Koen is jarig!

Weeral een verjaardag! Vandaag mijn favoriete schoonbroer langs Janssen's kant.
Koen, een prettige verjaardag gewenst... en een rustige vlucht terug naar Singapore.
Dikke kussen van alle Janssens hier.

Jos is jarig!

Mijn favoriete schoonbroer langs mijn kant van de familie is vandaag jarig!
De foto bewijst het nog maar eens: "Behind every big man, there has to be a great woman."
Jos, gelukkige verjaardag van ons allemaal.

Als het kriebelt.... moet je sporten!

Gisteravond 3 SMS-jes: soccer/netball is on!
Deze morgen zag het er nog bedenkelijk uit (niet moeilijk om kwart voor zeven 's morgens), maar het is over gebleven.

Om half acht was ik al met Marie op pad. Ook al zou het parkeren gemakkelijk zijn, de verkeersdrukte op weg naar de netbalvelden was er niet minder om. Het kan ook eigenlijk niet anders. De 25 velden liggen op het einde van een doodlopende straat, net in de bush eigenlijk. Die straat vormt dus één grote bottle neck. Ook mijn koffie moest wachten want ook daar stond een heel lange rij. Idem dito voor de BBQ: jaja, die staat 's morgens al aan voor spek met eieren, én worst. Een "sausage sizzle" hoort er hier altijd bij.

Ons team moest nog een beetje inspelen op elkaar, logisch eigenlijk want het is een nieuw samengesteld team. Gisteren hadden ze ook geen training gehad o.w.v. de vrije dag op school. Ze kregen dus wel een beetje "op hun kas". De eindscore was 7-3. Volgende keer beter. Marie heeft in ieder geval meer dan haar best gedaan. Ook al was ze een kleine muis in vergelijking met de speelsters van het andere team, overal dook ze op en riep ze om de bal. Doe zo voort meisje!

Klein maar dapper!

Toon was ondertussen aan het voetballen in Gordon. Ook voor hen een trage start. Ze hebben nog helemaal geen training gehad, hun trainer Joe was er ook niet en ze waren dus niet optimaal georganiseerd. Ook voor hen werd het een nederlaag: 11-4.

Ook wij waren niet zo goed georganiseerd want nu Toon voor het eerst zijn voetbalschoenen terug aan had, bleken die iets te klein te zijn.

foto's genomen met Jan's GSM.

Na netbal zijn Marie en ik rechtstreeks naar Toolang Road in St. Ives gereden, voor Willem's match. Omdat Jan niet antwoordde, had ik hem een SMS-je gestuurd. Toen we in Toolang aankwamen, ben ik me eerst een koffie gaan kopen en toen zag ik Toon, meegekomen met een vriend bleek later. Ik veronderstelde dus dat Jan en Willem er ook waren, maar toen de match om 10 uur begon, bleken die nog niet op het appél te zijn. Telefoontje en... Jan zat thuis de krant te lezen met een kopje thee. Dacht dat hij om kwart ná en niet vóór tien daar moest zijn. Typisch? Het duurde gelukkig niet lang voor hij er was. Stel je voor dat Willem zo zijn eerste match had gemist. Het kind was als eerste op, zó opgewonden!

Willem heeft de eer hoog gehouden: gewonnen met 7-2. Ik had hem natuurlijk deze morgen al voorgehouden dat het daar niet op aankwam, maar desalniettemin :-).

Voilà, we zijn gelanceerd, maar om wille van Pasen hebben we al meteen 3 weken rust. Een beetje absurd, maar kunnen we tenminste nog eens uitslapen.

Pupil Free Day

Vandaag was het een Staff Development Day (pedagogische studiedag) voor de leerkrachten van onze school dus waren de kinderen niet gewenst. Mochten ze wat meer doen eigenlijk.
Deze morgen hebben we eerst kunnen uitslapen, daarna ontbeten, wat opgeruimd en daarna naar de tandarts. Toen ik vorige week de afspraak maakte, had ik totaal niet meer gedacht aan deze vrije dag. Veel moest er niet gebeuren. Het was eigenlijk gewoon een controle voor mijn splint en mijn wijsheidstand die David (mijn tandarts) vorige week had gevuld.

Eerst mijn splint even uitleggen.
Een paar jaar geleden, april 2007 om precies te zijn (net voor mijn eerste Art & Fun Fair op school, dus STRESS in 't kwadraat), kreeg ik last van hoofdpijn (altijd aan de linkerkant van mijn hoofd). Dokters vertrouwen dat niet echt want als het altijd op dezelfde plaats is, terwijl je vroeger nooit hoofdpijn had, etc. etc. Na veel vijven en zessen bleek dat ik mijn tanden opeen klem. Dit leidt tot barsten in je tandglazuur, pijnlijke kaakgewrichten, maar kan ook hoofd- en nekpijn en veel meer kwaaltjes veroorzaken. Mijn vorige tandarts heeft toen een "mouth guard" gemaakt zoals ik vroeger al had, maar echt veel verbetering gaf dat niet. Alleen Narelle, mijn osteopate kon de pijn wat verlichten. Vorig jaar ben ik dan naar David gegaan, een tandarts/vader van school die o.m. speciale splints maakt. Deze, een NTI, past net over mijn voorste tanden, wat niet direct een fraai zicht is (tijdens de skireis nog een leuke lachbui opgeleverd). Ik lijk net op Thea (van Theo), lispel, om nog maar te zwijgen over het nachtelijk kwijlen op mijn kussen. Maar: mijn hoofdpijn is over!
Voorts is er vorige week een groot gat in mijn wijsheidstand gedicht. David denkt dat ik er vroeg of laat serieus mee in panne zal vallen, dus vandaag nog even een controle. Ik voel wel iets raars in mijn kaak, dus ik vrees dat hij er uiteindelijk toch uit zal moeten. David heeft al een X-ray gemaakt, waaruit bleek dat de ene wortel een beetje ronder is dan normaal. Omdat alles ook redelijk dicht bij de kaakzenuw zit (die mijn lip "controleert") moet ik naar een specialist als het zover komt. Ik herinner me nog altijd het beeld van Jan het weekend nadat zijn wijsheidstanden
eruit werden gehaald dus ik zit er niet op te springen, maar tandpijn is evenmin leuk (nietwaar Eva ;-)). We zullen zien.

Na de tandarts -de kids hadden héél braaf in de wachtkamer gelezen en film gekeken- zijn we naar het shoppingcenter in Hornsby gereden om een paar knutselspulletjes te kopen. De kids zijn heel ijverig paasmandjes aan 't maken in alle kleuren en materialen. Zij hebben grootse plannen voor Pasen.
We hebben een hapje gegeten en daarna zijn we naar de film "Monsters vs. Aliens" geweest (zoals half de school): heel leuk filmpje.

Na het shoppen/filmen zijn we nog met Buddy naar het park geweest. Het weer was vandaag iets beter. Het sportveld was nog wel heel zompig. Benieuwd of de voetbal morgen zal doorgaan.
Voor zondag staat er een wandeling-picknick-easter egg hunt met de Belgische club op het programma.

Close the Gap!

Vandaag is het National Close the Gap Day, de dag dat Amnesty International de aandacht vestigt op de kloof die er in Australië bestaat tussen de levensverwachting van de inheemse bevolking (Aboriginals en Torres Strait Islanders) en die van de niet-inheemse bevolking. Die kloof bedraagt maar liefst 17 jaar, niet iets om trots op te zijn.
In dit "land van melk en honing" sterven tweemaal zoveel inheemse baby's voor hun eerste levensjaar dan blanke kindjes. Het risico op hart- en vaatziekten is 2,5 maal groter bij de inheemse bevolking. En ziekten van de luchtwegen en longontstekingen komen respectievelijk 3 en 4 maal meer voor in de inheemse gemeenschap.

Premier Rudd en de premiers van deelstaten Victoria en Queensland hebben vorig jaar een intentieverklaring ondertekend waarmee ze zich ertoe verbinden samen te werken met inheemse Australiërs om de gezondheid en het welzijn van deze bevolkingsgroepen te verbeteren.
Amnesty juicht ook het nieuws toe dat de Australische regering haar verkiezingsbelofte zal nakomen om de VN-Verklaring voor de Rechten van Inheemse Volkeren officieel te steunen.
Dit zijn natuurlijk twee belangrijke stappen in de goede richting, maar het meeste werk moet nog gebeuren. Amnesty is voorstander van een nationaal actieplan.

Diegenen onder jullie die in Australië wonen kunnen er mee voor zorgen dat er geen volgende Australische generatie veroordeeld is tot derde-wereld gezondheidstoestanden. Teken de petitie op de Amnesty-website om de druk op de regering(en) voor een nationaal actieplan op te voeren.

De week

We begonnen de week met een trieste noot. Onze haan is niet meer. Hij had al een paar weken uitstel van executie gehad. Luciano, de papa van Sandra, de mama van Olivia van Willem's klas (om precies te zijn) ging hem komen halen, maar dat was nog niet gelukt. Gisterochtend begon hij om half zeven aan een heel kraaiconcert (minstens 10 keer) en dat was "den druppel". Jan heeft hem in een doos gestoken en ik heb hem bij Luciano afgedropt. Ik heb toch een paar keer aan hem gedacht...
Nu is het niet alleen dat wij het vervelend vinden dat hij ons wakker maakt en dat hij geen eieren legt, maar je mág in de "suburbs" van Sydney zelfs geen haan hebben. De kans was groot dat onze buren hun beklag zouden doen bij de gemeente.
Er was even twijfel, maar onze andere kip blijkt dan toch een kip te zijn. Hoewel ze ook haar eerste ei nog moet leggen, hebben we deze morgen toch geen gekraai meer gehoord. Zij is voorlopig dus veilig.

Ik had een vrije dag gisteren. Ook al werk ik slechts 2 dagen per week (in praktijk anderhalve) leek het toch heel wat, mijn maandag gewoon thuis zijn. De reden was dat ik Buddy moest afhalen in de kennel en daarna is het niet meer de moeite om naar 't stad te gaan. Hij was er sinds vrijdagnamiddag. Zijn verblijf kostte nog maar eens een pak meer dan dat van ons alle 5 samen: 130 dollar alstublieft!

Vandaag op het nippertje toch nog Maartse grappen in Sydney. Na een maand prachtweer, kregen we dit: En het ziet er naar uit dat we nog meer van datte krijgen:
Weerbericht (naar beneden scrollen voor Sydney).

Hopelijk is het zaterdag iets beter of de eerste voetbal- en netbalmatchen worden afgelast. Onze sporters zitten op hete kolen voor de aftrap van het seizoen. Het wordt trouwens al een puzzel.

Marie speelt om 8h15 netbal in South-Turramurra. Zij speelt elke keer op dezelfde plaats op hetzelfde uur. Over het uur alleen dit: het weekend beginnen om kwart na zeven 's morgens om dan om kwart voor acht ter plaatse te zijn, is niet mijn ding en zeker ook niet dat van Jan. Máár, het heeft zo ook zijn voordelen: we zullen tenminste een parkeerplaats vinden, want het zijn de eerste matchen in Canoon Road, het netbal-Mekka van onze gemeente Ku-Ring-Gai. Er liggen maar liefst 25 netbal-velden. 25 velden x 2 teams = 50 teams van elk een 9-tal spelers -7 op het veld + zeg 2 reserve- = 450 spelers, dus pakweg een 420 auto's tegelijkertijd + overlap met de match erna. 5 match-tijden per zaterdagvoormiddag komt neer op een dikke 2000 spelers per speeldag! En dan is er ook nog een andere locatie met een vijftal velden. De Aussies zijn inderdaad fanatieke sporters!

Toon speelt om 8h30 voetbal in Gordon in "ons hondenpark". Tegen Luna misschien, St. Ives U10D?
Willem speelt om 10h00 voetbal in St. Ives. Bij hem zullen we dus alle twee kunnen supporteren.

Kamperen in Cattai NP

Wat een prachtig weekend hebben wij gehad! Samen met nog 5 andere Belgische gezinnen zijn we gaan kamperen in Cattai National Park. Dat ligt aan de Hawkesbury River op een uurtje rijden van Sydney.
Onze groep: Sabine en Bart met Celine, Thibaut en Julie, Eva en Jurgen met Rosemarie en Jan-Willem, Anne en Filip met Rune, Luna en Senne, Shirley en Peter met Nolle, Chris met Julian.

We zijn vrijdagavond vertrokken. Het was niet meer gelukt om voor het donker aan te komen (zelfs niet te vertrekken), maar we hebben het gevonden.
Zaterdagmorgen hebben we een mooie bushwandeling gemaakt. Dat idee viel niet meteen in goede aarde bij de kinderen, maar met al hun getetter hadden ze maar amper door dat ze aan het wandelen waren. De Willemkes moesten wel wat aangepord worden, maar af en toe een snoepje hielp.
In de namiddag hebben we de Hawkesbury-oever verkend. Spijtig genoeg geen groot strand op onze camping, alleen een aanlegsteiger. Bart en Filip verzorgden boot- en kayakritjes op de rivier, Toon en Willem deden nog eens een poging om vis te vangen en uiteindelijk mochten alle kids echt zwemmen in de rivier want het werd iets te warm op de steiger. Dolle pret met de kayak!
Wat het vissen betreft: Willem en Toon hebben hun eerste vissen gevangen en ook Nolle had beet! Er gaat dus nog meer gevist worden.
's Avonds een lekker BBQ-buffet en daarna straffe verhalen rond het kampvuur. En het werd een beetje laat...
's Morgens een trage start, een lang-uitgerekt ontbijt en de grote opruim. Toen alles ingepakt was, zijn we nog met z'n allen naar Wisemans Ferry gereden, waar we gepicknickt hebben in een idyllisch park aan de Hawkesbury. De kids hebben nog eens geplonst in de rivier onder het goedkeurend oog van mama's en papa's.
Daarna huiswaarts gekeerd.
Conclusie: mooie omgeving, prachtweer, leuk samen gespeeld, veel gelachen, goed gezelschap en boeiende babbels. Wanneer zijn we nog eens weg?
Meer foto's.

Moemoe is 95

Gisteren is moemoe, Julia Bastijns, 95 jaar geworden!
Binnen 5 jaar vieren wij dus haar honderdste.
Lieve moemoe, wij wensen je een prettig feestje vandaag. Binnen een paar maanden zien we je weeral terug.
Dikke kussen van ons allemaal.

Open Day

Vrijdagmorgen was het open-deur op school. Deze is vooral bedoeld voor nieuwe families die een beslissing moeten nemen omtrent de school waar ze hun kinderen naartoe willen sturen. Alle huidige families zijn ook welkom. Het programma is bedoeld om de school te "showcasen", te laten zien wat we in huis hebben. Marie was een van de leerlingen die hun tekstje mochten voorlezen: "Why I like learning at Corpus Christi".
Verder zongen de Song Club en het koor, speelde het viool-ensemble (waar binnenkort ook Marie bij zal zijn) en als afsluiter was er de Concert Band, waarin Toon trompet speelt. Het is het tweede jaar dat hij speelt. Vorig jaar startte hij bij de Training Band. Zij speelden 3 opgewekte deuntjes, waarvan hier "Freedom's March" and "Fun Fun Fun" van de Beach Boys (Willem dacht de Beach Balls).

Earth Hour

Weet je nog? Vorig jaar zaten wij ineens in het VRT-journaal . Op 29 maart deden wij samen met miljoenen andere gezinnen in Australië een uurtje het licht uit om de actie te steunen die zegt dat we met z'n allen een stapje terug moeten met ons energieverbruik. Australië weet al van de globale opwarming want het proces is nu al bezig. De bosbranden die onlangs een groot deel van Victoria in de as legden en meer dan 100 slachtoffers maakten, werden veroorzaakt door de uitzonderlijke hitte en droogte. Voor de toekomst worden er nog veel meer ernstige bosbranden voorspeld. Ook cyclonen, overstromingen, alle extreme weersomstandigheden zijn een rechtstreeks of onrechtstreeks gevolg van de opwarming. En de hele wereld zal er mee te maken krijgen. En onze kinderen gaan er helemaal niet onderuit kunnen.

Morgen kan je stemmen: voor de aarde of voor globale opwarming.
Earth Hour is twee jaar geleden in Sydney begonnen. Ondertussen zijn er wereldwijd steden die meedoen.
Het doet me plezier dat er dit jaar ook heel wat Belgische steden deelnemen aan Earth Hour, hopelijk ook heel veel gezinnen. Een uurtje in het donker is niets. Het is zelfs gezellig. Rustig eten, geen ruzie over de televisie (die zet je ook uit), een spelletje spelen bij kaarslicht, en op het gemak naar bed. Wij hebben het vorig jaar een hele avond volgehouden.

DUS NIET VERGETEN: ZATERDAG VAN 8u30 tot 9u30

VOTE EARTH

YOUR LIGHT SWITCH IS YOUR VOTE

This year, Earth Hour has been transformed into the world’s first global election, between Earth and global warming.

For the first time in history, people of all ages, nationalities, race and background have the opportunity to use their light switch as their vote – Switching off your lights is a vote for Earth, or leaving them on is a vote for global warming. WWF are urging the world to VOTE EARTH and reach the target of 1 billion votes, which will be presented to world leaders at the Global Climate Change Conference in Copenhagen 2009.

This meeting will determine official government policies to take action against global warming, which will replace the Kyoto Protocol. It is the chance for the people of the world to make their voice heard.

Earth Hour began in Sydney in 2007, when 2.2 million homes and businesses switched off their lights for one hour. In 2008 the message had grown into a global sustainability movement, with 50 million people switching off their lights. Global landmarks such as the Golden Gate Bridge in San Francisco, Rome’s Colosseum, the Sydney Opera House and the Coca Cola billboard in Times Square all stood in darkness.

In 2009, Earth Hour is being taken to the next level, with the goal of 1 billion people switching off their lights as part of a global vote. Unlike any election in history, it is not about what country you’re from, but instead, what planet you’re from. VOTE EARTH is a global call to action for every individual, every business, and every community. A call to stand up and take control over the future of our planet. Over 74 countries and territories have pledged their support to VOTE EARTH during Earth Hour 2009, and this number is growing everyday.

We all have a vote, and every single vote counts. Together we can take control of the future of our planet, for future generations.

VOTE EARTH by simply switching off your lights for one hour, and join the world for Earth Hour.

Saturday, March 28, 8:30-9:30pm.