Willem's Birthday Bash

Het is gelukt! Gisterenavond viel de regen nog met bakken uit de hemel, maar deze morgen scheen de zon. Net voor tienen waren we in het park Darnley Oval zodat we nog konden klaarzetten voor onze gasten arriveerden.
We hadden het park zo goed als voor onszelf alleen. De afspraak was dat Jan voor het entertainment van de gasten zou zorgen en ik voor de catering. Alles liep gesmeerd. Ze hebben gevoetbald, Dikke Bertha gespeeld, "What's the time Mr. Wolf?", een kleine schattenjacht gehouden, Chinese voetbal gedaan, wat ze wel heel leuk vonden, en ook in het speeltuintje hun hartje opgehaald. Net voor aankomst van de ouders nog gezongen voor de jarige en taart gegeten, of niet gegeten, want velen hadden het te druk om te eten. Er was dus nog een stevig stuk over. En ik gisteren maar denken dat ze te klein zou zijn.
Toen alles opgeruimd was, kon Willem thuis zijn kadootjes uitpakken. De volgende dagen (of weken) kan hij al het nieuws uitproberen. Nu had hij alleen oog (en tijd) voor zijn super-soaker, een mega-waterpistool. Toon en Willem vochten een "waterslag" uit in de tuin en eindigden in het zwembad.
Deze avond allemaal op tijd het bed in, want iedereen was moe. En dat geldt ook voor mij.

Jan is deze namiddag naar de US vertrokken. Deze morgen kreeg hij een telefoontje van Qantas met de melding dat de vlucht een aantal uur vertraagd was. Daardoor kon hij tot half zes thuis blijven in plaats van om één uur te vertrekken. Kwam ons prima uit! Hopelijk betekent dat niet dat ze nog in allerijl een technisch defect hebben moeten oplossen, want de laatste tijd zijn er regelmatig berichten van mankementen bij "de veiligste maatschappij ter wereld".
Deze week zit Jan in Boulder, Colorado. Hij is vrijdagochtend terug thuis, net op tijd dus voor Sinterklaas.
We gaan echter wel een van de highlights van het jaar missen: het diner van de Raad van Bestuur van Cochlear, altijd een leuke avond, niet in het minst door de locatie. Deze keer gaat het voor de derde keer door in Guillaume at Bennelong, een toprestaurant in het Opera House. Eerst een aperitiefje op een privé-terrasje tussen de befaamde "zeilen" van het Opera House mét uitzicht op de brug natuurlijk, dan vooral de heerlijke "Blue Swimmer Crab" (zie menu), lekkere wijn en nog een fles champagne mee naar huis om de dames te bedanken voor de steun geleverd aan hun drukke en toegewijde Cochlear-echtgenoten.
Niet dit jaar dus, hoewel ik mijn fles champagne wel heb gekregen. Kan ik me woensdag in mijn eentje bezatten...