Alice Springs

De twee eerste weken van oktober was het hier vakantie. Tijdens de eerste week zijn we meestal rustig thuis gebleven. Het weer was wisselvallig, dus de druk om persé buiten te gaan en vanalles te doen was heel klein. Gewoon wat bijkomen van een heel druk trimester, een filmpje meegepikt ("Up", héél mooie beelden en een ontroerend verhaal), jeugdtheater "Pinocchio" en een namiddagje gebuurt bij Anne samen met Sabine.

Op zondag 11 oktober zijn we vertrokken naar Alice Springs, de meest centrale stad van Australië, middenin the Red Centre. 'The Alice' (zo wordt het hier genoemd) ligt op 2805 km van Sydney, dus iets te ver om met de auto te rijden, tenminste als je maar een week hebt. Jan had nog meer dan genoeg Qantas-punten (een man hebben die veel reist biedt voordelen, één dus), dus wij zondagochtend om 5.15u uit ons bed om -via Brisbane- tegen de middag in The Alice te landen (1,5 uur achter op Sydney).
Het was er bloedheet: 37°C. In Sydney was het bij ons vertrek koud, nat en winderig.
Voor de eerste nacht hadden we een hotel geboekt. Het lag net buiten het stadscentrum, net over de Todd rivier, die -zoals alle rivieren die wij in de streek hebben gezien- compleet droog staat. Nadat we ons geïnstalleerd hadden in onze kamers (Jan met Willem en Marie in één, Toon en ik in de andere; zo gaat dat met 5) zijn we naar de stad gegaan om iets te eten en de stad een beetje te verkennen. Veel viel er niet te beleven: alle straten lagen er zo goed als verlaten bij: het was zondag en te heet om iets te doen. Waarschijnlijk zat iedereen thuis in z'n zwembad of binnen met de airco aan. Je vraagt je ook af wie hier in godsnaam komt wonen.
Wie we wel zagen in de stad waren aboriginals die in groepjes door de straten slenterden of in de droge rivierbedding of in het park lagen te lanterfanten. Een paar actievelingen probeerden een schilderij aan de man te brengen. Hoewel Alice Springs er tijdens de week heel anders uitziet -tot best wel gezellig-, is dat het beeld dat ons het best bijblijft. Er is hier wel degelijk een probleem. Onder de Aboriginal bevolking in de Northern Territory (de staat waarin Alice Springs ligt) bestaat er heel veel drank- en sexueel misbruik. De hygiënische omstandigheden -omgeving + persoonlijke hygiëne- zijn abominabel. De levensverwachting van een aboriginal man is zo'n 40 jaar korter dan die van een blanke! Een diepgeworteld en heel complex probleem dus, waarvoor geen kant-en-klare oplossing bestaat. En als buitenstaander voel je die spanning tussen blank en zwart.
Lang hebben we het niet volgehouden in de stad. De kinderen, die natuurlijk ook moe waren van het slaaptekort, zeurden over de hitte tot ze in het zwembad van het hotel lagen. 's Avonds hebben we lekker gegeten in het restaurant en zijn we op tijd gaan slapen.

Maandagmorgen is Jan vroeg opgestaan en bij Britz onze campervan/motorhome gaan halen. Zodra de inhoud van onze koffers netjes in de kastjes geladen was, zijn we naar het centrum gereden om boodschappen te doen. Het was geen sinecure om een parkeerplaatsje te vinden met zo'n groot geval, maar na een paar rondjes konden we bij Coles terecht voor een week proviand.
Een uur later alles in de koelkast gepropt en we konden "on the road", op weg naar Uluru.

Een paar indrukken van Alice Springs: