Morgenvroeg vertrekken we naar Alice Springs. In de "buurt" van Alice Springs gaan we -eindelijk- Uluru zien, en de Olga's en Kings Canyon.
We vliegen via Brisbane, vertrek om 7u! Dus opstaan om half vijf: pijnlijk. Morgenavond slapen we nog in een hotel. Vanaf maandag hebben we een motorhome gehuurd.
Spannend! Meer nieuws volgende week.
Saturday, 10 October 2009
Friday, 9 October 2009
België - de Zoo
We bezoeken altijd wel een of andere dierentuin tijdens onze vakantie in België, maar nu moesten we gewoon naar Antwerpen. Van zodra Baby K het daglicht zag in mei, waren de plannen al gesmeed. De Moekes stonden ook te popelen om samen met hun kleinkinderen op kraambezoek te gaan.Het weer was een beetje spelbreker in de morgen, een beetje veel. Het góót. Dus eerst regenjassen gekocht en alle binnenverblijven van de dieren bezocht. Dan geluncht en toen we terug buiten kwamen, scheen de zon. Het voordeel van slecht weer in de morgen is dan weer dat het nergens te druk is en je alle dieren goed kan zien.
Uiteraard was het doel van onze reis -en die van alle andere bezoekers- baby Kai Mook! Ook al groeit hij een kilo of zo per dag, hij was nog altijd zó klein en schattig! Nu misschien zijn verre neefje Luk Chai in Sydney nog bezoeken. Maar schattiger dan dit... zeg nu zelf: dat kan niet!

België - dagje Brussel
Al zo vaak gepland, nu eindelijk gedaan: een dagje Brussel met de kids. Het stadscentrum zal voor volgende keer zijn, maar we zijn alvast begonnen met Mini-Europa en het als nieuw blinkende Atomium. Gingen met ons mee: Karin, Jos en Fien en Karin, Hanne en Jonas. Lise en Tuur waren op Chiro-kamp. Die kunnen van de foto's genieten.In de voormiddag hebben we heel Europa platgelopen. Alle belangrijkste gebouwen hebben we gezien. We waren onder de indruk van de mooie architectuur, de feiten en cijfers (bijv. de maquette van de Brusselse Grote Markt heeft 19.000 werkuren en €350.000 gekost!) en het oog voor detail. Zeker de moeite.
In de namiddag stapten we naar het Atomium. Genoten van weidse panorama's in de bovenste bol, spijtig genoeg zonder uitleg zodat we zelf moesten uitzoeken wat waar te zien was: niet eenvoudig. Genoten ook van de tentoonstelling met foto's uit de oude doos, van toen het Atomium geopend werd tijdens de Wereldtentoonstelling. Ook genoten van de expo "Het Atomium in het Stripverhaal", waarvan er nu een exemplaar aan onze keukenmuur prijkt. Zo hebben we hier een kleurrijk aandenken aan een mooie dag. De kids hebben zich uitgeleefd in de "kinderbol" waar ze met metalen blokken hun eigen architecturaal talent konden botvieren.België - Bokrijk
Voor mij al jaren geleden, Jan was er nog nooit geweest, en de kids evenmin. Tijd voor een brokje Vlaamse geschiedenis. Met Greet en Koen, Anna, Emiel en Wout trokken we naar het openluchtmuseum in Bokrijk.De kids waren niet wat je noemt wild enthousiast bij de gedachte aan wandelen van het ene oude huis naar het andere. Maar ze waren snel geboeid door de dieren op de boerderij en de oude ambachten. Er was niet zoveel volk (slecht weer), dus overal mochten ze meedoen en konden ze vragen stellen over het hoe, waarom, enz. Na alle concentratie en aandacht nog even de speeltuin in en de dag is compleet. Bokrijk is een aanrader!
Alle foto's:
België - treinen in de Noorderkempen!
Een primeur in de Noorderkempen! Eindelijk is het treinspoor in gebruik dat er al jaren ligt de wachten op de TGV. Er rijdt nu een gewone, spiksplinternieuwe trein tussen Antwerpen en Brecht. Parkeerplaats zat in Brecht, je rijdt de files op de E19 voorbij en op 15 minuten zit je in het hartje van Antwerpen. We hebben er al gretig gebruik van gemaakt. Tops!
België - weekend Ardennen
Onze eerste grote uitstap was naar de Ardennen met de familie Van Mirlo (moemoe's kinderen, klein- en achterkleinkinderen). Het was al lang gepland. Nu moemoe net gestorven was, werd het nog een beetje specialer.We logeerden allemaal in een groot huis in Erezée. We zijn een dagje gaan kayaken, hebben gewandeld, gebarbecued, de kids veel gespeeld, allemaal veel gepraat en gelachen.
Meer foto's:
België - thuisfront
Zoals gewoonlijk logeerden we afwisselend bij Moeke en Voke en bij Moeke May, beide in Minderhout, slechts op 1km afstand van elkaar! Thuis spelen de kinderen met hun neefjes en nichtjes en doen ze alle dingen die kleinkinderen bij en met hun grootouders doen. Vanuit de thuisbasis trekken we erop uit (in alle richtingen) om onze vrienden te bezoeken.
Een paar fotootjes:
Een paar fotootjes:
België - afscheid van moemoe
De ene vakantie is nooit dezelfde als de andere, maar dit jaar was ons verblijf in België compleet anders. We zouden op donderdag naar België vertrekken. Zondag kwam het bericht dat moemoe sinds zaterdag in het ziekenhuis lag. Ze had een hartaanval gehad de week ervoor (zonder het te weten; ze werd alleen erg moe). Ze ging stilletjes aan achteruit, elke dag een beetje meer moe tot ze in de nacht van dinsdag op woensdag overleed. We zijn allemaal erg dankbaar dat we moemoe zo lang bij ons mochten hebben. Ze is 95 jaar geworden in goede gezondheid en stilletjes en waardig mogen sterven.Natuurlijk missen we haar en het is nog altijd wennen aan de gedachte dat ze er niet meer is. Ze is er ALTIJD voor ons geweest. Het is een troost te weten dat ze nu terug bij vovo is en al haar familie en vrienden die ze overleefde. Ze is nu zeker koffiekes aan 't schenken in de hemel, met een gouden lepeltje en een speculaaskoekje...
Monday, 5 October 2009
Verzet!
Gisteren zijn we hier terug overgeschakeld op Daylight Saving Time. We hebben onze klok een uur verder gezet zodat ik 's morgens hopelijk niet meer zo vroeg wakker word van het licht en we 's avonds een uurtje langer buiten kunnen zien voor voetbal, cricket, hockey, zwemmen en BBQ!
Het uurverschil met België is nu dus 9 uur.
Mijn frank was trouwens redelijk laat gevallen. Toen ik wakker werd, had ik er even aan gedacht "Was toch vandaag? Moet het eens nazien" maar daarna rats vergeten. In de media wordt er hier met geen woord over gerept. In België krijg je nog een herinnering.
Ik had sowieso een rustig dagje thuis gepland -het regende toch- en zelfs toen in het shopping center alle winkels al toe waren om 4 uur dacht ik dat het te maken had met het lange weekend. (Vandaag is het hier Dag van de Arbeid.) Marie kwam vroeger dan verwacht thuis van een dagje uit met Anne en Filip: nog altijd niks door. Toen ze zei dat de klok verkeerd stond, beweerde ik nog "nee, zie maar, op die andere is het even laat". En toen ze zei dat het op de klok in de auto van A&F al na vijf uur was... begon het te dagen :-). Beter laat dan nooit, letterlijk!
Het uurverschil met België is nu dus 9 uur.
Mijn frank was trouwens redelijk laat gevallen. Toen ik wakker werd, had ik er even aan gedacht "Was toch vandaag? Moet het eens nazien" maar daarna rats vergeten. In de media wordt er hier met geen woord over gerept. In België krijg je nog een herinnering.
Ik had sowieso een rustig dagje thuis gepland -het regende toch- en zelfs toen in het shopping center alle winkels al toe waren om 4 uur dacht ik dat het te maken had met het lange weekend. (Vandaag is het hier Dag van de Arbeid.) Marie kwam vroeger dan verwacht thuis van een dagje uit met Anne en Filip: nog altijd niks door. Toen ze zei dat de klok verkeerd stond, beweerde ik nog "nee, zie maar, op die andere is het even laat". En toen ze zei dat het op de klok in de auto van A&F al na vijf uur was... begon het te dagen :-). Beter laat dan nooit, letterlijk!
Sunday, 4 October 2009
Craft & Fun Fair
Even terug in de tijd...Hoe het komt dat ik het sinds onze terugkeer van België zó druk had. Op zondag 13 september was het de jaarlijkse Craft & Fun Fair op school.
Het was nu de derde -en laatste- keer dat ik de Silent Auction op mij nam, een activiteit die hier op geen enkele fundraiser ontbreekt. Twee jaar geleden stopte mijn voorgangster ermee en er waren niet direct vrijwilligers om het van haar over te nemen. Tijdens een vergadering voor class mums heb ik me dan kandidaat gesteld om het te doen, niet wetende wat het inhield, maar toen iedereen zowat achterover viel van verbazing begreep ik al snel dat er een serieuze adder onder het gras zat: héél veel werk. Maar ja, iemand moet het doen. Het brengt elk jaar heel wat geld op.
Voorbereiding: je bezoekt, belt, schrijft, emailt zoveel mogelijk winkels, organisaties, sportclubs met de vraag om te sponsoren. In het beste geval is het antwoord positief. Zij schenken een waardebon voor een etentje, massage, tennislessen, fitness-lidmaatschap, bijlessen Engels, enz. of geven je een paar Pandora-bedeltjes, een voetbal, alles kan. Al die donaties worden verpakt, de bons gekopieerd en voor elk van hen wordt er een "bidding sheet" gemaakt waarop iedereen zijn bod kan schrijven. Het is verkoop bij opbod -auction-, maar op papier -silent-. Tegen het einde van de dag wordt het bieden afgesloten. Dan kan het soms spannend zijn als twee mensen absoluut hetzelfde willen. De laatste bieder heeft de prijs en 'mag' betalen.
Voor de school is het pure winst. Voor de koper kan het een absoluut koopje zijn. Zo hadden we een paar designer zonnebrillen die 3-400 dollar waard waren en voor 40 en 100 dollar respectievelijk zijn verkocht.
Hoewel we er in het huidige economische klimaat aanvankelijk geen goed oog in hadden, hebben we toch donaties ingezameld ter waarde van 12.000 dollar, verkocht voor een totaal van 5.500 dollar. Geen slecht resultaat, voorwaar!
De hele fair is een serieuze inspanning voor de hele school. Iedereen wordt verondersteld zijn bijdrage te leveren. Er zijn internationale "food stalls" waarvoor het eten wordt klaargemaakt door families van school. Zo is er Indisch, Chinees, Italiaans, BBQ en Zuidafrikaanse desserts. Volgend jaar misschien Belgische wafels? Er is een tombola waarvoor elke familie een kleinigheid meebrengt, een kraam met geschenkdozen die door elke familie gevuld worden met eigen inspiratie, een "gourmet" stall (nog zo'n typisch Angelsaksisch fenomeen) waarvoor elke familie een taart bakt of jams en chutneys maakt, een Vlaamse kermis en echte foorattracties voor de kids, tweedehands boeken, speelgoed, juwelen- en snuisterijen: alles!
Als je zoveel aanbiedt en verdient (totale opbrengst 42.000 dollar!!!) -voor een schooltje met slechts 190 families-, betekent het natuurlijk dat iedereen paraat moet zijn: een ware krachtslag voor de hele school en een zucht van opluchting dat deze drukke trimester achter de rug is.
Terwijl de ouders druk bezig zijn met alle voorbereidingen, kijken de kinderen reikhalzend uit naar de grote dag. Wij hebben hier natuurlijk ook geen kermis zoals in België, dus voor hen is dit een waardig alternatief. Het was een prachtige dag, uitzonderlijk warm 33°C en de kids hebben zich rot geamuseerd met hun vrienden, en daar gaat het om, meer dan om het geld (hoewel dat al eens vergeten wordt...).
JANSSEN-BIJDRAGE
1: flyers (pamfletten) posten met de glimlach.2: de Fun Fair Gazette uitrapen.
3-5: eindelijk is het zover! Willem in actie
4-6-7: Toon en Marie aan het werk in Concert Band en String Group
8: nog niet genoeg rommel thuis?
Ontbreekt: Jan in de Italiaanse kraam
SILENT AUCTION
1: onze living voller en voller2: onze kraam (rechts van ons de Gift Boxes)
3-6: onze klanten keuren de "goodies"
4: voor die ene keer dat ik op de foto sta
5: net voor het afsluiten van het bieden. Gegadigden blijven bij hun bidding sheet om indien nodig nog op te bieden tot de laatste snik.
Subscribe to:
Posts (Atom)