Wednesday, 28 January 2009

Laatste vakantiedag

Op de laatste vakantiedag hebben we gedaan waar we tijdens de hele vakantie nog niet echt toe gekomen waren: "hanging out" zeggen ze hier, gewoon thuis zijn en wat niksen.
In de namiddag hadden we wel (of tenminste de kinderen) hun eerste zwemles van het jaar. Het enthousiasme was niet overdonderend, maar zoals altijd krijgen ze dan te horen "swimming is not negotiable". Over zwemmen valt niet te onderhandelen, want 1) zo hebben ze wat beweging, 2) het is veiliger en 3) zo leren ze fatsoenlijk zwemmen terwijl ik het zelf nooit verder heb gebracht dan mijn oude-vrouwen-schoolslag.

Na het zwemmen hebben de kinderen op tijd gegeten zodat ze ook op tijd naar bed konden voor hun eerste schooldag.
Toen Tine en Goof (en Bob uiteraard) terugkwamen uit Sydney met een echt vlaggetje voor ieder van hen (op Australia Day zelf hadden we er geen kunnen bemachtigen), spurtten de jongens meteen naar buiten. Jan had dit weekend een aanhangwagen voor hun go-kart gemaakt en mocht daar zodra hij thuis was 2 gaatjes inboren. En dit is het resultaat: apetrots!
En zo'n aanhangwagen is zó handig. Tijdens het rijden pikken ze alle takken en schors op en verzamelen het -gesorteerd uiteraard- in bakken zodat we bij de volgende kampeertrip geen hout meer moeten sprokkelen.
Ondertussen heb ik een pavlova (meringue-taart) gemaakt, eigenlijk met een dag vertraging. Pavlova is het nationale Aussie dessert, hoewel de Nieuwzeelanders ook die eer opeisen. Anna Pavlova was een Russische ballerina die in 1926 Nieuw-Zeeland bezocht tijdens een wereldtoernee. Volgens de kiwi's zou een kiwi-chef het dessert voor haar uitgevonden hebben. Volgens de Aussies was het een Aussie chef die er voor het eerst mee op de proppen kwam in 1935. Anyway, gisteren heb ik dus een Belgische versie gemaakt, waarmee ik niet de geschiedenis zal ingaan, maar hij zag er toch echt uit en was bovendien best te pruimen.
Zo ging hij de oven in. Dit is het gemakkelijke gedeelte.
Het uit de oven halen of tenminste van de ovenschaal af halen ging niet zonder complicaties: de bodem bleef aan het bakpapier plakken en de harde "schelp" barstte. De binnenkant moet namelijk zacht blijven (zoals marshmallow) en de buitenkant krokant.
Maar met wat camouflage is dat euvel snel verholpen. En de smaak was OK!

2 comments:

Anonymous said...

Waauw wat een coole aanhangwagen :-)

Anonymous said...

Wat spijtig dat ik niet kon komen proeven! De taart ziet er overheerlijk uit! Je hebt baktalent!