes kerstdecoraties gekleurd en versierd met vooral veel glitter glue. Eigenlijk was dit voorzien als binnenactiviteit voor als het slecht weer was, maar ze hadden er zin in en ik had me voorgenomen om zo weinig mogelijk in te grijpen en hen gewoon rustig te laten doen.
Dan moest er natuurlijk nog taart gegeten worden. Die hadden we ook gisteren gebakken en versierd.
En daarna kwamen de mama's en papa de meisjes ophalen.
Voilà: one birthday down, two to go!