Jarig!

Gelukkige verjaardag, voke!

Dikke kussen van ons allemaal.

Grote vakantie 2009-2010

View all

Get your own

Ik weet het: ik sta vééér achter.

In een poging om mijn achterstand een beetje in te halen, begin ik bij het begin (van het jaar): onze vakantie aan de zuidkust. Eigenlijk was die bestemming niet gepland, maar overkwam die ons gewoon omdat de oorspronkelijke bestemming (het noorden) héél nat was en we geen zin hadden in minstens een week regen. Op de dag dat we zouden vertrekken zijn we dus thuis gebleven en heeft Jan in allerijl een alternatieve route uitgestippeld.

Onze eerste kampeerplaats was een klein campingske in het Eurobodalla National Park waar we nog net de laatste plaats konden inpikken. We stonden net tegenover een "inlet", een soort ondiepe lagune waar de kids veilig konden spelen. Het strand was, naar Australische gewoonte, bijna voor ons alleen. De dame van de camping had ons gewaarschuwd dat het met oudjaar wel eens druk zou kunnen worden. De jongeren uit het dorp hadden de gewoonte om hun vrienden op de camping te komen bezoeken. We hadden onze voorzorgen genomen (ijskast met alcohol binnen), maar uitgerekend op oudejaarsavond begon het te regenen, dus hebben we niet lang wakker gelegen van het feestgedruis.

Op 1 januari zijn we rond de middag vertrokken naar de volgende bestemming, op een goed uur hiervandaan. We waren nog maar een kilometer onderweg of we hoorden een gerammel aan de camper. Jan besloot na een vluchtige controle achter de auto (niet achter de camper) dat het een ketting was die over de weg sleepte. Terug vertrokken en 100m verder terug gestopt. Deze keer wel iets grondiger gekeken. Bleek dat de 2 fietsen op de camper van het fietsrek waren gevallen en al die tijd over het asfalt hadden gesleept. Marie haar spiksplinternieuwe fiets en Willem's geërfde fiets waarop net een paar nieuwe accessoires waren geplaatst: verdórie! Balans: zadels van beide fietsen half weggeschaafd, handvatten weg, nieuwe snelheidsmeter kapot, schrammen, én Willem's wielen com-pleet ka-dul! Eventjes geduurd voor we over de commotie heen waren.

Onze stopplaats was Tathra, net voorbij Bega (bekend van kaas én woonplaats van Toon's juf nu zij Corpus vaarwel gezegd heeft). We zaten op een commerciële camping tussen zwembad, badkamers en recreatieruimte geprangd. Het strand was -weeral- heel mooi, maar de eerste dag hebben we vooral naar fietswielen gezocht. De tweede dag kwamen we op het strand Marie's schoolvriendinnetje tegen met haar en nog een andere Corpus-familie. Ja, Oz is klein...
Tathra was maar een tussenstopje.

Na drie nachten in Tathra reden we door naar Mallacoota, een klein kustplaatsje net over de Victoriaanse grens. Onderweg "picknick with a view" in Eden, in het Ben Boyd National Park. Mallacoota mag er ook wezen. Het is een piepklein stadje, maar het ligt aan een enorm uitgestrekte inlet: binnenmeren die samen een omtrek hebben van meer dan 600 kilometer. Stad en inlet maken deel uit van het Croajingolong National Park.
We hebben gewandeld, een bootje gehuurd zodat de kids konden vissen (mét succes), goanna's bekeken in de camping van het NP, ons kas opgevreten in het traagste restaurant in Oz, op de camping naar live-muziek van onze buren geluisterd (prachtige gitaar en samenzang van al onze lievelingsnummers), gefietst, gelezen, gespeeld, lekker gekookt: kortom alles wat je op vakantie doet.
Na een paar dagen bleek dat Jan "dringend" naar Duitsland moest, dus hebben we de Victorian Alps, waar we al een weekje geboekt hadden, moeten laten voor de volgende keer. Na een week kregen we een kredietnota voor één nacht, de nacht dat de camping geëvacueerd was om wille van brandgevaar...
Al bij al een deugddoende vakantie, maar we moeten ze letterlijk nog afwerken.

The coolest thing ever!!!

Deze morgen naar de dokter geweest, eindelijk... Ik voel me al weken dood-op en ondanks alle TLC (Tender Loving Care) die ik mezelf gegeven heb (reflexologie, osteopathie, zelf-voet- en handmassage) heb ik nog altijd het energieniveau van een natte dweil (om het in de woorden van Herman Van Rompuy's Engelse vriend te zeggen). Deze morgen dus langs de dokter die me een bloedtest heeft voorgeschreven en dan zien we maandag wel.
Toen ik thuis kwam, maakte ik me iets te eten en zette ik de tv aan om Oprah te kijken. Het was de 24th Season Kickoff Party in Chicago (Oz staat een half jaar achter). Ik herkende de setting onmiddellijk. Een paar maanden geleden had ik het filmpje gezien (merci Frank!) en vond het té gek. Ik vroeg me af hoe dit in godsnaam in zijn werk was gegaan. Het leek te perfect om puur toeval te zijn.
Nu weet ik het: voor deze "flash mob dance" leerden 20 professionele dansers een choreografie aan waarvoor daarna via facebook zoveel mogelijk vrijwilligers werden opgetrommeld. Het resultaat is overweldigend. De muziek is keigoed en de dans doet de rest. Ik voelde me ineens een stuk beter. Als ik dit nu elke morgen zing zodra ik wakker word...
Voor de naaktfoto van Spencer Tunik ben ik niet in Sydney geraakt, maar ik begin nu alvast het dansje te leren voor als The Black Eyed Peas naar hier komen.

Gelukkige verjaardag Tuur!

Maak er een mooie dag van!

Gelukkige verjaardag Inge!

We moeten blijkbaar dringend nog eens samen op vakantie, want ik heb geen enkele foto meer van jou!
dikke kussen van Toon, Marie, Willem, Jan en Inn

Fien is tien!

In het koude België is er vandaag eentje jarig. Fien wordt tien! Het is net woensdag vandaag: betekent dat dat je vandaag je feestje hebt? Wij hopen in ieder geval dat het een superleuke dag wordt.
Fien, dikke kussen vanuit het warme Sydney (hoewel vandaag weer wat minder). Tot bels!

Marie's lucky day

Deze morgen zijn we met Marie op haar jaarlijkse controle bij de cardioloog geweest. Alle drie met een klein "hartje" ernaartoe, een kwartier later heel opgewekt en blij terug buiten. Alles was goed, dus dochterlief kan er weer een jaartje tegen (op hout kloppen als ik zulke dingen zeg).

Het was héél warm vandaag dus is er volop geplonst in het zwembad. Senne was er ook, altijd te vinden voor dolle waterpret.
Na de middag werd er met een partijtje Monopoly gestart. Willem en Senne haakten al eerder af, maar Marie en Moeke May (die dinsdagmorgen is aangekomen) hebben er een marathonsessie van gemaakt. Na zo'n 3 uur was Marie stinkend rijk en zat moeke totaal aan de grond. Misschien moet Marie haar geluk maar eens proberen in de Lotto!Meer familienieuws:
Jan is deze namiddag vertrokken voor zijn tweede tripje naar München in twee weken tijd. Na Duitsland is hij nog twee dagen in België (voor een feest, "o.a." zal hij me zeggen) en daarna voor een vijftal dagen in Dubai (voor een jeepsafari, "o.a." natuurlijk).

Terwijl Toon zijn tweede pukkeltje heeft op zijn kin -"Oh my GOD!"-, heeft Willem te kampen met andere leeftijdsgebonden natuurfenomenen: 2 losse tanden. Totnutoe is hij nog maar 2 melktandjes, de onderste, kwijt. Een van de dagen zullen de bovenste sneuvelen. Hij ziet er nu heel grappig uit, met zijn twee konijnentandjes.Zoals gezegd, bloedheet vandaag. Deze avond zijn we wat verfrissing gaan zoeken in Dee Why. Eerst fish & chips gekocht en op de dijk gepicknickt: zalig, voor herhaling vatbaar!

Bijna terug naar school...

De vakantie is nog NIET voorbij en ons vakantieverslag moet nog komen, maar vandaag hebben we al een beetje voorbereidingen getroffen voor volgende week... de eerste schooldag.
Ik blijf erbij: 5-6 weken vakantie is écht niet genoeg, zeker niet als de eerste weken opgeslorpt worden in eindejaarsfestiviteiten. Ik (de kids hun mening wordt niet gevraagd natuurlijk ;-)) heb echt nog wat meer tijd nodig om te relaxen, 's morgens uit te slapen, niet te moeten crossen, geen lunchboxen te moeten maken, geen oudercomité-vergaderingen te hebben, geen schoolroddels te hoeven aanhoren, enz. Er zijn ook nog zoveel vriendjes die eens moeten komen spelen of slapen, zoveel uitstapjes die we nog moeten doen, zoveel kasten die uitgemest moeten worden, zoveel receptjes die we willen proberen, tandartsen te bezoeken, enzovoorts. Dat de kids elkaar regelmatig in de haren vliegen neem ik er (voorlopig nog) graag bij.
Neen, volgende week wordt het startschot weer gegeven en de finish van de race ligt pas in december.
Soit, omdat wij altijd goed op tijd plannen (je kent ons), hebben we vandaag een paar items van onze to-do list afgetickt, op een zeer efficiënte manier zelfs:

1) 5 paar schoenen kopen. Voor elk een paar schoolschoenen (uniformschoenen, in de meeste gevallen zwart, anders bruin) en de jongens een paar sportschoenen (niet dat Marie niet sport, zij had er nog). Bij Shoes & Sox, dé Clarks-specialisten, worden die professioneel "gefit" zodat kindlief er het hele schooljaar mee verder kan, m.a.w. in het begin lopen ze heel klungelig met hun voeten die ineens een groeispurt hebben gehad.2) Omdat er een speciale stand was met schoolmateriaal hebben we ons ook daar maar ineens op gestort, ook al hadden we dé lijsten niet bij. De ondernemingslust en het organisatietalent van onze kids draaien ineens op volle toeren als ze mogen grabbelen in kaftjes, pennen, potloden, gommen en alle andere attributen. Geen scheef woord wordt er gesproken. Ze hélpen elkaar zelfs, om het boodschappenmandje zo snel mogelijk gevuld te krijgen. En thuis wordt alles heel zorgvuldig verdeeld en gaat alles netjes in de juiste pennentas.3) Al héél lang op onze lijst, vooral voor Toon en Willem die er meer en meer als wilde blonde surfende teenagers begonnen uit te zien: de kapper! Ongelooflijk hoe snel hun haar groeit en hoe snel ze er weer als keurige jongens uitzien. Marie wil haar haar terug laten groeien, maar stemde toch in met bijknippen. Het resultaat:
Dat het géén goedkope dag is geworden, moet ik er niet bij vermelden zeker?

Terug van weggeweest

Gisteren zijn we terug thuis gekomen van onze "grote" vakantie die iets minder groot is geworden dan gepland. Donderdagochtend had Jan een tele-conference en bleek dat hij deze dinsdag in München werd verwacht. Hij zit dus nu op het vliegtuig en vliegt van het ene extreem -40°C in Sydney- naar het andere -min 10-20°C in München? Hier extreem gevaar voor bosbranden, waar hij morgen van het vliegtuig stapt alles in de war gestuurd door extreem winterweer. Raar...
Alvast een paar kiekjes van onze reis:
En voor ons Karin: nog wat fauna. Maar anderhalve meter groot!

Merry Christmas!

Wij wensen ieder een gezellig kerstfeest
en een gezond en gelukkig nieuwjaar!

Bij ons zijn de kerstfeestelijkheden ondertussen al begonnen. Deze avond zijn we naar de mis van 6u geweest. De kerk zat afgeladen vol, zelfs buiten zaten er heel wat "toeschouwers". Reden van al die drukte: tijdens deze misviering wordt het kerstverhaal uitgebeeld door een hele groep kinderen. Zelfs "Bishop Nicholas" was ter plaatse. Hij legde uit hoe de echte Sint-Nicholaas aan de oorsprong lag van de figuur Santa Claus, de kerstman. Zie je wel, wij hebben toch de echte!
Daarna zijn we iets gaan drinken bij Cathy en Frank die logeren in het huis van Anne en Filip.
En nu hopen de kids dat Santa hier deze nacht een bezoek zal brengen, ook al is niet hij maar Sinterklaas de echte kinder- en mensenvriend.

Een beetje uitleg bij de foto's:
begin links bij 2009 en volg in klokwijzerzin:
- Januari: Spirit of Tasmania. Prachtige reis.
- Februari: uitje voor mama die ging skiën in Frankrijk met Karin, Jos, Tuur en Fien en een hele groep Cahier-ers.
- Maart: kampeerweekend met "de Belgen".
- April: vakantie aan Canton Beach ten noorden van Sydney.
- Mei: herfst in Bowral, in de Southern Highlands.
- Juni: moemoe stierf op 95-jarige leeftijd een paar dagen voor onze reis naar België.
- Juli: weekendje Ardennen met de familie Van Mirlo; kayaken op de Amblève rond Durbuy.
- Augustus: strandwandeling met o.a. Buddy.
- September: Marie deed haar Eerste Communie.
- Oktober: Vakantie naar Uluru.
- November: Jan en Inn op Dinner Dance (galabal georganiseerd door oudercomité Corpus Christi)
- December: kerst in Oz. Kids tijdens hun optreden op het kerstconcert op school + kerstversiering in Davidson, waar een hele straat spectaculair verlicht wordt.