Fraser Island October 2011

Van april tot eind september: van de ene vakantie naar de andere. Uiteraard zat de periode ertussenin bomvol met andere leuke (en minder leuke) gebeurtenissen: het leven van alledag, aangevuld met Nationale Feestdag met de Belgische Club, Fun Fair en Parents & Friends Day op school, Toon's Night of the Notables, Cochlear's product recall, Willem's communie. Daar komen ook nog wel een paar kiekjes van.

Eerst wilde ik jullie onze foto's van Fraser Island laten zien, een eiland net ten noorden van Brisbane waar we samen met onze vrienden Bart en Sabine (met kids Céline, Thibaut en Julie) en Shirley en Peter (met zoon Nolle) een fantastische vakantie beleefden in de eerste week van oktober.
Fraser Island is het grootste zand-eiland ter wereld en staat op de UNESCO werelderfgoed-lijst.
Omwille van al dat zand mag/kan je er alleen met 4WD's rondrijden, wat het natuurlijk extra aantrekkelijk maakt voor Jan en alleman ;-).

De natuur is er overweldigend mooi: azuurblauwe oceaan, parelwitte stranden, dicht regenwoud, leuke meren, visparadijs en een populatie dingo's (wilde honden) van het zuiverste ras. Deze dingo's hebben niet altijd een even goede reputatie. Door hun contact met mensen (die zich niet altijd aan de regels houden: met rust laten, vooral géén eten geven) zijn er die heel agressief uit de hoek komen en in het verleden is er zelfs een dodelijk ongeval gebeurd.
Vandaar dat we met ons kroost veilig op een omheinde camping verbleven: Dilli Village, onze thuisbasis vlakbij het strand zodat we onmiddellijk op verkenning konden gaan over "de snelweg", het strand.

Klik op de foto om ze te vergroten.

April 2011 - Skiën in Hochgurgl, Oostenrijk

't Is alweer bijna 2 maanden geleden dat we terug kwamen van onze skivakantie in Oostenrijk, dus hoog tijd om de foto's te laten zien.
Voor onze kids was het de allereerste keer dat ze op de latten stonden, maar na een paar dagen was dat niet meer echt te zien. Marie bleef nog voorzichtig haar ploeg oefenen, maar de jongens vorderden al naar een beginnende parallel en elk wipje op en buiten de piste hebben ze getest!
Hoofdzaak was dat ze er alle drie heel veel deugd aan beleefden en Toon na de eerste dag al besloot dat "skiën de leukste sport is die hij tot dusver had gedaan".
Wij hebben allemaal ook ongelooflijk genoten van ons gezelschap: Koen en Greet met Wout, Emiel en Anna, Marc en Hilde met Emma en Yvonne en Dominiek met Kaat, Leen en Dries. En ook het verblijf in een echt hotel, waar je bed wordt gemaakt, je badkamer wordt gepoetst en je je eten krijgt voorgeschoteld, was een ongekende luxe.
Zeker voor herhaling vatbaar wat ons betreft. Vraag is alleen hoe, waar en wanneer?


Zie maar hoe gedisciplineerd onze kids de berg afkomen.
In order of appearance: Koen gevolgd door 1) Anna, 2) Wout, 3) Emiel, 4) Marie, 5) Emma, 6) Emiel, 7) Toon, 8) Dries, 9) Jan, 10) Greet, 11) Hilde en afsluiter Marc op de snowboard.

Wet Wet Wet (nat nat nat)

Dit weekend heeft het bijna onophoudelijk geregend: malse regen afgewisseld met bákken water afgewisseld met heel af en toe een straaltje zon.
Het zwembad loopt bijna over, het droogstaande beekje achter onze tuin is veranderd in een wildwaterrivier(tje) en alle dakgoten moesten in allerijl geledigd worden.

De activiteit die we voor deze morgen gepland hadden met de Belgische Club is dus letterlijk in het water gevallen: jaja, dat gebeurt hier ook al eens. Gemiddeld valt hier trouwens meer neerslag dan in België. Dat we toch meer mooie dagen hebben dan in België ligt aan het feit dat de regen als het ware meer "gegroepeerd" wordt: áls het regent, regent het eens goed door!

We zouden een wandeling maken rond Narrabeen Lake, maar alles rondom het meer was overstroomd. We zagen een man in een kano op de weg. Bij de huizen rond het meer stond het water tot net onder de drempel...
De Belgische wandelaars hadden het dus -begrijpelijkerwijze- voor bekeken gehouden, maar wij "Festivity Organisers", Eva, Jan en ik, waren paraat met ons kroost. We zijn uitgeweken naar het Flying Fox Parc waar de kinderen zich rot geamuseerd hebben in de soms gietende regen terwijl wij gezellig bijgebabbeld hebben.
De kinderen vonden het super -volgens Toon één van de beste dagen van zijn leven ;-)- maar ze moesten zich wel uitkleden vooraleer ze in de auto konden stappen... alle kleren kléd-der-nat!

Onderweg nog even gestopt aan het strand, waar de kite-surfers hun hartje aan het ophalen waren in geweldige golven (sorry Jurgen ;-) én Veronique én Tim).

Thuis nog een paar kiekjes genomen van de opgefriste natuur.Of: hoe een natte dag ook leuk kan zijn!

Zwemmer zwem!

Vroeg begonnen is half gewonnen...
7 jaar geleden in Terrey Hills Swim School: Toon 4 jaar oud, Marie 3. Willem en ik zaten in de babyklas waar we spijtig genoeg geen beeldmateriaal van hebben.



Fast forward naar 15 februari 2011:
Vorige week was het Corpus Christi Swimming Carnival, de jaarlijkse zwemwedstrijd voor alle leerlingen vanaf Year 3 tot en met Year 6.

Toon en Willem hadden grote ambities. Ze wilden beiden "age champion" worden. Willem had vorig jaar wel een aantal races gewonnen, maar hij had toen nog niet door hoe hij het moest aanpakken om kampioen te worden. Toon zag zijn kans nu schoon nadat hij de vorige jaren steeds in de schaduw stond van een oudere jongen die nu dus naar de middelbare school is!
Ze hadden zich voor zowat alle races ingeschreven zodat ze zeker genoeg punten zouden vergaren. Als je eerste, tweede of derde wordt, krijg je bovendien extra punten. En gezwommen dat ze hebben!
's Morgens vroeg begonnen Toon en Willem met 100m freestyle (crawl). Omdat er in de hele school maar een 8-tal jongens waren die 100m zwommen, gingen alle leeftijden (van 9 tot 12) samen het zwembad in. Bij de eerste lengte lag Willem al iets voor op Toon. Hij finishte derde, Toon vijfde... "Oeioeioei, als dat maar goed komt" dacht ik ;-).
Toon moest natuurlijk wel even slikken omdat zijn kleine broer hem verslagen (ge-beat) had, maar focuste zich op de andere races, waar hij wel in de prijzen viel en hoe! Voor de statistieken:
- 1ste in 50m freestyle, 50m butterfly (vlinderslag) en 50m backstroke (rug)
- 2de in 50m breaststroke (schoolslag) en met zijn ploeg 2de in de relay (aflossingskoers)
- 3de in de individuele medley (200m in totaal, 50m van elke slag)
Gisteren waren alle scores en tijden uitgerekend en kwam hij thuis met een trofee: Age Champion van de 12-jarige jongens!

Marie had zich alleen ingeschreven voor 25m races. Ze zou wel 50m kunnen zwemmen, maar ik denk dat ze ook haar moment van glorie wilde beleven. Bovendien had ze de week voor de Swimming Carnival een spier in haar schouder bezeerd tijdens de vlinderslag, dus we wilden haar niet te veel pushen. En ze mocht van de overwinning proeven:
- 1ste in 25m freestyle en 25m breaststroke
- 2de in 25m backstroke
Goed gedaan, meisje!

En dan ons klein spook. Misschien hadden we hem de tweede naam Fred(erik) moeten geven. Een kleine raket in het water, vooral zijn freestyle is prachtig om te zien. Aan de "backstroke" en de "butterfly" moet nog wat geschaafd worden, maar hij zette ook een fantastische reeks neer:
- 1ste in 50m butterfly (wegens geen andere leeftijdsgenoten ;-))
- 2de in 50m freestyle (race + finale)
- 3de in 100m freestyle
En ja hoor, ook Willem kwam gisteren thuis met zijn trofee: Age Champion van de 9-jarige jongens!

Volgende week worden Toon en Willem afgevaardigd naar het Cluster Swimming Carnival, waarin alle scholen van het bisdom het tegen elkaar opnemen. Daar zitten er natuurlijk veel meer snelle visjes in de vijver, maar het wordt toch reuze spannend!

Mamma Mia!

To refresh your memory, anno 1975:

And Sunday, 6 February 2011... Björn Again At Taronga Zoo, starring
Agnetha Falstart, Frida Longstokin, Björn Volvo-us, Benny Anderwear...

... and us!!!

Na een week verzengende hitte en 2 weken als single mum mocht ik mij op zondagavond 6 februari eens goed laten gaan op het Twilight concert van Björn Again in Taronga Zoo, het concert met het beste uitzicht ter wereld.
Het weer sloeg natuurlijk uitgerekend op die avond om en we kregen een paar stevige buien op ons dak, maar niemand die daar om treurde. Iedereen was zo opgelucht dat de wind eindelijk uit een andere, koelere richting kwam dat de sfeer extra uitgelaten was.
In het gezelschap van een paar schoolvriendinnen genoten we van een glaasje champagne en lekkere hapjes en zongen en dansten we ongeremd mee met de ABBA-klonen.
Uiteraard eindigden die hun optreden met: "You are a fantastic audience! See you again next year!". Awel, Graag!

Onze vakantie in Crowdy Bay NP

Onze tweede vakantie in januari verliep iets minder chaotisch dan onze eerste kampeertrip. Toen al ons kampeermateriaal droog was, hebben we alles terug ingepakt en zijn we noordwaarts gereden, richting Crowdy Bay National Park. We blijven flexibel in onze bestemmingen. Deze keer beslisten we toen we al in de auto zaten dat het Crowdy Bay zou worden en niet Turon Gates.
Het bleek een uitstekende keuze: rustige camping (zelfs toen een heel kroostrijke Italiaanse familie zich met een feestzaal van een shelter, 6 tenten en minstens zoveel auto's naast ons installeerde) in een prachtig natuurgebied. We hadden elke dag wel regen verwacht, maar het bleef kurkdroog, zonnig en warm.
We hadden het strand bijna voor ons alleen, de kids hebben weer naar hartelust kunnen fietsen en wij hebben genoten van al het moois dat de natuur hier te bieden heeft.

Mirazozo?

We vliegen erin, deze week! Onder het motto "alles eruit halen wat er nog in zit" (in de vakantie), gingen we vandaag met Nolle en Shirley de stad onveilig maken.
Deze morgen konden we (ondanks het feit dat ik geen tickets online had kunnen bemachtigen) een kijkje nemen in Mirazozo, van buiten ziet het eruit als een enorm springkasteel, van binnen een prachtig schouwspel van kleuren met oorstrelende muziek om je helemaal in hogere sferen te brengen (zonder 4 kinderen dan).
Na een uurtje gemirazozood te zijn, hadden we wat frisse lucht nodig. Wandelingetje door Botanic Gardens, hongerigen spijzen, daarna de watertaxi (yes!) voor ons alleen van Opera House naar Darling Harbour (als 't chique volk recht in the middle of the action afgedropt). Het Maritime Museum bezocht waar de tentoonstelling "Planet Shark" liep. Interessante weetjes en filmpjes over haaien gezien: intrigerende beesten, ook al maken ze in plastiek iets minder indruk.

Smile :)))

Ijsje met zicht op de stad als afsluiter en dan moe maar voldaan de trein in! Merci Shirley en Nolle! It was fun!

Australia Day 2011

Australia is vandaag weer een jaartje ouder geworden, 223 jaar om precies te zijn.
In 1606 werd het land ontdekt door Nederlandse (jawel) ontdekkingsreizigers. In 1770 werd de oostelijke helft van het gebied opgeëist door de Britten (the "Poms" zoals ze hier genoemd worden). De oorspronkelijke bevolking bestond uit gevangenen die, om wille van plaatsgebrek in de Engelse gevangenissen, vanuit Engeland gedeporteerd werden naar de kolonie New South Wales. Op 7 februari 1788 werd The Commonwealth of Australia officieel gesticht, MAAR die stichting was voorafgegaan door de formele inbezitneming van het land op 26 januari.
Australia Day wordt heel uitbundig gevierd, in de kroeg, in de straten van grote steden, met vrienden rond de barbie in de tuin of in het park, en natuurlijk op het strand. Omdat we ons vorige jaren al in het feestgedruis in Sydney hadden gestort, hebben we dit jaar gevierd op het strand. Het ging eigenlijk een héél rustige Australia Day thuis worden, tot ik gisteren toevallig belde met Jessica, moeder van Brooke, vriendin van Marie. Zij stelde voor om naar Bilgola Beach te komen samen met de Samsons, ouders van Alice, ook van Marie haar klas.
Gepakt en gezakt (zie: Marie's cupcakes, "all in the theme") trokken wij rond de middag richting Northern Beaches, maar wij waren natuurlijk niet de enigen met dat lumineuze idee. Flink wat vertraging dus. Bij Bilgola aangekomen bleek ook de parking overvol te zijn, maar we hadden geluk en mits even wachten konden we het plaatsje van een vriendelijke meneer inpikken.
De kinderen hebben zich rot geamuseerd, ook de jongens die minstens 2 uur aan een stuk in het water hebben gesprongen en gedoken. Alles onder het wakende oog van de Surf Lifeguard want we zwommen veilig binnen de vlaggen. De laatste weken zijn er een paar zwemmers verdronken toen rips (stromingen onder water) hele zandbanken én tientallen zwemmers die erop stonden wegspoelden. Voorzichtigheid geboden dus!
De golven waren niet het enige gevaar. Er waren ook bluebottles gesignaleerd, een soort kleine -blauwe- kwalletjes die hun lange tentakels rond je benen of andere lichaamsdelen slaan en verschrikkelijk pijnlijke, brandende "beten" achterlaten. Alice ondervond spijtig genoeg aan den lijve hoe pijnlijk deze dingen wel zijn, meteen het startsein om alle kinderen uit het water te halen en ons boeltje te pakken.
Toen al het plakkerige zand afgeschrobd was, zijn we naar een restaurant gereden waar we met een prachtig uitzicht over Bayview lekker gegeten hebben.
Een echte Aussie Australia Day!

... en aan de Zuidkust (Huskisson)!

Klik eerst op foto om te vergroten, dan linksboven op "Full Screen".

En nu de leuke momenten... in Sydney

Wij vinden het altijd leuk om bezoek te krijgen (hint hint), maar naar dit bezoek werd maandenlang met veel anticipatie uitgekeken. Inge en Koen zouden met de Kerst naar Tasmanië op reis gaan en daarna nog 10 dagen naar Sydney komen! Er is serieus afgeteld ten huize Janssen maar uitgerekend op 1 januari was het zover. De hele familie zakte af naar de luchthaven om Inge en Koen, Kamil, Stella en Roos af te halen.

Er was op voorhand een hele agenda opgesteld, maar natuurlijk ging de tijd veel te snel en blijft er nog meer dan genoeg over voor een volgend bezoek ;-).
Een greep uit de activiteiten: het nieuwe jaar gevierd, gezwommen (het was snikheet), een lange wandeling gemaakt door Sydney, musea bezocht (want het regende), ferry genomen, lekker en plezant etentje bij Babs en Hans (merci!), naar de Barrenjoey-vuurtoren gewandeld en "ge-boogie-board" in de wilde golven, een memorabele kampeertrip, een afscheidsetentje bij "ons restaurant" Papa's Pizza.
We hebben er allemaal van genoten om eens echt tijd door te brengen met elkaar. Zelfs als we samen in België zijn, heeft iedereen het veel te druk met de respectievelijke agenda's. De kinderen hebben veel plezier gemaakt met elkaar en wij hebben ons best gedaan om over van alles en nog wat bij te babbelen.
Dankjewel Koen en Inge en Moeke May voor de mooie dagen.
Nu wachten we op Tuur en Fien ;-).

Klik eerst op foto om te vergroten, dan linksboven op "Full Screen".