Engelbewaarders

Even een korte nieuwsflash vanuit St. Ives, het rustige "dorp" waar wij wonen.
Deze namiddag ging ik nog snel naar de bank en de post (in St. Ives Shopping Village) alvorens de kids op te pikken. Beneden in het shopping center was een hele gang afgebakend. Ik langs de andere kant naar boven. Toen ik boven kwam bleek ook de voetgangers'ramp' naar de postbussen afgesloten en er waren blijkbaar serieuze werkzaamheden aan de gang. Toen kreeg ik de dubbele postbus (ijzeren bussen zo'n 1m70 hoog) in de gaten die tegen de binnenmuur aanleunde. De postbussen staan normaal gezien buiten, voor het raam.
Een postbediende lichtte even toe dat een auto met postbus en al door het raam geramd was en boven op de voetgangersramp tot stilstand was gekomen. De oudere bestuurder had de controle over zijn voertuig verloren (zo heet dat dan) en heeft nog een tijdje binnen gehangen in een wel heel benarde positie. Blijkbaar zijn alle winkeliers en klanten meteen het shopping center uitgevlucht, niet wetende wat er aan de hand was. Ik neem aan dat de meesten dachten dat het een bomaanslag of zo was. Het moet een verschrikkelijke knal geweest zijn.

On-voor-stelbaar dat er geen slachtoffers zijn gevallen. Het hadden er een hele handvol (of twee) kunnen zijn: mensen die een brief posten, moeders met hun kroost in en rond buggy die over de ramp van de ene verdieping naar de andere wandelen, kinderen zoals de onze die het zo leuk vinden om over de ramp naar beneden te crossen, mensen beneden in de gang die een raam en glas over zich heen kregen, om nog maar te zwijgen over de ouderling die de schrik van zijn leven moet hebben gehad.
Verschillende tv-journaals hebben deze avond beelden laten zien van het merkwaardige ongeval. Onze lokale krant The North Shore Times publiceerde de volgende foto's.

Gelukkig had ik deze middag een "levensreddende" beslissing genomen. In plaats van eerst naar post en bank te gaan, ben ik nog even heen en weer naar Sydney geweest om een kadootje te kopen voor Willem's Plechtige Communie op zondag. Op zich een heel uitzonderlijke beslissing want ik had maar twee uur, waarvan ik al één uur op de trein zou zitten. En het was wel een beetje té gek, maar ik wist dat het de volgende dagen nog minder zou lukken om er te geraken, dus heb ik het toch gedaan.
Over engelbewaarders gesproken...